വിത്തുകാള 7

Vithukala Part 7 | Author : Rathi Devan

[ Previous Part ]

രതി സംഗമങ്ങളുടെ ഘോഷ യാത്ര

ഒരു വൈകുന്നേരം വിനയൻ ഗൗരിയുടെ അടുത്ത് പോയപ്പോൾ അവിടെ സുലേഖ ഉണ്ടായിരുന്നു.സുലേഖയെ ഓർമയുണ്ടല്ലോ അല്ലെ? അവരുടെ അയൽവാസി. സുലേഖക്ക് വയസ്സ് ഇരുപത്തഞ്ചായി.ഗൗരിയേക്കാൾ ഒരു വയസ്സ് മൂത്തത്. ഏതോ ഒരു ക്ലാസ്സിൽ തോറ്റതിനാൽ ഗൗരിയോടൊപ്പമാണ് പഠിച്ചത് .സ്‌കൂൾ കാലം മുതലേ രണ്ടുപേരും ഉറ്റ കൂട്ടുകാരികളാണ്.വിനയൻ കടന്നു ചെല്ലുമ്പോൾ അവൾ ഏങ്ങലടിച്ചു കരയുകയാണ്.വിനയനെ കണ്ടതും അവൾ എഴുന്നേറ്റു. കരച്ചിൽ നിർത്തി വിനയനോട് ഒന്ന് ചിരിച്ച ശേഷം ഗൗരിയോട് പിന്നെ കാണാമെന്നു പറഞ്ഞ് പുറത്തിറങ്ങി.

അവള്‍ കരയാനുള്ള കാരണം ഗൗരി പറഞ്ഞു. അവളുടെ ഭർത്താവ് ഗൾഫിലാണ്.കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ആറുവര്‍ഷമാകാൻ പോകുന്നു.ഇത് വരെ കുട്ടികൾ ഉണ്ടായിട്ടില്ല.അത് കൊണ്ടാണ് ഭർത്താവിന്റെ വീട്ടിൽ നിർത്താതെ സ്വന്തം വീട്ടിൽ നിർത്തിയത്.

അതിനു ഡോക്ടറെ കാണാനൊന്നും അയാൾ തയ്യാറല്ല. അവളുടെ കുഴപ്പം എന്നങ്ങ് തീർത്തു പറയുകയാണ്.ക ല്യാണം കഴിഞ്ഞ ഉടൻ അയാൾ ഗൾഫിൽ പോയി. രണ്ടു വര്‍ഷം കൂടുമ്പോൾ വരും. രണ്ടു വരവ് വന്നു.. അടുത്താഴ്ച അയാൾ വരും . വന്നാൽ രണ്ടു മൂന്നു മാസം ഇവിടെ ഉണ്ടാകും. ഇത്തവണ കൂടി ഗർഭിണി ആയില്ലെങ്കിൽ അവളെ അയാൾ ഉപേക്ഷിക്കും.ഇതാണ് അവളുടെ ദുഃഖ കാരണം.

“എടാ,നീ ഒരു കൈ നോക്കുന്നോ?ഒരു പരോപകാരമല്ലേ?ഞാൻ രണ്ടീസം കഴിഞ്ഞാൽ പോവും. അപ്പോൾ നിനക്ക് ഒരാളുമായല്ലോ?” പകുതി തമാശയായാണ് ഗൗരി അത് പറഞ്ഞത്.

“അയ്യേ , എന്നെപ്പറ്റി അങ്ങന്യാ വിചാരിച്ചെ ? ഞാന്‍ ഗൗരി ചേച്ചി ആയതോണ്ട് മാത്രം…….”

“നീ വല്ലാതെ നല്ല പിള്ള ചമയേണ്ട. നീ ആ പഴയ വിനയനല്ല. പിന്നെ നിന്റെ വിത്ത് പെട്ടെന്ന് മുളക്കും.” അവളുടെ മുഖത്തു ഒരു കുസൃതി ചിരി വിടർന്നു.വിനയൻ സംശയ ഭാവത്തിൽ അവളെ നോക്കി.അവൾ തന്റെ വയർ തൊട്ടു കാണിച്ചു. എന്നിട്ട് അവന്റെ കൈപിടിച്ച് തന്റെ വയറോട് ചേർത്ത് അവനെ ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

“നിന്റ”

“ഉം.ശരിക്കും”

“ശരിക്കും”

“സത്യം?”

