ദേവർമഠം – 1

Devaradam | Author : Karnnan

ആാഹ്ഹ്…………
ദേവേട്ടാ………….
പൂർണ്ണ നഗ്നയായ തന്നിലേക്ക് ആഴ്നിറങ്ങിയ ദേവനെ ഇറുക്കെ പുണർന്നു കൊണ്ട് അനുപമ പിടഞ്ഞു.
തന്റെ ആണത്തം ഒരിക്കൽ കൂടി സ്വീകരിച്ചതിന്റെ സമ്മാനമെന്നോണം തന്റെ പുറത്തു അവൾ വീഴ്ത്തിയ മുറിപ്പാടുകളിൽ വിയർപ്പുകണങ്ങൾ കിനിഞ്ഞിറങ്ങിയ സുഖമുള്ള നോവ് അനുഭവിച്ചു കൊണ്ടവൻ അവളുടെ കഴുത്തിൽ ഒളിപ്പിച്ച തല ഉയർത്തി പ്രണയാർദ്രമായി അവളുടെ തേജസുറ്റ മുഖത്തേക്ക് കണ്ണിമ വെട്ടാതെ നോക്കി.
അതും കുറച്ചു മുന്നേ താൻ അവളുടെ കഴുത്തിൽ ചാർത്തിയ ആ പട്ടു താലിയും കടിച്ചു പിടിച്ചുകൊണ്ടു.
പ്രണയത്തിന്റെ പാരമ്യത്തിൽ തന്നിലേക്ക് ആഴ്നിറങ്ങിയ ദേവന്റെ കരുത്തു ഉള്ളിൽ നിറച്ചു കൊണ്ടുള്ള ആ കിടപ്പു ദേവൻ കൊതിയോടെ നോക്കികൊണ്ടിരുന്നു.
മുടി അഴിഞ്ഞു അലസമായി പാറി കിടക്കുന്നു. സീമന്ദരേഖയിൽ താൻ ചാർത്തിയ സിന്ദൂരവും നെറ്റിയിലെ ചന്ദനവുമെല്ലാം അനുസരണയില്ലാത്ത വിധം സ്ഥാനം തെറ്റി കിടക്കുന്നു. ഇരു കവിളുകളും ചുവന്നു തുടുത്തു രക്തം പൊടിയും എന്ന അവസ്ഥയിൽ. ദേവേട്ടാ എന്ന വിളിയിൽ തുറന്ന് പോയ വായ ഇപ്പോളും പാതി തുറന്ന് തന്നെ കിടക്കുന്നു. നാവിലും ചുണ്ടിലും കാണുന്ന നനവ് ദേവന്റെയോ അനുവിന്റെയോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്തവിധം ആരാലും വേർതിരിക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധം ഒന്ന് ചേർന്നത് പോലെ ദേവന് തോന്നി.
അനുവിന്റെ കൈകൾക്ക് ഇരുവശവും കൈകൾ ഊന്നി അരഭാഗം അവിളിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ടവൻ നടു അല്പം ഉയർത്തി
അവന്റെ ആഗ്രഹം അറിഞ്ഞെന്ന വണ്ണം അവൾ അവന്റെ പുറത്തു നിന്നും കൈകൾ മാറ്റി തന്റെ തലയ്ക്കു ഇരവശവും ചേർത്ത് വിരിച്ചു വച്ചു.

അപ്പോളും ആ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടിച്ചിരുന്നു. നാണം കൊണ്ടോ അതോ അവന്റെ ആണത്തം തന്റെ ഉള്ളിൽ നൽകുന്ന വേദന കൊണ്ടോ….അറിയില്ല.
മേഘങ്ങൾ ഒഴിഞ്ഞു തെളിഞ്ഞ ആകാശത്തു തിളങ്ങി നിൽക്കുന്ന പൂർണ ചന്ദ്രൻ ചൊരിയുന്ന വെണ് പ്രഭയിലും അല്പം മാറി കാവിലെ നാഗ തറയിലെ കാൽവിളക്കിൽ നിന്നുത്ഭവിക്കുന്ന പൊന്ന് പ്രഭയിലും അനുവിന്റെ വിയർപ്പു നിറഞ്ഞ പാൽ നിറമുള്ള ശരീരം വെട്ടി തിളങ്ങി.

