നാട്ടിലെ പള്ളിപ്പെരുന്നാൾ ദിനം. അത്‌ അന്നാട്ടിലെ മുഴുവൻ ജനങ്ങൾക്കും ആഘോഷത്തിന്റെ ദിനരാത്രങ്ങളാണ് സമ്മാനിക്കുന്നത്. കുട്ടികൾക്ക് സ്കൂൾ അവധി. കച്ചവടക്കാർക്ക് വമ്പൻ വരുമാനം. വീടുകളിൽ വിളക്കുകൾ കൂടുതൽ തെളിയുന്ന നാളുകൾ. മിക്ക വീടുകളിലും ബന്ധുക്കൾ വിരുന്നുകാരാകും.

അനവധി കോഴികളും, താറാവുകളും, മൂരികളും ഇഹലോകവാസം വെടിയുമെന്ന് നുറ് തരം. അങ്ങാടിയിലെ കള്ളുഷാപ്പിൽ കച്ചവടം പൊടിപ്പൊടിക്കും. ടൗണിലെ ബാറിലും പെരുനാൾ ആഘോഷത്തിന്റെ അലയൊലി ഉയരും. ഒറ്റ കുഴപ്പം ഇന്നൊരു അമാവാസി ദിനം. വെട്ടം ചെല്ലാത്തിടം കൂരിരുട്ട്!!!

വൈകീട്ട് അമ്പ് പ്രദിക്ഷിണം, കുർബാന എന്നിവ കഴിഞ്ഞാൽ പള്ളിയിലേക്ക് ജനം പ്രവഹിക്കും. വെടിക്കെട്ടും തുടർന്നുള്ള നാടകവും കഴിഞ്ഞ് രണ്ടുമണി കഴിയും ആളുകൾ വീടണയാൻ. ഇതെല്ലാം കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കിയ രവി അഞ്ചുമണിവരെ ഉറങ്ങി. പിന്നെ കുളിച്ച് കുട്ടപ്പനായി ഭക്ഷണം കഴിച്ച് പള്ളിയിലേക്ക് തിരിച്ചു.

നല്ല വെടിചീള് പെണ്ണുങ്ങൾ കുണ്ടികുലുക്കി നടക്കുന്ന കാഴ്ച രവി ആസ്വദിച്ചു. പൊക്കിൾ കാണിച്ച് സാരിയുടുത്ത് നടക്കുന്ന സ്ത്രീകൾക്ക്‌ ചുറ്റും ചെറുപ്പക്കാർ കൂടുന്നതും, കിഴവന്മാർ അത്‌ ആസ്വദിക്കുന്നതും രവി ദൂരെനിന്നും കണ്ട് രസിച്ചു.

രവി വാച്ചിൽ നോക്കി. സമയം ഒൻപത് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഒരു ചായ കുടിക്കാനായി രവി ഒഴിഞ്ഞ ഒരു ചായകട തപ്പി. മുന്നിൽ കണ്ട ഇടവഴിയുടെ അറ്റത്ത്, റാന്തൽ വെട്ടത്തിൽ ഒരു ചായക്കട കണ്ട രവി അങ്ങോട്ട് കയറി.

“ചേച്ചി… ഒരു സ്ട്രോങ്ങ്‌ ചായ….” ഗ്ലാസ്സ് കഴുകികൊണ്ടിരുന്ന കൊഴുത്ത ചേച്ചിയോട് ഓർഡർ ചെയ്തു. രണ്ട് മിനിറ്റിനകം അടിച്ച് പതപ്പിച്ച കണ്ടാൽ സ്വയമ്പൻ എന്ന് തോന്നിക്കുന്ന ചായ മുന്നിൽ.

