ചെകുത്താൻ ലോഡ്ജ്‌ – 1 42

ചെകുത്താൻ ലോഡ്ജ്‌ – 1

Chekuthan Lodge | Author : Anu


(അക്ഷര തെറ്റുകൾ ക്ഷമിക്കുക)…..

“എന്റെ മാളു ഇതൊന്നും ആരും അറിയാൻ ഒന്നും പോണില്ല്യ നീ അമ്മയെ വിളിക്ക് എന്നിട്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു തന്ന പോലെ അമ്മയോട് കാര്യം പറ ഇത്ര പേടിക്കാൻ എന്തിരിക്കുന്നു മാളു ഇതിനു”

നന്ദന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു എന്തു ചെയ്യുമെന്നറിയാതെ നവ്യ ആകെ കുഴങ്ങി…

“അതൊന്നും ശരിയാവില്ല്യ ഏട്ടാ എനിക്ക് പേടിയാ അതൊക്കെ ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞ എന്നെ കൊന്നു കളയും ഏട്ടന് അറിയാലോ എന്റെ അച്ഛനെ എന്നിട്ടാണോ ഇങ്ങനെ പറയണേ”

ചുട്ടു പൊളുന്ന വെയിലിൽ ആ കട തിണ്ണയിൽ ഇരുന്നു കൊണ്ട് അവന്റെ ഏറെ കാലമായുള്ള ആഗ്രഹം നിരാകരിക്കാൻ അല്ലാതെ നവ്യയെ പോലെ ഒരു പാവം പെണ്ണിന് മറ്റൊന്നും പറ്റുമായിരുന്നില്ല….

“എന്റെ മാളു നീ ഇങ്ങനെ പേടിക്കാതെ ആരും അറിയാൻ ഒന്നും പോണില്ല്യ ഒരു ദിവസം ഒരൊറ്റ ദിവസമല്ലെ ഞാൻ ചോദിച്ചുള്ളൂ എത്ര ആയി ഞാനിതു പറയണു എന്റെ പെണ്ണിനോട് അല്ലെ ഞാനി പറയണേ കൊതിച്ചിട്ടല്ലേ മാളു നീ വീട്ടിലേക്കു വിളിച്ചു ഞാൻ പറഞ്ഞു തന്ന പോലെ അമ്മയോട് കാര്യം പറ മാളു അമ്മ സമ്മതിക്കും”

അവന്റെ കൈയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന അവളുടെ ഫോൺ എടുത്തു അവൻ അവൾക്കു നേരെ നീട്ടി…

“ഏട്ടാ അതു എനിക്ക് ശരിക്കും പേടിയാവുന്നുണ്ട് അമ്മയ്ക്ക് എന്നെ നന്നായിട്ട് അറിയാം ഞാൻ പറഞ്ഞ വിശ്വസിക്കില്ല അമ്മ അല്ലേൽ തന്നെ എന്നെ സംശയ അമ്മയ്ക്ക് ഇനി എന്തേലും അറിഞ്ഞു പോയ തീർന്നു എന്റെ കാര്യം”

അമ്മയെ വിളിച്ചിട്ടു ഇനി ഞാൻ എന്തു പറയുമെന്നുള്ള പേടിയിൽ അവളുടെ നെഞ്ചിൽ പെരുമ്പറ മുഴങ്ങി അവനെ വിഷമിപ്പിക്കാനും അവൾക്കു മനസിലായിരുന്നു….

“നീ പേടിക്കാതെ കാര്യം പറ മാളു എല്ലാവരും ഉണ്ടാവുമെന്ന് പറ രാവിലെ വരുമെന്ന് പറ അമ്മയ്ക്ക് വേറെ സംശയം ഒന്നും തോന്നില്ല അതൊക്കെ നിന്റെ പേടി കൊണ്ട് തോന്നണത മാളു വിളിച്ചു പറ പ്ലീസ് മാളു എന്റെ പൊന്നല്ലേ പറ പ്ലീസ് ”

അവന്റെ യാചനയിൽ അവളുടെ മനസ് അറിയാതെ അലിഞ്ഞു പോയി ഏട്ടൻ ഇതു വരെ ഒരു കാര്യവും തന്നോട് ആവിശ്യപെട്ടില്ലല്ലോന്ന് ഓർത്തപ്പോൾ മറ്റൊന്നും ആലോചിക്കാതെ വിറച്ചു കൊണ്ട് അമ്മയുടെ ഫോണിലേക്കു അവൾ ഡയൽ ചെയ്തു….

