🐂🐂വിത്തുകാള – 8🐂🐂 8അടിപൊളി  

“പേടിക്കാനൊന്നും ഇല്ല” അതും പറഞ്ഞ് വിനയൻ നടന്നു മറഞ്ഞു.

വിനയന്റെ കത്ത് വായിച്ച അവൾ വല്ലാതെ പരിഭ്രാന്തയായി. ഇത്തരം ഒരു കത്ത് കിട്ടാൻ അവൾ കൊതിച്ചിരുന്നൊരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു. ഹൈസ്കൂളിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ സ്കൂളിൽ മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് വിനയൻ തന്നോട് ഒരു വാക്കെങ്കിലും മിണ്ടാൻ അവൾ കൊതിച്ചിരുന്നു. വിനയൻ വീട്ടിൽ ഇങ്ങനെയല്ലെന്നും തന്റെ വീട്ടിൽ വരാറുണ്ടെന്നും വന്നാൽ ഒരുപാടു സംസാരിക്കാറുണ്ടെന്നും ഒക്കെ അവൾ കൂട്ടുകാരികളോട് വെറുതെ പറയും. വിനയന്റെ പേര് ചേർത്ത് അവർ കളിയാക്കുമ്പോൾ പുറത്തു ദേഷ്യപെടുമെങ്കിലും ഉള്ളാലെ അവൾക്കത് ഇഷ്ടമായിരുന്നു.

രാത്രി എല്ലാവരും ഉറക്കമായി ശേഷം അവൾ വിനയന് ഒരു മറുപടി എഴുതി.

“വിനയാ ,

എനിക്ക് നിന്നെയും ഒരു പാട് ഇഷ്ടമായിരുന്നു.നിന്റെ ഒരു വാക്ക് കേൾക്കാൻ ഞാൻ കൊതിച്ചിരുന്ന ദിവസങ്ങളുണ്ട്. നിന്നെ സപ്നം കണ്ടിറങ്ങിയ രാവുകൾ. പക്ഷെ നീ എന്നെ കണ്ടതായേ നടിച്ചില്ല. നിന്റെ ഇഷ്ടം നീ അന്ന് തുറന്നു പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ.ഇനിയിപ്പോ എന്ത് ചെയ്യാനാണ്.?”

വിനയന് അത് മതിയായിരുന്നു.അവളുടെ സെന്റിമെന്റ്സ് വിടർന്നു വികസിച്ച് പുഷ്പിക്കാൻ പാകത്തിലുള്ള കത്തുകൾ തയ്യാറാക്കി അവൾ അവനു കൊടുത്തു കൊണ്ടേയിരുന്നു.നാലഞ്ച് ദിവസം കൊണ്ട് തന്നെ മാനസികമായി വല്ലാത്ത ഒരടുപ്പം അവളിലുണ്ടാക്കാൻ അവനു കഴിഞ്ഞു.

അവധിക്കാലം കഴിയാൻ മൂന്നു ദിവസമേ ബാക്കിയുള്ളു.അന്ന് അവരുടെ വീടിൽ നിന്ന് അല്പം അകലെയുള്ള ഒരു ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ ഗിരിജയുടെ പേരിൽ ഒരു വഴിപാട് കഴിക്കാനുണ്ട്. വൈകുന്നേരം അവർ കുടുംബ സമേതം അമ്പലത്തിൽ പോകും. പോകുമ്പോൾ വിനയന്റെ അമ്മയെയും വിളിച്ചു.

“വിനയാ നീ കൂടി പോരുന്നോ?” ‘അമ്മ ചോദിച്ചു.

“ആ ,വരാം ”

അവർ ഒന്നിച്ച അമ്പലത്തിൽ പോയി .വഴിപാടിനുള്ള പണമെല്ലാം ഏല്പിച്ചു.

“ഇനി നാളെ പുലർച്ചെ നക്ഷത്രക്കാരി വരണം. പ്രസാദവും അപ്പോൾ വാങ്ങാം.” ശാന്തിക്കാരൻ പറഞ്ഞു. നക്ഷത്രക്കാരി ഗിരിജയാണ്.പുലർച്ചെ അഞ്ചു മണി .പോകാൻ ഒരു ഓട്ടോ റിക്ഷ ഏർപ്പാടാക്കാനും ഗിരിജാക്കൊപ്പം വിനയനും പോകാനും തീരുമാനമായി.

