മലയാളം കമ്പികഥ – മിനിസ്ക്രീന് കോളനി – 1
മലയാളത്തിലെ ചാനലുകളിലൂടെ നമുക്ക് മുന്നിലെത്തുന്ന താരങ്ങളെ കോര്ത്തിണക്കി എഴുതുന്ന മെഗാപരമ്പരയാണ് മിനിസ്ക്രീന് കോളനി. ഇത് ഓരോ എപ്പിസോഡ് ആയിട്ടാണ് പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നത്. അടുത്തടുത്ത ദിവസങ്ങളില് തന്നെ പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നതിനാല് പേജ് കുറയും എന്നൊരു പരാതി കേള്ക്കാന് ഇടയുണ്ട്. എങ്കിലും ക്ഷമിക്കുക. ഒന്ന് ഉറപ്പ് നല്കാം ഇത് കോപ്പി അടിക്കുന്ന കഥയല്ല. നല്ല ഒന്നാന്തരം കാമഭാവന. വിമര്ശിച്ചും ആശ്ലേഷിച്ചും എല്ലാ കമ്പി ഫാന്സും കൂടെ കാണണം…
(ഇന്നത്തെ എപ്പിസോഡില് വരുന്നത്: റിമി ടോണിയും ട്രാന്സ്ജെന്ഡറും)
രാത്രി എട്ട് മണി.
തിരുവനന്തപുരം തമ്പാനൂര് റെയല്വേ സ്റ്റേഷന്. വനിതകള്ക്കുള്ള വിശ്രമമുറിയില് ടെലിവിഷന് കണ്ട് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു ഗായിക റെമിടോമി. ചാനലിലെ പ്രോഗ്രാമിന്റെ ഷൂട്ട് കഴിഞ്ഞ് നാട്ടിലേക്കുള്ളവണ്ടികാത്തിരിക്കുകയാണ്. 9.15 നേ ട്രെയിന് പുറപ്പെടൂ. ഇനിയും രണ്ട് ദിവസം ഓഫ് ആണ്. വീട്ടിലൊന്ന് ചെലവഴിക്കണം. പണ്ടത്തെപോലെ ഉച്ചവെയില് കുണ്ടിക്കടിക്കും വരെ കിടന്നുറങ്ങണം. പിന്നെ വീട്ടിലെ ബാത്ത് ടബ്ബിലൊന്ന് വിസ്തരിച്ച് കുളിക്കണം. കെട്ടിയോന് നാട്ടില് ഇല്ലാത്തതിനാല് വെച്ചുവിളമ്പാനൊന്നും പോവണ്ട. അബ്സല്യൂട്ട്ലി ഫ്രീ.
ഫോണ് ബെല്ലടിച്ചു. റെമിടോമി ഫോണ് സ്ക്രീന്നോക്കി. വേലക്കാരി മേരി ചേച്ചിയാണ്. മത്തിമേരി എന്നാണ് റെമിടോമി ഫോണില് പേര് സേവ് ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. അവള് അവരെ സ്നേഹത്തോടെ അങ്ങനെയാണ് വിളിക്കുന്നത്.
‘കുഞ്ഞേ… വാര്ത്തകണ്ടോ…നാളെ ഹര്ത്താലാണുപോലും… കുഞ്ഞെവിടാ… ഇന്ന് വരാന് പറ്റുവോ…’
‘അയ്യോ ഹര്ത്താലോ… ഹെന്റീശോ മറിയം ഔസേപ്പേ… ഞാന് ട്രിവാന്ഡ്രത്ത് നില്ക്കുന്നേയുള്ളല്ലോ… ങാ… സാരമില്ല… ഹെന്റെ പൊന്ന് മത്തിക്കറി അമ്മച്ചീ കുറച്ച് മത്തിക്കറിവെച്ച് അവിടെകാത്തിരുന്നോളീന് ഞാനങ്ങെത്താം…’ റെമിടോമി തമാശപറഞ്ഞ് ചിരിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോള് അനൗണ്സ്മെന്റ് വന്നു.
‘പാസഞ്ചേഴ്സ് അറ്റന്ഷന് പ്ലീസ് ട്രെയിന് നമ്പര് ടൂത്രീഎയ്റ്റ്സീറോ……….’
അത് കേട്ട റെമിടോമിതലയ്ക്ക് കൈവെച്ചു.
‘ഹലോ ഹലോ… റെമിക്കുഞ്ഞേ… റെമിക്കുഞ്ഞേ… ഹയ്യോ… റെമിക്കുഞ്ഞിന്റെ കാറ്റ് പോയേ…’
‘അച്ചടാ… എന്നൊരു തന്തോയം റെമിക്കുഞ്ഞിന്റെ കാറ്റ് പോയീന്ന്…. അതേ.. മേരിക്കൊച്ചേ… ചെറുതായൊന്ന് പണിപാളി…’
‘എന്നതാ കുഞ്ഞേ…പാഡ് കയ്യിലില്ലാത്തപ്പോള് പീരീഡായോ…’ മത്തിമേരിയുടെ തിരിച്ചുള്ള തമാശ.
‘അച്ചോടാ… കെളവിതള്ളേടെയൊരു ചമാശ… ഞാന് വരാനിരുന്ന ട്രെയിന് എന്ജിന് തകരാറ് മൂലം ക്യാന്സല് ചെയ്തൂന്ന്. ഇനിയിപ്പോള് രാത്രി 11.30നേ വണ്ടിയൊള്ളൂ… എന്നാ ചെയ്യും…’
‘ഓ… അതിനാണോ… കുഞ്ഞൊരുകാര്യം ചെയ്യ്… അവിടോട്ടിരുന്ന് അഞ്ചാറ് പാട്ടങ്ങ് പാട്… നേരോം പോകും വണ്ടി കിട്ടുമ്പോഴേക്കും കുറച്ച് പൈസേം കിട്ടും….’
ഫോണിന്റെ മറുതലയ്്ക്കല് മത്തിമേരിയുടെ പൊട്ടിച്ചിരി. റെമിടോമിയുടെ റോസ് മുഖം ഒന്നുകൂടി റോസ് ആയി.
‘ദാണ്ടെ… മേരിക്കൊച്ചമ്മോ… ഞാനങ്ങ് വന്ന് ഒറ്റക്കയില് കറക്കിയൊരു ഏറങ്ങെറിയും പറഞ്ഞേക്കാം…’ റെമിടോമി ദേഷ്യംകലര്ന്ന തമാശയില് പറഞ്ഞു.
‘ഉം… അതിനിച്ചിരിപ്പുളിക്കും… ഈ മിനിസ്ക്രീന്കോളനിയില് ആരുമീ മേരീടെ രോമത്തെ തൊടൂല്ല…’
‘ഓ… ശരിയാ മിനിസ്ക്രീന്കോളനിയിലെ സെക്രട്ടറി ഇഷ്ടംവീട്ടിലെ കൃഷ്ണന്കുട്ടിമേനോനെ (നെടുമുടി) കയ്യിലാക്കി വെച്ചേക്കുവല്ലേ…പിന്നെന്തിന് പേടിക്കണം.’ റെമിടോമി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. ചിരിയല്പ്പം കൂടിപ്പോയെന്ന് തോന്നുന്നു. അല്ലെങ്കിലും അങ്ങനെയാണ് ചിരിച്ചാല് ചിരിനിര്ത്താനും തുള്ളിയാല് തുള്ളല് നിര്ത്താനും അവള്ക്ക് അറിയില്ല.
ഫോണ് ഓഫ്് ചെയ്ത് ഹാന്ഡ്ബാഗിലേക്ക് വെച്ചപ്പോള് മുന്നില് ചെറിയകണ്ണാടികള് പിടിപ്പിച്ച ചുവന്ന സാരിയുടുത്തൊരാള്…
‘അതേ… റെമിമാഡം… എനിക്കിവിടെ കയറാന് അനുവാദമില്ല… എന്നാലും മാഡമിവിടെ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ട് വന്നതാ… നാട്ടിലേക്ക് പോകുവാണോ…’
‘ങ്ഹാ ഇതാര് രമയോ… എന്താണ് ഒരു വിവരോം ഇല്ലല്ലോ… അന്ന് എലിമിനേറ്റായതില് പിന്നെ ഒരു കോണ്ടാക്ട്സും ഇല്ലല്ലോ…’ റെമിടോമി പറഞ്ഞു.