അവളുടെ കൈയും മെയ്യും ഭയത്താൽ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു….

“ഹലോ അമ്മേ”

അങ്ങേ തലയ്ക്കൽ ഫോൺ എടുത്തത്തും അവളുടെ ശരീരമാകെ ഒന്ന് വിറച്ചു….

“ആ എന്താടി ക്ലാസ്സ്‌ കഴിഞ്ഞില്ലേ നീ എവിടാ ഇതു എന്താ ഇത്ര വൈകിയേ”

അമ്മയുടെ ആ ചോദ്യം കേട്ടപോയെ അവൾ പേടിച്ചു ഉരുകാൻ തുടങ്ങി….

“അതു അമ്മേ ഇന്ന് ഇവിടെ കോളേജിൽ ഒരു ഫങ്ക്ഷൻ ഉണ്ട് രാവിലെ വരുമ്പോ അമ്മയോട് പറയാൻ വിട്ടതാ എന്റെ ഫ്രെണ്ട്സ് എല്ലാരും ഉണ്ട് അമ്മേ അപ്പൊ ഞാൻ ഇവിടെ ഇന്ന് നിന്നോട്ടെ കുറെ പ്രോഗ്രാംസൊക്കെ ഉണ്ട് രാത്രി അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞു രാവിലെ വന്നോളാം ഞാൻ ഇതു പറയാൻ വേണ്ടി വിളിച്ചത നിന്നോട്ടെ അമ്മേ പ്ലീസ്”

അവൾ വിറച്ചു കൊണ്ട് അമ്മയോട് അതു പറയുന്നത് അവൻ ആകാംഷയോടെ നോക്കി ഇരുന്നു…

“രാത്രിയോ അതൊന്നും വേണ്ട പകല് ഉള്ള പരുപാടിയൊക്കെ മതി രാത്രിയുള്ള കളിയൊന്നും വേണ്ട അച്ഛനോ മറ്റോ അറിഞ്ഞ അറിയാല്ലോ മാളു നിനക്ക് നീ വേഗം വാ അവരൊക്കെ നിന്നോട്ടെ എന്റെ കുട്ടി നിൽക്കണ്ട”

അമ്മ ഇങ്ങനെയേ പറയുമെന്ന് അറിയാവുന്ന അവൾക്കു അതു കേട്ടപ്പോൾ പ്രതേകിച്ചു സങ്കടമൊന്നും തോന്നിയില്ല….

“പ്ലീസ് അമ്മേ അച്ഛ ഒന്നും അറിയില്ല എല്ലാവരും ഉണ്ട് മിസ്സൊക്കെ ഉണ്ട് പേടിക്കാൻ ഒന്നുമില്ല നമ്മള് ഗേൾസ് മാത്രേ ഉള്ളു ബോയ്സ് ഒന്നുമില്ല അമ്മേ പ്ലീസ് നിന്നോട്ടെ ഞാൻ അങ്ങനെ ഒന്നിനും പോകാറില്ലല്ലോ ഇന്ന് ഒരു ദിവസമല്ലെ പ്ലീസ് അമ്മേ”

അവന്റെ ആഗ്രഹം സാധിക്കാൻ എന്നോണം അവൾ അമ്മയോട് കേണപേക്ഷിച്ചു…

“എന്നാലും മാളു നിന്റെ അച്ഛൻ അറിഞ്ഞാൽ എന്നെ വെച്ചേക്കില്ല അറിയാല്ലോ നിനക്ക് ഇപ്പൊ വിളി വരും അച്ഛന്റെ മോളു എവിടെന്നു ചോദിച്ച ഞാൻ എന്താ പറയേണ്ടെ എനിക്ക് പേടിയാ നിന്റെ അച്ഛനെ അറിയാല്ലോ സ്വഭാവം”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *