പ്രസൂതാ

Prasoootha | Author : Ghost Rider

ആദ്യമായി എഴുതുന്ന കഥയാണ്. പ്ലസ് സപ്പോർട്ട് .പ്രസൂതാ എന്ന വാക്കിന്‌ അർത്ഥം പെണ്കുതിര എന്നാണ്. ഒരു പെൺ കുതിരയുടെ കഥയാണിത്.

പുതുതായി വന്ന മാസികയുടെ താളുകൾക്കിടയിലൂടെ കണ്ണോടിച്ചതും,പ്രീതയുടെ കണ്ണുകൾ വേദന കൊണ്ട് പുളഞ്ഞു.. കുറച്ച് ദിവസങ്ങളായി അവൾക്ക്  ഈ വേദന വരാറുണ്ട്.ഉറക്കകുറവിന്റെ പാർശ്വഫലം. രാത്രിയിൽ അവൾക്ക് ഉറങ്ങാൻ കഴിയുന്നില്ല. പകൽ സമയം അതിന്റെ ക്ഷീണത്തിൽ അവളിങ്ങനെ കിടക്കും.

അവളുടെ സെൽ ഫോൺ കട്ടിലിനരികിലെ മേശപ്പുറത്ത് വൈബ്രേഷനിൽ മുഴങ്ങുകയാണ്.; അത് അവളുടെ ഓഫീസിൽ നിന്നുള്ള സയനി ആയിരിക്കണം. അവൾ എത്രയോ തവണ വിളിക്കുന്നു; പ്രീത ഇനി ജോലിയിലേക്ക് തിരികെ പോകില്ലെന്ന് അവളിതുവരെ മനസ്സിലാക്കിയില്ലേ ? രാജിക്കത്ത് എച്ച്ആറിന് അയക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് പ്രീത ആലോചിച്ചിരുന്നു, പക്ഷേ കമ്പ്യൂട്ടറിന് മുന്നിൽ ഇരുന്നു അത് ടൈപ്പ് ചെയ്യാൻ പോലും അവൾക്ക് തോന്നിയില്ല. അവളുടെ ഫേസ്ബുക്ക്, X അക്കൗണ്ടുകൾ അവസാനമായി പരിശോധിച്ചിട്ട് ആഴ്ചകളായി. അവൾക്ക്, മുമ്പ് ഇവയില്ലാതെ ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല എന്ന അവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു.വാട്ട്‌സ്ആപ്പില്ല, ജിമെയിലില്ല, കോളുകളില്ല; അവൾ ഗോൾഫ് ഗ്രീനിലെ (ഇന്ത്യയിലെ കൊൽക്കത്ത മെട്രോപോളിസിലെ ഒരു പോഷ് റെസിഡൻഷ്യൽ പ്രദേശം) 3 BHK അപ്പാർട്ട്മെൻ്റിൽ ഒരു നാവികനെപ്പോലെയാണ് താമസിക്കുന്നത്. അവൾക്കു പുറംലോകവുമായുള്ള ഏക ബന്ധം അവൾക്കു വേണ്ടി വൃത്തിയാക്കാനും പാചകം ചെയ്യാനും ദിവസവും വരുന്ന വേലക്കാരി മാത്രമായിരുന്നു. തനിക്കുവേണ്ടി ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കാൻ പോലും അവൾക്കു തോന്നുന്നില്ല. വീട്ടുജോലിക്കാരി വന്നില്ലെങ്കിൽ, വീട്ടിൽ ഡെലിവറി ചെയ്യുന്ന അടുത്തുള്ള റെസ്റ്റോറൻ്റുകളിൽ നിന്ന് അവൾ ഉച്ചഭക്ഷണമോ അത്താഴമോ ഓർഡർ ചെയത് കഴിക്കും.

പെട്ടെന്നുള്ള തണുത്ത കാറ്റ് അവളുടെ നഗ്നപാദങ്ങളിൽ തട്ടി, ഒരു കുസൃതി കാമുകനെപ്പോലെ അവളുടെ സാരിയുടെ താഴത്തെ ഭാഗത്ത് പ്രവേശിച്ച് അവളുടെ ബ്ലൗസ് മൂടിയ നെഞ്ചിലേക്ക് ഇരച്ചു കേറി.

