ദീപികയുടെ രാത്രികള് പകലുകളും 3
Deepikayum Rathrikal Pakalukalum Part 3 | Author : Smitha
[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]
“കാര്ത്തി …”
അടുത്ത ദിവസം, രാവിലെ ബാഗും ലഞ്ച് ബോക്സുമെടുത്ത് ഗാരെജിലേക്ക് നടക്കവേ പിമ്പില് നിന്നും ദീപിക വിളിച്ചു.
“ഉം?”
ഞാന് തിരിഞ്ഞു നിന്ന് അവളെ നോക്കി.
“ഇന്ന് ഒരു മണിക്ക് വിളിക്കണം കേട്ടോ…”
“അതെന്തിനാ?”
സെന്സര് ലോക്ക് പ്രസ്സ് ചെയ്ത് കൊണ്ട് ഞാന് ചോദിച്ചു. ആദ്യത്തെ ഉത്തരം അവളുടെ മനം മയക്കുന്ന പുഞ്ചിരിയായിരുന്നു. അതിന്റെ അനുപമമായ ലാവണ്യഭംഗി ആസ്വദിച്ച് ഞാന് ഒരു നിമിഷം നിന്നു.
ഈശ്വരാ, ഈ സുന്ദരിയേയാണോ ഞാന് കാലണയ്ക്ക് വിലയില്ലാത്ത കണ്ട കിളവന്മാര്ക്കൊക്കെ തൊടാനും പിടിക്കാനും വിട്ടുകൊടുത്തത്? അയാള് പിടിച്ച് ഞെക്കിയ മുലകളാണോ ഇപ്പോള് ആ ചുരിദാര് ടോപ്പിനുള്ളില് dnghyyyDGFHFHഅങ്ങനെ തള്ളി തുറിച്ചു കിടക്കുന്നത്?
“എന്താ കാര്ത്തി?”
എന്റെ നോട്ടം മുലകളില് പതിഞ്ഞപ്പോള് അവള് കുസൃതിപ്പുഞ്ചിരിയോടെ തിരക്കി.
“ഒന്നുമില്ലെടീ…”
സ്വരത്തില് പരമാവധി ശാന്തത വരുത്താന് ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് ഞാന് പറഞ്ഞു. എന്നാലും ഒരു നൈരാശ്യം ശബ്ദത്തെ കീഴടക്കിയിരുന്നു.
“എന്തിനാ ഒരു മണിക്ക് വിളിക്കാന് പറഞ്ഞെ?”
“എന്നാ കാര്ത്തി ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെയൊക്കെ സംസാരിക്കുന്നെ?”
“അല്ല, അത്…”
അവളെന്താണ് അര്ത്ഥമാക്കുന്നത് എന്നറിയാന് ഞാന് ശ്രമിച്ചു.
“എന്റെ കാര്ത്തി…”
അല്പ്പം ചൊടിച്ച ശബ്ദത്തില് അവള് പറഞ്ഞു.
“ആ ടൈമില് അല്ലെ സുധാകരന് ചേട്ടന് ഒക്കെ വീട്ടില് വരുന്നേ?”
“ഒഹ്, യെസ്..അതെനിക്കറിയാം..അതിനു ഞാന് എന്തിനാ പെണ്ണെ അന്നേരം നിന്നെ വിളിക്കുന്നെ?”
“സംഗതിയൊക്കെ കയ്യീന്ന് പോകാതിരിക്കണേല് അന്നേരം എന്നെ വിളിക്കണം…അല്ലേല് ..പ്രോബ്ലമാ…”
ഞാന് വീണ്ടും സംശയിച്ച് അവളെ നോക്കി.
“ഓഹ്! ഇനി അതിനും വിശദീകരണം വേണാരിക്കും!”
അവള് വീണ്ടും ചൊടിച്ചു.