“സത്യം?”

അവൻ ഗൗരിയെ ചേർത്തുപിടിച്ച് ഉമ്മവെച്ചു.തിരിച്ചു നടക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ചിന്ത സുലേഖയെ കുറിച്ചായിരുന്നു. നാലു വരെ സ്‌കൂളിൽപോകുമ്പോൾ അവർക്കൊപ്പം അവളുമുണ്ടാകും. അധികം സംസാരിക്കില്ല. വെളുത്തു കൊലുന്നനെ ഒരു പെൺകുട്ടി.വളർന്നപ്പോൾ അവളൊരു ഹൂറി ആയി. ചുവന്നു തുടുത്ത കവിളുകളും തക്കാളി ചുണ്ടുകളുമൊക്കെയായി.കല്യാണം കഴിഞ്ഞു പോയെങ്കിലും അവളെ അധിക നേരവും അവളുടെ വീട്ടിൽ കാണാം. കാരണം മനസ്സിലായത് ഇപ്പോഴാണ്.

ചില ദിവസങ്ങളിൽ അവൾ അവളുടെ വീട്ടു വളപ്പിൽ ആടിനെ മേച്ചു നില്കുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ട്.ഫോറിൻ ലുങ്കിയും നീണ്ട കുപ്പായവുമാകും വേഷം.ലുങ്കിക്കടിയിൽ പാവടയോ ഷഡ്ഢിയോ ഇടാറില്ലെന്നു അവൻ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ട്. കുറച്ചു വെയിലുള്ള നേരം കുനിഞ്ഞു നിന്ന് ആടിനെ കെട്ടുമ്പോൾ ലുങ്കിക്കുള്ളിലൂടെ തുടകളും കുണ്ടികളും ഏതാണ്ട് വ്യക്തമായി കാണാം. അങ്ങിനെ കാണുംനേരം അവളെ ഒന്ന് കളിയ്ക്കാൻ കിട്ടിയാൽ കൊള്ളാം എന്ന് അവനു തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഒരു മാർഗവും തെളിഞ്ഞു വന്നിരുന്നില്ല.

ഗൗരി വിനയനോട് തമാശയായാണ് സുലേഖയുടെ കാര്യം പറഞ്ഞെതെങ്കിലും പിന്നെ അവൾ അക്കാര്യം ഗൗരവമായി ആലോചിച്ചു. എന്ത് കൊണ്ട് പാടില്ല? ചെക്കൻ ഏതായാലും വഴി പിഴച്ചിട്ടുണ്ട്. അവൾക്കൊരു ഉപകാരം ആവുമെങ്കിൽ.അടുത്ത ദിവസം സുലേഖയെ കണ്ടപ്പോൾ ഗൗരി കാര്യം പറഞ്ഞു.കേൾക്കാൻ പാടില്ലാത്തതു കേട്ടപോലെ സുലേഖ ഞെട്ടി.

“എടീ ,നീ എന്താ ഇപ്പറയുന്നത്? എനിക്കത് ഓർക്കാൻ കൂടി വയ്യ. ഞാൻ അങ്ങിനെ ഒരാളെന്ന് നീ കരുതിയോ? ”

“ന്റെ സുലു ,ജീവിതത്തിൽ നമ്മൾ പ്രുയോഗികമായി ചിന്തിക്കണം.നിനക്കോ നിന്റെ കെട്ട്യോനോ കുഴപ്പം എന്നറിയില്ല. അയാൾ ട്ട് നോക്കേം ഇല്ല. കുട്ടി ആയില്ലേൽ അയാൾ ഉപേക്ഷിക്കും. നിനക്ക് മച്ചി എന്ന് പേരും കിട്ടും. അതോടെ ജീവിതം തീർന്നു. ഇതൊരു ഭാഗ്യ പരീക്ഷണ. ഒത്താൽ നീ ജയിച്ചു.”