അവൾ കട്ടിലിൽ നിന്ന് എഴുനേറ്റു സാരി വാരിയുടുത്തു പുറത്ത് ബാൽക്കണിയിലേക്ക് നടന്നു.

കാറ്റ് ശക്തിയായി വീശുന്നുണ്ടായിരുന്നു. റോഡിന് കുറുകെയുള്ള മരങ്ങളുടെ വരികൾ അപസ്മാരം ബാധിച്ചതുപോലെ തല കുലുക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ചൂടും ഈർപ്പവുമുള്ള ചോയിത്ര മാസത്തെ തുടർന്ന്, ബംഗ്ലദേശിലും പശ്ചിമ ബംഗാളിലും ബംഗാളി മാസമായ ബൈശാഖിന് (ഏപ്രിൽ ആദ്യം) സമയത്തോ അതിനുമുമ്പോ എല്ലാ വർഷവും ഏതാനും തവണ സംഭവിക്കുന്ന ഇടിമിന്നലോടു കൂടിയ കൊടുങ്കാറ്റായിരുന്നു കൽബൈശാഖി.ഈ വർഷത്തെ കൽബൈശാഖിക്കുള്ള സമയം ആയിരിക്കുന്നു.റോഡിന് കുറുകെയുള്ള ചായക്കട ഉടമ ഇരമ്പി എത്തുന്ന കാറ്റിൽ കട അടയ്ക്കാൻ കടയുടെ ഷട്ടറുമായി മല്ലിടുകയായിരുന്നു. വരാനിരിക്കുന്ന കൊടുങ്കാറ്റിൽ നിന്നും പേമാരിയിൽ നിന്നും രക്ഷതേടാൻ ആളുകൾ പരക്കം പായുകയായിരുന്നു.

പ്രീതയുടെ ഹൃദയത്തിലെ ഇരുട്ട് ആകാശത്ത് പ്രതിഫലിച്ചു. ഉച്ചവെയിലിൻ്റെ ജ്വലിക്കുന്ന സൂര്യനെ മായ്ച്ചുകളയുന്ന മഷി പുരണ്ട കറുപ്പിലൂടെ മിന്നൽപ്പിണരുകൾ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ശക്തമായ കാറ്റിൻ്റെ മറ്റൊരു ആഘാതം പ്രീതയുടെ സാരിയെ അവളുടെ മാറിൽ നിന്നു പറിച്ചു കളഞ്ഞു. സിൽക്കിൻ്റെ സ്ലിക്ക് സ്ട്രിപ്പ് പിന്നിലേക്ക് വലിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ നെഞ്ച് മറയ്ക്കുമ്പോൾ, അവളുടെ ബ്ലൗസിൽ രണ്ട് വൃത്താകൃതിയിലുള്ള നനഞ്ഞ പാടുകൾ അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു. അവൾക്ക് ചെറിയ തോതിൽ വേദനയും അനുഭവപ്പെട്ടു.

സ്വതസിദ്ധമായ എഫ്യൂഷൻ നിർത്താൻ ഡോക്ടർ ചില ഗുളികകൾ നിർദ്ദേശിച്ചിരുന്നു; പ്രീത അവ കഴിക്കുന്നത് നിർത്തിയിട്ട് കുറെ നാളായി. അവളുടെ ഹൃദയത്തെയും ആത്മാവിനെയും മരവിപ്പിച്ച വിയോഗത്തിൻ്റെ വേദനയുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ ഈ വേദന ഒന്നുമായിരുന്നില്ല. ഈ വേദന തന്നിൽ നിന്ന് തട്ടി എടുക്കപ്പെട്ട പ്രിയപ്പെട്ടവളെയും ഒപ്പം ആ രാക്ഷസന്മാർ അവളോട് ചെയ്തതിൻ്റെയും നിരന്തരമായ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലായിരുന്നു. ശാരീരിക വേദന അവളുടെ ഹൃദയത്തിൻ്റെ വേദനയ്ക്ക് തുല്യമായി തന്നെ നിന്നു.