🦚🦚പീലി വിടർത്തിയാടുന്ന മയിലുകൾ🦚🦚 – 3 38അടിപൊളി  

“ അല്ല… എങ്ങോട്ടാ ചേട്ടാ ഇന്നത്തെ യാത്ര..”?

“ അങ്ങിനെ പ്രത്യേകിച്ച് ഒരിടത്തും പോകുന്നില്ല.. ചെറുതായൊരു കറക്കം.ഉച്ചയാകുമ്പൊഴേക്കും അമ്മയെ ഇവിടെ തിരിച്ചെത്തിക്കാം..”

“അതെന്ത് പോക്കാ ബെന്നിച്ചായാ..ഉച്ചക്കൊന്നും വരണ്ട… രാത്രിയായിട്ടൊക്കെ എത്തിയാൽ മതി. ഇനി നാളെ വന്നാലും കുഴപ്പമില്ല.പിന്നെ അമ്മയിന്നലെ ഒട്ടും ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല. അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും നടപ്പ് തന്നെയായിരുന്നു. അതിൻ്റെയൊരു ക്ഷീണം കാണും…”

അവൾ ബെന്നിക്ക് ചെറുതായൊരു സൂചന കൊടുത്തു.

“നീയൊന്ന് പോടീ… ആ ക്ഷീണം മാറാനാ ഒരു യാത്ര പോകുന്നത്… അല്ലാതെ നീ വിചാരിക്കുമ്പോലെ…”

“ഞാനൊന്നും വിചാരിച്ചില്ലേ…”
എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ അകത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ ഷീബ അവിടെ നിന്ന് കണ്ണുരുട്ടുന്നു. താൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം അമ്മ കേട്ടെന്ന് അവൾക്ക് മനസിലായി. ഷീബ അവളോട് ബെന്നി ചായ കുടിച്ചോ എന്ന് ചോദിക്കാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു.
അവൾക്കത് മനസിലായെങ്കിലും, ഉറക്കെ ചോദിച്ചു.

“എന്താ അമ്മേ..അമ്മയെന്താ പറഞ്ഞത്..”

അപ്പോഴാണ് ഷീബ അവിടെയുണ്ടെന്ന് ബെന്നിയറിഞ്ഞത്. ഷീബ വീണ്ടും നിഖിലക്ക് നേരെ കണ്ണുരുട്ടി.

“അമ്മ തന്നെ ചോദിച്ചാൽ മതി…”

നിഖില വീണ്ടും പറഞ്ഞു. ഈ പെണ്ണ് ഇനിയും നാണം കെടുത്തും എന്ന് തോന്നിയ ഷീബ വാതിലിനടുത്ത് വന്ന് തല മാത്രം പുറത്തേക്കിട്ട് പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു.

“ചായ…ചായ എടുക്കട്ടെ…?”

ബെന്നിയത് കേട്ടില്ല. പൂർണ ചന്ദ്രനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന ആ മുഖം മാത്രമാണവൻ കണ്ടത്.

“ചേട്ടാ… ചേട്ടനോടാ അമ്മ ചോദിച്ചത്. ചായ എടുക്കട്ടേന്ന്..”

നിഖില വീണ്ടും ഇടപെട്ടു. ഇവളില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ തൻ്റെ പ്രണയം വാടിക്കരിഞ്ഞു പോയേനേയെന്ന് ബെന്നിക്ക് തോന്നി. അത്ര കൃത്യമാണ് അവളുടെ ഓരോ ഇടപെടലും.

“ ഞാൻ ചായ കുടിച്ചിട്ടാ പോന്നത്. അല്ലാതെ അമ്മച്ചി വിടില്ല… എന്നാ നമുക്കിറങ്ങാം…”?

“ എന്നാ പിന്നെ ഇറങ്ങിക്കോ അമ്മേ… ചേട്ടാ..ചേട്ടൻ ചെന്ന് ബാക്കിലെ ഡോറൊന്ന് തുറന്നിട്. അമ്മ അവിടെ കയറിക്കോളും..”
നിഖില പറഞ്ഞു. ബെന്നി എഴുന്നേറ്റ് ചെന്ന് കാറിൻ്റെ ബാക്ക് ഡോറ് തുറന്ന് പിടിച്ചുനിന്നു. ഷീബ അമ്മുവിൻ്റെ മുഖത്തേക്കൊന്ന് നോക്കി. പിന്നെ നിറയുന്ന കണ്ണുകൾ കൊണ്ടൊന്ന് യാത്ര പറഞ്ഞ് ബെന്നി തുറന്ന് പിടിച്ച ഡോറിലൂടെ അവനെയൊന്ന് നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ വേഗംകാറിനകത്തേക്ക് കയറി. ബെന്നി ഉടനെ ഡോറടച്ച് ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലേക്കിരുന്നു. അമ്മു ഇറങ്ങി വന്ന് പകുതി താഴ്തിയ വിൻഡോ ഗ്ലാസിലൂടെ കാറിനകത്തേക്ക് തലയിട്ട് പറഞ്ഞു.

