Ravi’s Rescue Mission Part 2

Author : Squad | Previous Part

രവിസ് റെസ്ക്യൂ മിഷൻ എന്ന കഥയുടെ തുടർച്ചയാണിത് അതെ കഥയിലെ ഒരു കഥാപാത്രത്തിലൂടെ പോകുന്ന കഥ. ഇത് കുറച്ചു സീരീസ് ആയി പോസ്റ്റ് ചെയ്യാനാണ് തീരുമാനയിച്ചത്. എന്നാൽ ഈ കഥ വയ്ക്കുന്നതിന് മുൻപ് ഒന്നാം ഭാഗം വായ്ക്കുന്നതാണ് ഇതിലെ കഥാപാത്രങ്ങളെ കുറിച്ചറിയാൻ എളുപ്പം.

മുന്നത്തെ പോലെ കമ്മെന്റ് ബോക്സിൽ നിങ്ങളുട അഭിപ്രായങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.

ഇരുട്ടിൽ നിന്നും വെളിച്ചത്തേക്ക് : സീതയുടെ പ്രയാണം  (ഭാഗം 1 )

എൻ്റെ പേര് സീത, എനിക്കിപ്പോൾ ഇരുപത്തിയെട്ടു വയസാകുന്നു സ്നേഹസമ്പന്നനായ എന്റെ ഭർത്താവാണ് രവി. കഴിഞ്ഞ ഏഴു വർഷമായി ഞങ്ങൾ ഒരു കുഞ്ഞിക്കാലിന്  വേണ്ടി ശ്രേമിക്കുന്നു പക്ഷെ ഇതുവരെ അതിനു കഴിഞ്ഞില്ല. അതിൽ ഞങ്ങൾ വിജയിച്ചില്ലെങ്കിലും പ്രതീക്ഷയോടെ തന്നെയായിരുന്നു മുന്നോട്ടു പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നത്. കുട്ടികൾ ഇല്ലെങ്കിലും ഞങ്ങൾ നല്ല സ്നേഹത്തോടെ തന്നെയായിരുന്ന പക്ഷെ അപ്പോഴാണ് എന്റെ ജീവിതം തന്നെ മാറ്റിമറിച്ച ആ സംഭവം ഉണ്ടാകുന്നത്. ഒരിക്കലും ആഗ്രഹിക്കാത്ത ആ സംഭവം ഒരിക്കലും ഉണങ്ങാത്ത ഒരു മുറിവായി ആതു എന്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഓരോ ഉറക്കത്തിലും ഞാൻ ഞെട്ടിയുണരുകയാണ്. ചുറ്റും ആരൊക്കെയോ ഉള്ളതുപോലെ അവർ എന്റെ ശരീരം കീറിമുറിക്കുന്നപോലെ ഒരു തോന്നലാണ്.

ഞാൻ മറക്കാനായി ആഗ്രഹികുനാ ആ സംഭവം കൂടുതൽ മനസ്സിലേക്ക് തിരട്ടി കയറുന്നപോലെയാണ് ഇപ്പോൾ സംഭവിക്കുന്നത് ഞാൻ ഗർഭിണി ആയിരിക്കുന്നു. അതും ഇരട്ടക്കുട്ടികളുടെ ‘അമ്മ ഈ അവസരത്തിൽ ഏതൊരമ്മയും സന്തോഷത്തോടെ തുള്ളിച്ചാടുകയായിരിക്കും എന്നാൽ ഇരട്ടക്കുട്ടികളുടെ അച്ഛൻ എൻ്റെ രവിയേട്ടൻ അല്ല എന്നോർക്കുമ്പോൾ നെഞ്ചിന്റെ ഇടയിൽ ഒരു വേദന ആണ്. എൻ്റെ ഭാവി ഇനി എങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നത് എന്നത് എനിക്കിപ്പോഴും അറിയില്ല