രാവിലെ അഞ്ചു മണിക്ക് തന്നെ അവർ യാത്രയായി.പുളിയിലക്കര മുണ്ടും വേഷ്ടിയുമാണ് ഗിരിജയുടെ വേഷം . ശാലീനയായ ഗ്രാമീണ സുന്ദരി. അമ്പലത്തിൽ കുറച്ചു നേരം ചടങ്ങുകളുണ്ട്. ഓട്ടോക്കാരനെ പറഞ്ഞു വിട്ടു . കർമങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു. ഒരു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞേ പ്രസാദം കിട്ടു . അവിടെ അഗ്രശാലയിൽ ഇരുന്നോളാന്‍ ശാന്തിക്കാരൻ പറഞ്ഞു. നേരം വെളുത്തു വരുന്നതേയുള്ളു. നല്ലതണുപ്പ്.

അമ്പലത്തോട് ചേർന്ന് ഒരു സർപ്പകാവുണ്ട്. അത് സാധാരണ കാവല്ല .ഒരു കൊച്ചു കാട് തന്നെ . സർപ്പക്കാവെന്നേ പേരേയുള്ളു. സർപ്പങ്ങളെ അങ്ങിനെ കാണാറില്ല. അവിടെ നിന്ന് കിളികളുടെ കളകളാരവം ഉയരുന്നു.

“ഒരു മണിക്കൂർ സമയമുണ്ടല്ലോ? നമുക്ക് കാവൊന്നു കണ്ടു വരം.”

“പാമ്പുകൾ ഉണ്ടാവുമോ?”

“ഏയ്.നമുക്ക് ശ്രദ്ധിച്ചു നടക്കാം.”

രണ്ടു പേരും കവിനുള്ളിലേക്കു കയറി.

“നല്ല തണുപ്പുണ്ടല്ലേോ?” അവൾ ചോദിച്ചു.

“നിനക്ക് വല്ലാതെ കുളിരുന്നോ?”

“ഉം” അവൾക്കു ചെറുതായി വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“എന്നാൽ എന്നോട് ചേർന്ന് നടന്നോ” തോളിലൂടെ കയ്യിട്ട് അവൻ അവളെ തന്നോട് ചേർത്ത് നിർത്തി . അവളവനോട് പറ്റിയമർന്നു നടന്നു.അവർ ഏതാണ്ട് കാടിന്റെ മധ്യഭാഗത്തെത്തി. അവിടെ വലിയ മരങ്ങളുണ്ട്. അവൻ ചുറ്റും നോക്കി . എങ്ങും വിജനമാണ് ഒരാളും തങ്ങളെ കാണില്ല.

“ഗിരിജേ ”

“ഉം”

“നിനക്കെന്നെ ഇപ്പോഴും ഇഷ്ടമാണോ?”

“ഉം”

“നിന്നെ ഞാനോരുമ്മ വെക്കട്ടെ?”

“ഉം”

അവൻ അവളെ തനിക്കഭിമുഖമായി നിർത്തി.അവൾ അവനെ കെട്ടി പുണർന്നു. മുഖം താഴ്ത്തി അവൻ അവളുടെ തളിർ ചുണ്ടുകളിൽ ചുംബിച്ചു.അതിന് മാവിന്റെ തളിരിലയുടെ സ്വാദ്. അവൻ അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ തന്റെ ചുണ്ടുകൾക്കിടയിലാക്കി മൊത്തികുടിച്ചപ്പോൾ അവൾ അവന്റെ ശരീരത്തിൽ പറ്റിയമർന്ന് നിന്നു.

അവളുടെ പിന്‍ കഴുത്തിലും ബ്ലൗസിനു പുറത്തു നഗ്നമായ പുറം ഭാഗത്തും അവന്റെ ഭ്രാന്തമായ ചുണ്ടുകൾ ഓടി നടന്നു. അവളുടെ കുണ്ടികൾ അവന്റെ ഇരു കര്ങ്ങളിലും ഒതുങ്ങി അമർന്നിരുന്നു.