“അമ്മേ… അമ്മ ഹൈവേയിലെത്തും വരെ അവിടെ കിടന്നോ.. അല്ലെങ്കിൽ ആരെയെങ്കിലും കണ്ടാൽ കുനിഞ്ഞിരുന്നാലും മതി… ചേട്ടാ..വണ്ടിയെടുത്തോ…”

അമ്മുവിൻ്റെ കരുതൽ ബെന്നിക്ക് വല്ലാതിഷ്ടമായി. അവൾക്കൊരു റ്റാറ്റ കൊടുത്ത് ബെന്നി വണ്ടി സ്റ്റാർട്ടാക്കി. പിന്നെ മെല്ലെ മുന്നോട്ടെടുത്തു. ബെന്നിയുടെ ഫോർച്യൂണർ ഗേറ്റ് കടന്ന് പോകുന്നത് ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന കണ്ണീരിനുള്ളിലൂടെ നിഖില നോക്കി നിന്നു. പിന്നെ വേഗം കണ്ണ് തുടച്ച് അകത്തേക്ക് കയറി വാതിലടച്ചു. തൻ്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും വന്ന കണ്ണീർ ,തനിക്ക് കിട്ടാത്തതിലുള്ള സങ്കടം കൊണ്ടോ,
അമ്മക്ക് കിട്ടിയതിലുള്ള സന്തോഷം കൊണ്ടോ എന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ നിഖിലക്കായില്ല.

#########₹############₹₹₹₹₹####

വീതി കുറഞ്ഞ ഇടറോഡിലൂടെ ബെന്നി പതിയെ കാറോടിച്ചു. ഉള്ളിൽ കുതികുത്തുന്ന സന്തോഷം അവൻ്റെ മുഖത്ത് ശരിക്കറിയാം. തൻ്റെ സ്വപ്നസാഫല്യമാണിത്. അറിയാതെ പോകുമായിരുന്ന തൻ്റെ പ്രണയം പൂവണിഞ്ഞ ദിനമാണിന്ന്. അതിൻ്റെ സന്തോഷം എല്ലാ അർഥത്തിലും ആഘോഷിക്കപ്പെടണം.
പിന്നിലിരിക്കുന്ന ഷീബ പേടിച്ചാണ് ശ്വാസമെടുക്കുന്നത് പോലും. നാട്ടുകാർ കാണുമെന്ന പേടിയൊന്നും ഇപ്പോഴവൾക്കില്ല. പക്ഷേ നെഞ്ചിൻ്റെയുള്ളിൽ ഒരു കാളൽ. അതെന്തുകൊണ്ടാണെന്നവൾക്ക് മനസിലായില്ല. അവൾ സീറ്റിൽ തന്നെയാണ് ഇരിക്കുന്നത്. ആരെയെങ്കിലും കണ്ടാൽ മാത്രം ഒന്ന് കുനിയും. അല്ലെങ്കിലും ഈ റോഡിൽ വലിയ ആൾ തിരക്കൊന്നും ഉണ്ടാവാറില്ല.
പെട്ടെന്ന് പിന്നിൽ നിന്നും ഒരു ബുള്ളറ്റ് നീട്ടി ഹോണടിച്ചു കൊണ്ട് ബെന്നിയുടെ കാറിനെ മറികടന്ന് കുറച്ച് മുന്നിൽ വന്ന് നിർത്തി. അത് കണ്ട് ബെന്നിയും വണ്ടിനിർത്തി.
ഷീബ തല പതിയെ ഉയർത്തി മുന്നിലെ ഗ്ലാസിലൂടെ നോക്കി. ഒരു ഗുണ്ടയെ പോലെ തോന്നിക്കുന്ന ക്രൂരമുഖമുള്ള ഒരുത്തൻ വണ്ടിയിൽ നിന്നിറങ്ങി.