“കഴിക്കാൻ എന്താ ചേട്ടാ വേണ്ടത്…?” ചോദ്യത്തിൽ ശൃങ്കാരം.
“എന്താ ഉള്ളത്…” ഒരു സിപ്പെടുത്ത് രവി ചോദിച്ചു.
“തുളവടയുണ്ട്… അപ്പമുണ്ട് … ഏതാ വേണ്ടത്…” വാക്കുകളിൽ കമ്പിയംശം.
“കുഴലപ്പം ഉണ്ടോ….” അവളെ അടിമുടി നോക്കി ചോദിച്ചു.
“അത്‌ ചേട്ടന്റെ കൈവശമല്ലേ… ഇവിടെ പരന്ന് ഉന്തിയ കടികളെ ഉള്ളൂ.. വേണോ… ഒരെണ്ണം…” പെണ്ണ് ചുറ്റും നോക്കി കീഴ്ചുണ്ട് കടിച്ചു.

രവി അവളെ അരികിലേക്ക് വിളിച്ചു.
“കടി നിന്റേയോ… അതോ…”
പെണ്ണ് ചുറ്റും നോക്കി.
“അല്ല… അകത്തുണ്ട് പാർട്ടി… വേണോ??”
“എന്താ റേറ്റ്??…”

“ഒരു പണിക്ക് അൻപത്.. കൈയ്യിൽ പിടിക്കാൻ അഞ്ച്….”

പിന്നേ… നാട്ടിലെ എണ്ണം പറഞ്ഞ സ്വയമ്പൻ വെടികൾക്ക് 25 കൊടുത്താൽ ഒന്നോ രണ്ടോ പണിചെയ്യാം… അൻപത് കൊടുത്ത് സുഖിക്കാൻ രംഭയോ തിലോത്തമയോ അല്ലല്ലോ…
രവി മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.

“എനിക്ക് ഇത്തിരി തിരക്കുണ്ട്… കുറേ കഴിഞ്ഞ് വരാം.. വന്നാൽ നിന്റെ അപ്പം കിട്ടുമോ…”
“ഉം… വാ… തരാം….” അവൾ വിസ്തരിച്ച് ചിരിച്ചു.

രവി ചായയുടെ പൈസ കൊടുക്കുന്ന നേരം അവളുടെ കൈപ്രതലം തഴുകി. പിന്നെ അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി പള്ളിപ്പറമ്പിലേക്ക് നടന്നു.

കൊഴുത്ത ചായകക്കാരിയുടെ ഓഫർ കേട്ട രവി തിരിച്ച് നടക്കുന്നതിന്റെ ഇടയിൽ, രണ്ടാഴ്ച മുൻപ് നടന്ന ഒരു “കൊഴുത്ത” സംഭവം ആളുടെ മനസ്സിലേക്ക്‌ വന്നു. അതിലേയും നായിക കൊഴുത്തവൾ ആയിരുന്നല്ലോ…

അന്ന്…

ടൗണിൽനിന്നും അധികം ദൂരത്തല്ലാത്ത ഒരു വീട് നോട്ടമിട്ട രവി, രാത്രി ഏകദേശം പന്ത്രണ്ട് മണിക്ക് “പണിക്കായി” അവിടെ എത്തി. വീട് വലുതെങ്കിലും അത്ര മോഡേൺ അല്ല. പുറത്തെ കൂട്ടിൽ നായയെ കാണാതിരുന്ന രവി, വീട്ടിലേക്ക് ചാഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന മാവിൻ കൊമ്പിലൂടെ വീടിന്റെ പിന്നമ്പുറത്തെ ടെറസ്സിൽ എത്തി.

സൂക്ഷ്‌മ നിരീക്ഷണത്തിന് ശേഷം ടെറസ്സിൽ കാൽ വെച്ചതും മുകളിൽ നായയുടെ അമറൻ കുര!!! കൈയ്യിൽ കരുതിയ മാംസം എറിഞ്ഞ് കൊടുത്തതും നായയുടെ കുര അവസാനിച്ചു. എങ്കിലും ഒന്നുരണ്ട് കഷ്ണം കൂടി കൊടുത്ത് നായയെ മയക്കി തുറക്കാൻ പറ്റിയ കതക് / ജനൽ തപ്പി നടന്നു.