രാത്രിയുടെ യാമത്തിൽ കാമ പൂർത്തികരണത്തിന് വേണ്ടി തന്റെ പതിക്കു വേണ്ടി എല്ലാം സമർപ്പിച്ചുള്ള ആ മദാക തിടമ്പിനെ കണ്ണിമ വെട്ടാതെ അവൻ ചൂഴ്ന്നു അളന്നു.
നിതബത്തെ മൂടാൻ തക്ക വണ്ണമുള്ള അവളുടെ പനങ്കുല പോലത്തെ മുടികൾ അലസമായി ചിതറിക്കിടക്കുന്നു. മുടികൾക്കിടയിൽ കാവിന്റെ യശസ്സ് വാനോളം ഉയർത്തി നിൽക്കുന്ന പടുകൂറ്റൻ ഇലഞ്ഞി മരത്തിന്റെ ഇലകൾ അലങ്കാരത്തിനോ അനുരാഗത്തിനോ എന്ന പോലെ ചേർന്ന് കിടക്കുന്നു.

അനുവിന്റെ ആഗ്രഹമോ അതോ വാശിയോ അറിയില്ല. കാവിലെ നാഗദൈവങ്ങളെ സാക്ഷിയാക്കി ദേവന്റെ മാത്രം പെണ്ണാവൻ അവൾ തന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്തതാണ് കാവിനു പുറത്തു മാറിയുള്ള ഈ കൽത്തറ നെറ്റിയിലെ സിന്ധുരം പടർന്നിറങ്ങിയിരിക്കുന്നു. കരി എഴുതിയ മിഴികൾ ഈറനണിഞ്ഞു പടർന്നു പോയി. മൂക്കിന് തുമ്പിലെ മരതക കല്ലിന്റെ തിളക്കം വീണ്ടും കൂടിയോ എന്ന് പോലും ദേവന് തോന്നി. അതിന്റെ തിളക്കം അവന്റെ കൃഷ്ണമണിയെ തീ പിടിച്ചു എന്ന പോലെ തിളക്കി. അല്പം വിടർന്നു നീണ്ട മുക്കിനിരു വശവും വട്ടത്തിലുള്ള ചുവന്ന പാട് താൻ തന്നെ കടിച്ചതാണെന്നു മനസിലാക്കാൻ ദേവന് ഒട്ടും പ്രയാസം ഉണ്ടായില്ല. മൂക്കിൽ മാത്രമല്ല അവളുടെ ശരീരത്തിൽ പലഭാഗങ്ങളിലും അത്തരത്തിൽ പാടുകൾ തിളങ്ങി നിന്നു.

മുക്കിനു താഴെ അവളുടെ മേൽചുണ്ടിന് മുകളിൽ നനുത്ത രോമങ്ങളിൽ പൊടിഞ്ഞ വിയർപ്പുകണങ്ങളെ നാവിൽ കൊരുത്തെടുക്കാൻ ദേവന് അതിയായ ആഗ്രഹം തോന്നി പോയി. മേൽ ചുണ്ടിനു താഴെ അവളുടെ കിന്നരി പല്ലുകൾ. ഇടയിൽ ഒന്നു മറ്റൊന്നിനു മുകളിൽ കയറി ഇരിക്കുന്നത് അവളുടെ ചിരിക്കു എന്നും വർണം കൂട്ടിയിട്ടേ ഉള്ളു. ചായക്കൂട്ടിന്റെ അകമ്പടി ലവലേശം ഇല്ലാതെ തന്നെ ഇളം ചുവപ്പ് നിറത്തിൽ നനവാൽ തിളങ്ങിയ അവളുടെ അല്പം താഴേക്കു മലർന്ന ആ കീഴ്ച്ചുണ്ടുകൾ കണ്ട മാത്രയിൽ അവൻ അതിലേക്കു തന്റെ തല താഴ്ത്തി. എത്ര മുത്തിയിട്ടും ചപ്പി വലിച്ചു നുണഞ്ഞു കുടിച്ചിട്ടും മതി വരാത്ത ആ പനിനീർ ദളങ്ങളിലേക്ക് അവന്റെ ചുടു ശ്വാസം പതിഞ്ഞ മാത്രയിൽ താനും അതഗ്രഹിച്ചു എന്നറിയിച്ചുകൊണ്ട് അനു വായ തുറന്ന് നാവിനെ പുറത്തേക്കു നീട്ടി.