അങ്ങനെ പലതും ആലോചിച്ചു രവിയേട്ടന്റെ തോളിൽ ഞാൻ ചാരിയിരുന്നു. രവിയേട്ടന്റെ മുഖം അപ്പോഴും സന്തോഷത്തിലാണ്. അതെന്നെ കാണിക്കാനാണോ അതോ ശെരിക്കും രവിയേട്ടന് സന്തോഷമായിരിക്കുമോ എനിക്കറിയില്ല. ഇന്ന് ആശുപത്രിയിൽ വച്ച് ഡോക്ടർ ഇരട്ട കുട്ടികളാണെന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ രവിയേട്ടന്റ് മുഖത്ത്  പല ഭാവങ്ങൾ ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു. സ്വന്തമായി കുട്ടികൾ ഉണ്ടാകില്ല എന്ന് രവിയേട്ടന് മനസ്സിലായിക്കാണും അതുകൊണ്ടു എന്റെ കുട്ടികളെ സ്വന്തമായി കാണാനാകും രവിയേട്ടന്റെ തീരുമാനം .

ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ആശുപത്രിയിൽ നിന്നും വീട്ടിലേക്കു തിരിച്ചു പോരുകയാണ്, ഓട്ടയുടെ പുറകിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കു നോക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് മനസ്സിൽ ഒരു ശൂന്യത ആയിരുന്നു. എന്റെ മാസസ്സറിഞായിരിക്കും രവിയേട്ടൻ എന്റെ കയ്യുകളിൽ പിടിച്ചു എന്തിനും രവിയേട്ടൻ കൂടെ ഉണ്ടാകും എന്ന രീതിയിൽ എന്നെ നോക്കിയത്. ഓരോ  തവണയും എന്റെ മനസ്സ് പതറുമ്പോൾ രവിയേട്ടൻ എന്റെ കൂടെ ഉണ്ടാകും അതെനിക്കൊരു ആശ്വാസം ആയിരുന്നു.

ഞാൻ ഗർഭിണി ആണെന്നറിഞ്ഞിട്ടാണോ ഓട്ടോ വളരെ പതിയെ ആണ് പോകുന്നത് അതോ എന്റെ ഓർമ്മകൾ ഈ സമയം പയ്യെ ആക്കുന്നതാണോ എന്നറിയില്ല ഒരുപാട് സമയം ആയി ഓട്ടോയിൽ കയറിയിരിക്കുന്നു  .

ഞാൻ ഓട്ടോ ഡ്രൈവറെ ശ്രേധിച്ചപ്പോഴാണ് മനസിലായത് ഇയാൾ അന്ന് പാതിരാത്രി ഹോട്ടലിൽ നിന്നും വീട്ടിലേക്കു മായ യുടെ ഒപ്പം വന്നപ്പോൾ ഓട്ടോ ഓടിച്ചിരുന്ന വെക്തി. എന്നെ കണ്ടിട്ട് മനസിലായില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു അന്നത്തെപോലെ ഇപ്പോഴും തിരിഞ്ഞൊന്നും നോക്കുന്നില്ല അതെങ്ങനെ അന്ന് എന്റെ മുഖത്തോട്ടല്ലലോ നോക്കിയത്. അന്ന് ഇയാളുടെ ഓട്ടോയിൽ കയറുമ്പോൾ  അകെ എനിക്കൊരു സ്വെറ്ററല്ലേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു അരക്കു കീഴോട്ട് നഗ്നം അല്ലെർണോ. യാത്രയിൽ ഉടനീളം എന്റെ പൂറിലേക്കല്ലെർന്നോ ഇയാൾ നോക്കിയിരുന്നത് മുഴുവനും.  ഇന്ന് ഞാൻ സാരിയാണ് ഉടുത്തിരിക്കുന്നത് അതുമല്ല എന്റെ കൂടെ എന്റെ രവിയേട്ടനും ഉണ്ട് അതുകൊണ്ടായിരിക്കാം ഡ്രൈവർ നോക്കാതിരിക്കുന്നത്. പക്ഷെ അന്നത്തെ സംഭവം കഴിഞ്ഞതിൽ പിന്നെ മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നിൽ തുണിയില്ലാതെ നില്ക്കാൻ എനിക്ക് മടിയില്ലാതെ ആയിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോഴും ഓട്ടോ ഡ്രൈവർക്കു എന്റെ പൂറു കാണിച്ചു കൊടുത്താലോ എന്ന് തോന്നിപോകുകയാണ്. പക്ഷെ മനസിനെ കടിഞ്ഞാൺ ഇടാൻ ഞാൻ ഇനിയും പഠിക്കേണ്ടതുണ്ട്.