“എന്റെ കാര്ത്തി, അന്നേരം അല്ലെ അയാള് എന്നെ പിടിക്കുന്നെ? എന്റെ മൊല ഒക്കെ അന്നേരം അല്ലെ അങ്ങേര് പിടിച്ച് ഒടയ്ക്കുന്നെ? ഇന്നലെ പാന്റ്റി വരെ അയാടെ കൈ പോയി…അന്നേരം കാര്ത്തി എന്നെ വിളിച്ചത് കൊണ്ട് ഞാന് രക്ഷപ്പെട്ടു…”
അത് പറഞ്ഞ് അവളെന്നെ നോക്കി.
“ഇന്നും ഏതായാലും അവര് വരും…”
അവള് തുടര്ന്നു.
“ഇവിടെ ആ നേരത്ത് അവര് വരുന്നതിനു ഒറ്റ ഉദ്ധേശമല്ലെ ഉള്ളൂ? എന്റെ മൊലയ്ക്ക് പിടിക്കാന്. അല്ലെ? അതിനും അപ്പുറത്തേക്ക് കാര്യങ്ങളെ കൊണ്ടുപോകാന് എനിക്ക് ഏതായാലും താല്പ്പര്യമില്ല കാര്ത്തി…അതിനാണ് എന്റെ ഭര്ത്താവിനോട് ഭാര്യയായ ഞാന് പറഞ്ഞത്, ആ സമയത്ത് മറക്കാതെ എന്നെ വിളിക്കണമെന്ന്! മനസ്സിലായോ പ്രിയതമാ? ഡാര്ലിംഗ്?”
ഓഫീസില്, ഒഴിവ് സമയം ഇല്ലാതിരുന്നിട്ടും ഒരു മണിയായപ്പോള് ഞാന് ദീപികയെ വിളിച്ചു.
“ഹലോ…”
ദീപികയുടെ സ്വരം ഫോണിന്റെ അങ്ങേത്തലക്കല് നിന്ന് ഞാന് കേട്ടു.
“ഒരു മണിക്ക് വിളിക്കാന് നീ പറഞ്ഞില്ലാരുന്നോ? ആ കോളാ ഇത്!”
ഞാന് പറഞ്ഞു.
“അത് മനസ്സിലായി…”
അവള് പതിഞ്ഞ സ്വരത്തില് ചിരിക്കുന്നുണ്ടോ? ഞാന് സംശയിച്ചു.
“പക്ഷെ ഒത്തിരി ലേറ്റ് ആയല്ലോ വിളിച്ചപ്പോള്…”
“എഹ്?”
ഞാന് അന്ധാളിച്ചു.
“അതെങ്ങനെയാ? നീ ഒരു മണിക്ക് വിളിക്കാന് പറഞ്ഞു. ഒറ്റ സെക്കന്ഡിന്റെ പോലും വ്യതാസമില്ലാതെ കൃത്യം cloBh?ഒരു മണിക്ക് തന്നെ ഞാന് വിളിച്ചു. വിളിച്ചില്ലേ?”
“വിളിച്ചു, പക്ഷെ ഇന്നവര് പണിയിലില്ല…”
“എഹ്? ഇല്ലേ?”
നിരാശ തുളുമ്പുന്ന സ്വരത്തില് ഞാന് പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചു.
“അപ്പം അവരിന്ന് വന്നേയില്ലേ?”
“അവര് വരുവൊക്കെ ചെയ്തു…”
ദീപിക പറഞ്ഞു. എന്റ” മുഖം പ്രകാശിച്ചു.
“ഉണ്ണിക്കുട്ടന്റെ ബസ്സ് വന്നു പോയപാടെ അവര് വന്നാരുന്നു. അതുകൊണ്ടാ ഞാമ്പറഞ്ഞേ, കാര്ത്തിയുടെ കോള് ലേറ്റ് ആയിപ്പോയെന്ന്…”
“എടീ അപ്പോള്…”
ശാന്തത നഷ്ടമായ സ്വരത്തോടെ ഞാന് ചോദിച്ചു.