നിധിന ആന്റി ഗ്രാമത്തിലെ സൗന്ദര്യ ദേവത
Nidhi Aunty Gramathile Saundarya Devatha | Author : Luister
എൻ്റെ ശരിയായ പേര് ഞാൻ വെളിപ്പെടുത്തുന്നില്ല. കാരണം ഇവിടെ പറയാൻ പോവുന്ന അനുഭവ കഥ എൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ നടന്ന കാര്യമാണ്.
ഒരു യഥാർത്ഥ കഥയായതു കൊണ്ടുതന്നെ ഒരു ഫാന്റസി നോവൽ ഫീൽ ഈ കഥയിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾക്ക് കിട്ടുന്നതായിരിക്കില്ല.. ഒരു കഥയായി അവതരിപ്പിക്കാൻ ആയിട്ടു അത്യാവശ്യം എരിവും പുളിയും കൂടെ ചേർക്കുന്നതായിരിക്കും.
എൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ കണ്ട ഏറ്റവും സുന്ദരിയായ സ്ത്രീ ആയ എൻ്റെ സ്വന്തം ആന്റിയെ ഒരു ദീർഘകാല പ്രയത്നത്തിന് ഒടുവിൽ എനിക്ക് കളിക്കാൻ കിട്ടിയ അനുഭവും ഞാൻ ഇവിടെ പങ്കുവെക്കാം.
ഇത് ആദ്യത്തെ പാർട്ട് ആണ്.
ഈ കഥയിൽ ഞാൻ ‘അപ്പു’ എന്ന പേര് സ്വീകരിക്കുകയാണ് (ഐഡന്റിറ്റി വെളിപ്പെടുത്താതിരിക്കാൻ). എനിക്ക് ഇപ്പൊ വയസ്സ് 26. എൻ്റെ കുടുംബത്തെ കുറിച്ച് പറയാം.
അച്ഛൻ ബാങ്ക് ഉദ്യോഗസ്ഥൻ ആണ്. അമ്മ ടീച്ചർ. എനിക്ക് സഹോദരങ്ങൾ ഇല്ല. വളരെ കാലം ചികിത്സ എടുത്തിട്ടാണ് ഞാൻ ഉണ്ടായതു. അതുകൊണ്ടു തന്നെ അമ്മയ്ക്കും അച്ഛനും അത്യാവശ്യം പ്രായമൊക്കെ ഉണ്ട്. എൻ്റെ അമ്മയ്ക്ക് ഒരു ഇളയ സഹോദരി ഉണ്ട്. നിധിന ആന്റി. ചെറുപ്പത്തിൽ എന്നെ നോക്കി വളർത്തിയത് അമ്മയും ആന്റിയും ഒക്കെ ആയിരുന്നു. ആന്റി എന്നെ ഒരുപാടു എടുത്തു നടന്നിട്ടുണ്ട്. ചെറുപ്പത്തിൽ എപ്പോഴും എൻ്റെ കൂടെയായിരുന്നു. ആന്റിക്കു ഇപ്പോൾ പ്രായം 38
ഇത് ഇനടക്കുന്നതു 2020 കൊറോണ കാലത്താണ്. കാര്യത്തിലേക്കു കടക്കാം
ലോക്കഡോൺ തുടങ്ങിയ സമയം. ഞാൻ എഞ്ചിനീയറിംഗ് പൂർത്തിയാക്കി വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തി. കുറെ മാസങ്ങൾ കടന്നു പോയി. ആശങ്കയുടെയും ആവലാതിയുടെയും മടുപ്പു നിറഞ്ഞ ഒരു സമയത്തു കൂടെയായിരുന്നു ഞാൻ കടന്നു പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നത്. എഞ്ചിനീയറിംഗ് കഴിഞ്ഞെങ്കിലും കോറോണയുടെ പിടിമുറുക്കം കാരണം ജോലിയൊന്നും തിരഞ്ഞു കണ്ടുപിടിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ദിവസം കഴിയുംതോറും ആശങ്ക കൂടിവരുന്നു.
അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം അമ്മ രാവിലെ ഭക്ഷണം വിളമ്പുമ്പോൾ പറഞ്ഞു –
അമ്മ: മോനെ, എന്നെ നിൻ്റെ ആന്റി വിളിച്ചിരുന്നു. അവിടെ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ കഷ്ടത്തിലാണ്. ഈ കോറോണയുടെ ഒക്കെ നടുവിൽ പെട്ടിരിക്കുകയാണ്.
ഞാൻ: എന്ത് പറ്റി? ആന്റി കോവിഡ് പോസിറ്റീവ് ആയോ?
അമ്മ: അതല്ലടാ. അവളവിടെ തനിച്ചാണ്. സഹായത്തിനു അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ സീന ചേച്ചിയായിരുന്നു ഇത്രെയും കാലം. ഇപ്പൊപ്പിന്നെ ലോക്കഡോൺ ഒക്കെ ആയതിനു ശേഷം അവരും അധികമൊന്നും വരാറില്ല.
ഞാൻ: ഓഹ്.. കുഴപ്പമൊന്നും ഇല്ലല്ലോ?
അമ്മ: അവളുടെ ഭർത്താവ് ദുബായിൽ അല്ലെ. ഈ അടുത്തൊന്നും വരില്ല. അവൾക്ക് കുട്ടികളൊന്നും ഇല്ലല്ലോ. എല്ലാ കാര്യങ്ങളും തനിയെ ചെയ്യണം. അവിടുത്തെ വീട്ടുകാര്യങ്ങളും, തോട്ടവും, പശുവും എല്ലാം അവളുടെ തലയിൽ ആണ്.
അമ്മ: അവൾക്കാണെങ്കിൽ മിണ്ടാനും പറയാനും ആരുമില്ല. ഉള്ള ജോലിയാണെങ്കിൽ കല്യാണം കഴിച്ചതോടെ ഇല്ലാതായി. വളരെ എഡ്യൂക്കേറ്റഡ് ആയിട്ടുപോലും വീട്ടു ജോലി ചെയ്തു, പശുവിനെ ഒക്കെ നോക്കുന്നതായി അവളുടെ വിധി.
ഞാൻ: കഷ്ടം തന്നെ. (ഞാൻ ഫുഡ് കഴിക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു)
അമ്മ: നീ ഒരു കാര്യം ചെയ്യൂ, നീ അവിടെപ്പോയി താമസിച്ചോ. ഏതായാലും പഠിത്തമൊക്കെ കഴിഞ്ഞില്ലേ. അവൾക്കാണെങ്കിൽ നീ ഒരു സഹായവും ആവും. പിന്നെ ആണൊരുത്തൻ കൂടെ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ ഒരു ധൈര്യം ആവും.
ഞാൻ: അതിപ്പോ ഞാൻ എങ്ങനാ അവിടെ ഒക്കെ..
(ആന്റിയുടെ വീട് ഒരു കുഗ്രാമത്തിലാണ്. എനിക്ക് അവിടെ നിൽക്കാൻ അത്ര താല്പര്യം ഇല്ലായിരുന്നു.)
അമ്മ: അവൾ നിന്നെ ഒരുപാടു നോക്കിയിട്ടുണ്ട്. സ്വന്തം മോനെ പോലെയാ വളർത്തിയത്. പിന്നെ ആള് കൊറച്ചു ദേഷ്യക്കാരിയാണ്. അത് നീ കാര്യമാക്കണ്ട. അവളുടെ സ്വഭാവം അങ്ങനയാണ്.
അമ്മ: ഞാൻ നിന്നെ അവിടേക്കു വിടുന്നുണ്ട് എന്ന് അവളോട് പറഞ്ഞു. മോൻ എന്തായാലും പോകണം. കുറച്ചു കാലം അവിടെ നില്ക്കു. അവിടെയാകുമ്പോൾ കൂടുതൽ സേഫ് ആയിരിക്കും
