🦚🦚പീലി വിടർത്തിയാടുന്ന മയിലുകൾ🦚🦚 – 4 26അടിപൊളി  

“ വണ്ടി നേരെ പോട്ടെ ഇച്ചായാ… നമുക്ക് രാത്രിയായിട്ടൊക്കെ വീട്ടിലെത്തിയാൽ മതി… എനിക്കൊരു തിരക്കുമില്ല…”

ബെന്നി വണ്ടി മുന്നോട്ട് തന്നെ വിട്ടു.

“ഇച്ചായാ… ഞാൻ മോൾക്കൊന്ന് വിളിച്ചാലോ…. ഇതുവരെ ഞാനവളെ ഓർത്തതേ ഇല്ല…”

“നീ വിളിക്കെടീ … എന്നിട്ട് ലൗഡ്സ്പീക്കറിലിട്..”

ഷീബ, നിഖിലക്ക് ഡയൽ ചെയ്തു. രണ്ടാമത്തെ ബെല്ലിന് തന്നെ അവൾ ഫോണെടുത്തു.

“ഹലോ… അമ്മേ…”

“ആ… മോളേ…’’

“അമ്മേ… എവിടെയെത്തി…”

“എവിടെയും എത്തിയിട്ടില്ലെടീ…ഞങ്ങളിവിടെ അടുത്ത് തന്നെയുണ്ട്…”

“വണ്ടിയിലോ.. അതോ…. റൂമിലോ..?”

“ദേ… അമ്മൂ… ഒരുപാടങ്ങ് കേറിപ്പോകല്ലേ…”

ഷീബ താക്കീതിൻ്റെ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

“അതമ്മ ഇച്ചായനോടല്ലേ പറയേണ്ടത്… ഒരുപാടങ്ങ് കേറ്റരുതെന്ന്..”

നിഖിലകുസൃതിയോടെ പറഞ്ഞു.

“എടീ പോത്തേ… നിനക്കൊരു ഉളുപ്പുമില്ലേടീ… ഇങ്ങിനെയൊക്കെ പറയാൻ…”?

“പിന്നെ ഇണക്കുരുവികൾ രണ്ടും കൂടി പാറേപ്പള്ളിയിൽ ധ്യാനം കൂടാൻ പോയേക്കുവല്ലേ…”

“ഞങ്ങൾ ചിലപ്പോൾ ധ്യാനം കൂടാനും, അമ്പലത്തിൽ പൂജ ചെയ്യാനും ഒക്കെപോയെന്നിരിക്കും…”

“നഗ്നപൂജയായിരിക്കും…”

നിഖിലയുടെ കുറിക്ക് കൊള്ളുന്ന ഡയലോഗുകൾ കേട്ട് ബെന്നി അമർത്തിച്ചിരിച്ചു.

“ഞങ്ങളിപ്പഴും വണ്ടിയിലാടീ…”

അമ്മുവിൻ്റെ വായിൽ നിന്ന് ഇനിയൊന്നും കേൾക്കെണ്ടന്ന് വെച്ച് ഷീബ പറഞ്ഞു.

“ കാറിലിരുന്നൊക്കെ എങ്ങിനെയാ അമ്മേ… വല്ല റൂമും നോക്കാൻ മേലായിരുന്നോ…?”

“എടീ…! ഞാൻ നിൻ്റെ അമ്മയാ… അല്ലാതെ കൂട്ടുകാരിയല്ല…”

ഷീബ ചൂടായി.

“ അതല്ലമ്മേ… ഞാനിതൊക്കെ അനുഭവം കൊണ്ട് പറയുകയാ…കാറിലിരുന്ന് നമുക്കൊരു ഫ്രീഡം കിട്ടില്ലമ്മേ… നല്ല സൗണ്ട് പ്രൂഫുള്ള റൂം കിട്ടും… എത്ര അലറിയാലും പുറത്താരും കേൾക്കില്ല…. ഞാൻ വേണേൽ ലൊക്കേഷൻ വിട്ടു തരാം… നിങ്ങൾ പൊളിക്ക്…”

അത് കേട്ട് ഷീബ ബെന്നിയുടെ മുഖത്തേക്കൊന്ന് നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും തീപ്പൊരി ചിതറുന്നത് പോലെ ബെന്നിക്ക് തോന്നി.

“എടീ കാന്താരീ…ഞങ്ങൾക്കുള്ള സൗകര്യം നീയുണ്ടാക്കിത്തരണ്ട… കേട്ടോടീ…”

താൻ പറയുന്നതെല്ലാം ബെന്നിച്ചായൻ കേട്ടു എന്നറിഞ്ഞ നിഖില ചമ്മിപ്പോയി.

“ അവൾക്ക് നല്ലത് നാലെണ്ണം
കൊടുക്കിച്ചായാ…”

അമ്മ, ബെന്നിച്ചായനെ പിരി കേറ്റുന്നത് നിഖില കേട്ടു.

“ വേണ്ടെടീ..പാവല്ലേ നമ്മുടെ അമ്മു… അവൾ പറയെട്ടെന്നേ…”

“ഉം.. അമ്മക്ക് കാമുകനെ കിട്ടിയപ്പോൾ നമ്മളെയൊന്നും വേണ്ടാതായല്ലേ…നടക്കട്ടെ..”

“ നീ അമ്മേടെ മുത്തല്ലേടീ മോളേ…
നീയല്ലേ ഞങ്ങളുടെ ഗുരു..അല്ലേ ഇച്ചായാ…”

ഷീബ, അമ്മുവിനെ സോപ്പിട്ടു.

“അപ്പോ… എങ്ങിനെയാ അമ്മേ കാര്യങ്ങൾ… വണ്ടിയിലങ്ങിനെ യാത്രയേ ഉള്ളൂ… വേറൊന്നുമില്ലേ..?”

“വേറെന്ത്…?”

“അല്ല… നേരത്തെ പറഞ്ഞ റൂം…ലൊക്കേഷൻ വിടണോ… വേണോ ഇച്ചായാ…?”

“ഇന്നതൊന്നും വേണ്ടടീ… അത് ഞങ്ങൾ പിന്നത്തേക്ക് മാറ്റിവെച്ചു… ഇന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് കുറേ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാനുണ്ട്…”

ബെന്നി, അമ്മുവിനോട് പറഞ്ഞു.

“അപ്പോ… അമ്മയിന്ന് ഷേവ് ചെയ്തത് മിനുക്കിയത് വെറുതെയായി…”

നിഖില പതിയെ പറഞ്ഞു. കൂടെ കളിയാക്കി ഒരു ചിരിയും.

അത് കേട്ട് ഷീബ ഞെട്ടിപ്പോയി. ഈ കുരുപ്പ് അതെങ്ങിനെ കണ്ടു. നാണം കെട്ടല്ലോ ഈശ്വരാ…
ബെന്നി ഷീബയുടെ മുഖത്തേക്കൊന്ന് നോക്കി. അവൾ ചമ്മിപ്പോയി.

“നീ… നീയതെങ്ങിനെ.. കണ്ടെടീ ശവമേ…”?

ഷീബ ചമ്മി നാറിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“എൻ്റെമ്മേ… ഞാനല്ലേ അമ്മക്ക് സാരിയുടുത്ത് തന്നത്… ഞാനപ്പഴേ അറിഞ്ഞു….”

“നിന്നോട് അതൊക്കെ നോക്കാൻ ആരു പറഞ്ഞു. നിന്നോട് ഞാൻ സാരിയുടുപ്പിക്കാനല്ലേ പറഞ്ഞത്…?”

“ ഞാനുമൊരു പെണ്ണല്ലേയമ്മേ… എനിക്കതൊക്കെ വേഗം മനസിലാകും… പിന്നെ അമ്മയെന്തിനാ ഷേവ് ചെയ്തത്…? എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ ക്രീം തന്നേനെ..അതാവുമ്പോ നല്ല സ്മൂത്തായിട്ടിരിക്കും.. കുറ്റി രോമവുമുണ്ടായില്ല… ഇനി അമ്മയുടെ ഇച്ചായന് എങ്ങിനെയാണാവോ ഇഷ്ടം…”

അമ്മയുടേയും, മകളുടെയും സംസാരം കേട്ട് കിളിപ്പോയിരിക്കുകയാണ് ബെന്നി.

“എനിക്കെങ്ങിനെയായാലും ഇഷ്ടം തന്നെയാടീ…”