👨‍❤️‍👨👨‍❤️‍👨ശ്രീയുടെ ആമി – 4👨‍❤️‍👨👨‍❤️‍👨 22അടിപൊളി  

അങ്ങനെ മാസം തീർന്ന് പുതിയ മാസത്തിലെ ദിവസങ്ങൾ നീങ്ങി ഈ ആഴ്ചയിലെ പ്രധാന കാര്യം പ്രൊജക്റ്റ്‌ ഫൈനൽ ഡേറ്റ് ആണ്. മാസങ്ങളിലെ വിരുന്നുകാരനായ മെൻസസും കൂട്ടത്തിലുണ്ട്.

സൺ‌ഡേ ഉല്ലസിച്ച് കഴിഞ്ഞ് പ്രൊജക്റ്റ്‌ സബ്മിഷന്റെ അവസാന ദിവസം ആഗതമായി. ആമിയും ശ്രീയും ഓഫീസിലേക്ക് തിരിച്ചു. മെറൂൺ ചൂരിദാറാണ് അവളുടെ വേഷം.

ബോസ്സിന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ പ്രൊജക്റ്റ്‌ ടീമിന്റെ മുഖത്ത് ടെൻഷന്റെ വ്യാപ്തി തിരിച്ചറിയാം. പക്ഷെ റിതിന്റെ അതി സാമർഥ്യം കൊണ്ട് 80% ഔട്ട്‌പുട്ട് ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. ക്ലയന്റ് ഹാപ്പിയാണ് അത് കൊണ്ട് ബോസ്സും. പക്ഷെ അതിലൊരു ഇല്ലീഗൽ കാര്യം റിതിൻ ചെയ്തിരുന്നു. ആമിയോട് പോലും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.

കുറേ നിർദ്ദേശങ്ങൾ കേട്ട് ബോസ്സിന്റെ വഴക്കിൽ നിന്നും അവർ മുക്തരായി. ബാക്കിയും കൂടെ പൂർത്തിയാക്കി നൂറു ശതമാനം ഔട്ട്പുട്ട് തരാൻ ബോസ്സ് അവരോട് സമന്വയത്തോടെ ആഹ്വാനിച്ചു. അപ്പോഴാണ് നാല് പേർക്കും ശ്വാസം ഒന്ന് നേരെ വീണത്.

അവൾ വേഗം ചെന്ന് കാര്യങ്ങൾ ശ്രീയോട് പറഞ്ഞു. അവനും നല്ല സന്തോഷമായി. വർക്ക്‌ പ്രെഷറുകളിൽ നിന്ന് മുക്തനാവുകയെന്നത് ഒരു കോർപ്പറേറ്റ് കമ്പനിയിൽ വർക്ക്‌ ചെയ്യുന്ന എല്ലാവർക്കും മനസിലാകുന്ന കാര്യമാണ്. അത് തന്നെയാണ് അവരുടെ സന്തോഷത്തിന്റെ മാറ്റ് കൂട്ടിയത്.

ഉച്ച വരെയും റിതിൻ ബോസ്സിന്റെ കേബിനിൽ തന്നെയായിരുന്നു. ആമിയും ശ്രീയും ഒരുമിച്ച് ലഞ്ചിനു കയറി.

“എടി..ഇപ്പൊ ഒന്ന് ശ്വാസം വിടാൻ കഴിഞ്ഞല്ലെ.?”

“ഹൊ.. പിന്നല്ലാതെ.. റിതി അതൊക്കെ എങ്ങനെ ഒപ്പിച്ചെന്ന് എനിക്ക് പോലുമറിയില്ല.”

“അവൻ നല്ല സ്മാർട്ട്‌ ആണ്.. കണ്ടാൽ അറിയില്ലേ..”

“മ്മ്…”

ആമി പുഞ്ചിരിച്ച് മൂളിയത് ശ്രീ ശ്രദ്ധിച്ചു.

“കാമുകനെ വിശേഷിപ്പിക്കുമ്പോൾ കാമുകിയുടെ മുഖത്ത് അസ്സല് പുഞ്ചിരിയാണല്ലോ…?”

“ഓ…” അവൾ ചുണ്ട് കോട്ടി.

“ഏയ്‌.. അത് സ്വഭാവികമാണ്. ഞാൻ പറഞ്ഞെന്നെ ഉള്ളു..”

“ഒന്ന് പോയേ ഏട്ടാ..”

“ഇത്തവണ ബോസ്സിന്റെ വക ട്രീറ്റ് ഒന്നുല്ലേ..?”

“അതിന് കംപ്ലീറ്റ് ഒന്നുമായില്ലല്ലോ..”

“പക്ഷെ സക്സസ് അല്ലേ..? ബാക്കിയുള്ളതൊക്കെ റിതിൻ റെഡി ആക്കും. അവനുമില്ലേ നിന്നെയൊന്നു അടുത്ത് കിട്ടാത്തതിന്റെ വികാരം.”

“ശ്ഹ്… എന്റേട്ടാ…”

“എന്താടി..?”

“ഇപ്പോ നാക്കിനു തീരെ എല്ലില്ലാണ്ടായി..”

പറയുമ്പോഴും അവളുടെ ദ്വിതീയ ഭാവം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്ന ശ്രീ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് തുടർന്നു.

“എടി പിന്നെ.. ഉച്ചക്ക് ശേഷം ഞാൻ ലീവിയിരിക്കും കെട്ടാ…”

“ങ്ങേ.. എന്തു പറ്റി..?”

“അമ്മാവൻ വിളിച്ചിരുന്നു. സുഖമില്ലെന്ന് അറിയിച്ചു. ആകെ ബന്ധുവെന്ന് പറയാൻ എനിക്ക് അയാളല്ലേ ഉള്ളു..”

“ഞാൻ വരണോ..?”

“വേണ്ട… നീ വർക്ക് കഴിഞ്ഞ് നേരെ വീട്ടിലേക്ക് പോരെ..”

“ഞാനും വരാം ഏട്ടാ.. ഒറ്റക്ക് പോകേണ്ട..”

ചെറിയൊരു മൗനത്തിനു ശേഷം അവൾ പറഞ്ഞു.

“ഏയ്‌ വേണ്ടെടി.. വേണമെങ്കിൽ ഞാൻ തന്നെ നിന്നോട് പറയില്ലേ.. ഞാനൊന്നു പോയിട്ട് നോക്കട്ടെ സ്ഥിതിയെന്താണെന്ന്.”

“എന്താ എന്നേം കൂടെ കൂട്ടിയാൽ..?”

“എന്തിനാടി രണ്ടു പേര് ലീവ് എടുക്കുന്നെ..? അത്രക്കുള്ളതൊന്നും ഉണ്ടാവില്ല.. ഞാനൊന്ന് പോയി നോക്കട്ടെ ആദ്യം.”

“മ്മ്..”

അവർ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് എഴുന്നേറ്റു. വർക്കുകളൊക്കെ ഏകദേശം തീർത്തത് കൊണ്ട് രണ്ടു മണി ആയപ്പോഴേക്കും ശ്രീ ലീവ് കൊടുത്തിറങ്ങി. അവൻ പോകുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ആമിക്കൊരു വല്ലായ്മ തോന്നി. ഞാനും വരാമെന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ.. എന്നെ കൂട്ടാഞ്ഞിട്ടല്ലേ.. അവൾ പിറുപിറുത്തു.

സമയം നീങ്ങുന്നതിനനുസരിച്ച് എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകൾ മുൻപിലെ കമ്പ്യൂട്ടറിലും കൈകൾ കീ ബോഡിലും മൗസിലും അലയുന്നുണ്ട്. വൈകുന്നേരമായപ്പോൾ ആമിക്ക് എന്തോ ഒരു അസ്വസ്ഥതയും ക്ഷീണവും തോന്നിച്ചു. പണിയെടുക്കാൻ വലിയ ഉത്സാഹമൊന്നും ഉണ്ടായില്ല. ഓഫീസ് ടൈം കഴിയുന്ന സമയം ആയപ്പോഴേക്കും ശരീരം വരണ്ടത് പോലെയയായി. കുറച്ച് വെള്ളം കുടിച് എനർജി കൈവരിച്ചു.

ശ്രീ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ഒറ്റക്ക് പോകാൻ അവൾക്കൊരു മടി വന്നു. റിതിൻ ആണെങ്കിൽ ഇത്ര സമയമായിട്ടും ബോസ്സിന്റെ കേബിനിൽ തന്നെയാണ്. കാത്തുനിൽക്കാമെന്ന് വച്ചാൽ അവനറിയുന്നുണ്ടോ ഞാൻ പുറത്തുള്ള കാര്യം. എംപ്ലോയീസ് എല്ലാം പോയതിനു ശേഷം അവൾ ക്ഷമക്കെട്ട് റിതിന് മെസ്സേജ് അയച്ച് ഓഫീസിനു പുറത്തുള്ള ചെയറിൽ വന്നിരുന്നു. എല്ലാദിവസവും നാല് മണിക്ക് സ്ഥലം വിടാറുണ്ടായിരുന്ന ബോസ്സിനെ പിറുപിറുത്തു. വൈകിയാണ് വീട്ടിൽ എത്തുന്നതെങ്കിൽ റിതിൻ കൊണ്ടു വിടുന്നത് കണ്ട് ശ്രീക്ക് ഒന്നും തോന്നേണ്ടെന്ന് കരുതി അവളവനെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു.