💧💧മഞ്ഞുനീർതുള്ളി പോലെ – 5💧💧 1

കുറച്ചു വീട്ടു സാധനങ്ങൾ വാങ്ങണമായിരുന്നു.. ഞങ്ങൾ അതൊക്കെ വാങ്ങി അപ്പോഴേക്കും എന്റെ കൂടെ പഠിച്ചിരുന്ന ഒരു കൂട്ടുകാരിയെ അവിടെ വെച്ചു കണ്ടു.. കുറച്ചു നേരം അവളുമായി സംസാരിക്കേണ്ട വന്നു ഞാൻ വിദ്യായോട് കുഞ്ഞിനേം കൊണ്ടു നടന്നോ ഞാൻ സാധനങ്ങളുമായി പുറകെ വന്നോളാം എന്ന് പറഞ്ഞു… വിദ്യ നടന്നതിന്റെ പുറകെ തന്നെ ഞാനും നടന്നു പക്ഷെ ഒരു 50 മീറ്റർ വെത്യാസം ഉണ്ട് ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ.. അപ്പോഴാണ് ഒരു കാര്യം ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചത്.. നമ്മുടെ സ്ഥിരം കോഴി അജി വിദ്യ നടന്നു പോകുന്നതും നോക്കി വഴിയരികിൽ തന്നെ ഇരിപ്പാണ് അവളുടെ നടത്തത്തിൽ ഇളകി ആടുന്ന അവളുടെ കുണ്ടികളുടെ ഇളക്കം കണ്ടു വെള്ളമിറക്കുന്നു. ഇത്രയും കാലം കഴിഞ്ഞിട്ടും ഇവന്റെ സ്വഭാവത്തിന് ഒരു മാറ്റവും ഇല്ലല്ലോ എന്ന് മനസ്സിൽ ഓർത്തു കൊണ്ടു ഞാൻ അങ്ങോട്ട് നടന്നു. എന്നെ കണ്ടതോടെ അവന്റെ കണ്ണുകൾ അല്പം വിടർന്നു പുതിയ കണി കണ്ട പോലെ എന്റെ ശരീരം ഉടനീളം അവൻ കണ്ണ് കൊണ്ടു കൊത്തി പെറുക്കി..

 

” ഇത് ആരിത് ദിവ്യയോ … കല്യാണത്തിന് കണ്ടതാ പിന്നെ കണ്ടിട്ടില്ല.. മ്മ്മ് സ്റ്റൈൽ ആയിട്ടുണ്ടല്ലോ… മ്മ് കൊള്ളാം ”

 

പെട്ടെന്നു ഞാൻ അവിടെ നിന്നു. ഞാൻ അവനോട് ചോദിച്ചു

 

“എന്താ അജി എന്തു കൊള്ളാമെന്നാണ്…”

 

 

അജി – നീ നല്ല സുന്ദരി ആയിട്ടുണ്ട് അത്‌ കൊള്ളാമെന്നാണെ ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത്. അല്ലാതെ വേറൊന്നുമല്ലേ..

 

ഒരു പരിഭ്രമം പോലും ഇല്ലാതെ ഉള്ള അവന്റെ അവതരണ ശൈലിയും വഷളത്തരം ആണെങ്കിൽ പോലും ആളുകളോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ ഉള്ള കോൺഫിഡൻസ് അതെല്ലാം കണ്ടിട്ട് ഞാൻ പെട്ടെന്നു ചിരിച്ചു പോയി.. ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു..

 

അജി – ഞാൻ വേണേൽ ഈ സഞ്ചി വീടിനടുത്തെത്തിക്കാം

 

ഞാൻ – ഓ വേണ്ട

 

അജി – അതൊന്നും കുഴപ്പമില്ലെന്നേ… ഇങ്ങു താ

എന്നും പറഞ്ഞു എന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും സഞ്ചി നിർബന്ധിച്ചു വാങ്ങി.. വാങ്ങുമ്പോൾ എന്റെ കയ്യിൽ തലോടാൻ അവൻ മറന്നില്ല… ഞാനും അത്‌ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു.. കാരണം എന്റെ കല്യാണ മണ്ഡപത്തിൽ എന്നെ തൊട്ടവൻ ഈ അവസരം പാഴാക്കുമോ.

 

അജി – എന്തൊരു മുടിഞ്ഞ ഭാര്യമാ സഞ്ചിക്കു.. ഇങ്ങനെ കഴിച്ചിട്ടാണ് ഇങ്ങനെ കൊഴുത്തു വന്നിരിക്കുന്നത്

 

ഞാൻ – നിനക്കു പറ്റില്ലെങ്കിൽ ഇങ്ങു തന്നേര് ഞാൻ കൊണ്ടു പൊക്കോളാം.

 

അജി -അത്‌ വേണ്ട വാങ്ങാൻ അറിയാമെങ്കിൽ തരാനും അറിയാം…

നീയേ മുന്നിൽ നടന്നോ സഞ്ചിക്കു ഭാരം ഉള്ളത് കൊണ്ടു എനിക്ക് കുറച്ചു പതിയെ നടക്കാൻ പറ്റുള്ളൂ..

 

അവന്റെ ഉദ്ദേശം എന്താണെന്നു എനിക്ക് നല്ലത് പോലെ അറിയാം… കണ്ടോട്ടെ എന്ന് ഞാനും മനസ്സിൽ ഓർത്തു.. വീടിനു അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ വിദ്യ കാണേണ്ടെന്നു കരുതി ഞാൻ അവന്റെ കയ്യിനു സഞ്ചി വാങ്ങിച്ചു… അപ്പോഴും എന്റെ കയ്യിൽ തൊടാൻ അവൻ മറന്നില്ല.

 

“ശരിക്കിനും എല്ലാം കൊള്ളാട്ടോ ”

 

പോകാൻ നേരം അവൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു..

ഞാൻ ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ അതും കേട്ടു ആസ്വദിച്ചു വീട്ടിലേക് നടന്നു..

 

വീട്ടിൽ വന്നു കട്ടിലിൽ കമിഴ്ന്നു കിടന്നിട്ട് ഞാൻ ഓർത്തു മുൻപൊക്കെ അവനെ കാണുന്നത് വെറുപ്പായിരുന്നു.. ഇപ്പോൾ ഇതെന്തു പറ്റി എന്റെ മനസിന്‌…ഞാൻ അവനോട് ചിരിച്ചു സംസാരിച്ചിരിക്കുന്നു…

 

അപ്പോഴേക്കുംവിദ്യ കുഞ്ഞിനേം കൊണ്ടു വന്നു.. ഡീ കുഞ്ഞിനെ പിടിക്ക് ഞാൻ അടുക്കളയിൽ കയറട്ടെ.. ഞാൻ കുഞ്ഞിനെ വാങ്ങി.. അവളാണേൽ അടുക്കളയിലേക്കും പോയി..പെട്ടെന്നു വാട്സാപ്പിൽ വരുന്ന ശബ്ദം ഞാൻ എടുത്തു നോക്കി..

 

“വേദനയുണ്ടോ.. ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല ഷിബു ചേട്ടൻ കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ വീട്ടിൽ ഇത്രേം അലമ്പാണെന്നു… സോറി ”

 

ഞാൻ ആരാണെന്നു അറിയാൻ നമ്പറിലേ ഡിപി എടുത്തു നോക്കി… അഫസൽ ആണ്.. സാധാരണ ഗതിയിൽ എനിക്ക് ദേഷ്യം വരേണ്ടതാണ് പക്ഷെ എന്തോ ഇപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് ശാന്തമാണ്… ഞാൻ തിരിച്ചു ടൈപ്പ് ചെയ്തു…