ശരത്തിന്റെ ദേവൂട്ടി 5

Sharathinte Devootty Part 5 | Author : Bookkeeper

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

---

 

എലാവുരെടെയും കമന്റ്സിന് നന്ദി. മുമ്പത്തെ ഭാഗങ്ങൾ വായിച്ചിട്ട് തുടർന്ന് വായിക്കുക. ഇത് ശരത്തിന്റെയും ദേവികയുടെയും കഥ ആണ്. അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ചില സാഹചര്യങ്ങളും ചില ആൾക്കാരും ആണ് മെയിൻ ത്രെഡ്. തുടർന്ന് വായിച്ചു നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്ത് സപ്പോർട്ട് ചെയുക

കഥയിലേക്ക്

 

വിനോദ് – അളിയാ, നീ എങ്ങോട്ടാ ഇ ദിർധി പിടിച്ചു.

 

മനീഷ് – ഒന്ന് മിണ്ടാണ്ട് ഇങ്ങു വാടാ മരത്തലയ

 

അവർ രണ്ടു പേരും വേഗത്തിൽ അവരുടെ കോട്ടജിന്റെ ഭാഗത്തേക്കു നടന്നു. ശരത്തും, പ്രകാശ് സാറും, ജോർജ് ഉം അടുത്ത പെഗ് ഒഴിച്ചു അടി തുടങ്ങി.

 

മനീഷും വിനോദ്തും അവരുടെ കോട്ടജിന്റെ അടുത്ത് എത്താറായി. അവർക്കു അവിടെന്നു കാണാം, ദേവിക മനുനെയും കൊണ്ട് അവളുടെ കോട്ടജിന്റെ അകത്തു കയറുനെത്.

 

മനീഷ് – വേഗം വാ ബ്രോ

 

അവര് അങ്ങനെ അവരുടെ കോട്ടജിന്റെ അടുത്ത് എത്തി.

 

വിനോദ് – എടാ മൈരേ, നീ ഇനിയെങ്കിലും പറഞ്ഞു തൊലയ്ക്കോ, എന്താ നീ ഉദ്ദേശിക്കുനതു എന്ന്.

 

മനീഷ് – എടാ അതെ, ദേവിക ചേച്ചിയുടെ കെട്ടിയോനും, മറ്റേവൻമാരും അവിടെ വെള്ളമടി ആണ്, കുറച്ചു സമയം എടുക്കും ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ

 

വിനോദ് – അതിനു

 

മനീഷ് – അളിയാ, എന്റെ മനസ്സിൽ ഇരു ലഡ്ഡു പൊട്ടി

 

വിനോദ് – എന്ത് മൈരാണ് പറയണേ നീ

 

മനീഷ് – അതെ അളിയാ, നമ്മടെ രണ്ടു കോട്ടജിന്റെ അടുത്ത് ആരും ഇല്ല. ആരും ഇത് വഴി വരാനും സാധ്യേത ഇല്ല

 

വിനോദ് – അപ്പോ

 

മനീഷ് – ദേവിക ചേച്ചി ആണേൽ മോനെയും കൊണ്ട് കുളിക്കാൻ പോയേക്കാണ്

 

വിനോദ് – എന്താ മോൻ പറഞ്ഞു വരുന്നേ

 

മനീഷ് – എടാ പൊട്ടാ, ഭാഗ്യം ഉണ്ടേൽ നമക്ക് അവളുടെ കുളി സീൻ കാണാൻ പറ്റിയാലോ

 

വിനോദ് – പോടാ തെണ്ടി, അതൊക്കെ റിസ്ക് ആണ്, ആരേലും കണ്ട, നാറും. പണിയും പോകും

 

മനീഷ് – കുറച്ചു റിസ്ക് എടുത്താലും എങ്ങാലും ബിരിയാണി കിട്ടിയാലോ

 

വിനോദ് – പോടാ പന്നി, ഞാനില്ല

 

മനീഷ് – എടാ കുണ്ണേ, കുറച്ചു ധൈര്യം കാണിക്കു. നീ ഇവിടെ നോക്കിക്കേ ആരേലും ഉണ്ടോന്നു. ഒരു പൂച്ച കുഞ്ഞു പോലും ഇല്ല. ഇ വഴി കോട്ടജിലേക്കു ഉള്ളവർ അലാതെ ആരും വരുകയും ഇല്ല

 

വിനോദ് – എങ്ങാലും അവളുടെ കെട്ടിയോൻ വന്നാലോ. നല്ല ഇടി കിട്ടും മോനെ

 

മനീഷ് – പുള്ളി ഒന്നും ഇപ്പോ വരില്ല. നീ പേടിക്കാതെ. വന്നാൽ തന്നെ നമ്മളെ പുള്ളി കാണൊന്നും ഇല്ല

 

വിനോദ് – എടാ എന്നാലും

 

മനീഷ് – നീ പേടിക്കാതെ, ഇങ്ങു വാ മൈരേ

 

മനീഷ് വിനോദിന്റെ കൈയ്യും പിടിച്ചു ഒച്ച ഇണ്ടാകാതെ, പതുക്കെ ദേവികയുടെ കോട്ടജിന്റെ സൈഡ് ഇലേക്ക് നടന്നു നീങ്ങി. ദേവികയുടെയും അവരുടെയും കോട്ടയ്ജ് അടുത്തടുത്ത് ആണ്. ഇടയിൽ കുറച്ചു മരങ്ങളും തെങ്ങും ഒക്കെ ആണ്. അധികം വെളിച്ചം ഇല്ല.

 

മനീഷ് – അളിയാ, അവള് ബെഡ്‌റൂമിൽ ഇണ്ട്. ബെഡ്‌റൂം ലൈറ്റ് ഓൺ ആണ്

 

വിനോദ് – എടാ എനിക്ക് നല്ല പേടിയുണ്ട്

 

മനീഷ് – നീ ഒന്ന് സമാധാനിക്കു. നീ ഒരു പണി ചെയ്യ്. ആരേലും ഇ വഴി വരുന്നുണ്ടോന്നു നോക്ക്. ഞാൻ വലതും നടുക്കോന്നു നോക്കട്ടെ.

 

വിനോദ് – എടാ സൂക്ഷിക്കണേ

 

മനീഷ് – നീ ആരേലും വരുണ്ടോന്നു നോക്ക്

 

വിനോദ്നെ അവിടെ നിർത്തി, മനീഷ് ശബ്‍ദം ഉണ്ടാകാതെ പമ്മി പമ്മി, ബെഡ്‌റൂമിന്റെ ജനലിന്റെ അടുത്ത് എത്തി. ജനലുകൾ എല്ലാം അടച്ചിട്ടിരുക്കുകയാണ്. കർട്ടൻ ഉം ഇട്ടു കവർ ചെയ്തത് കൊണ്ട് അകത്തു നടക്കുന്നത് കാണാൻ പറ്റുന്നുണ്ടാർന്നില്ല.

 

മനീഷ് അവിടെ മുഴുവൻ നോക്കി, അവസാനം അവനെ ഭാഗ്യം തുണച്ചു. അകത്തു ഫാൻ ഇട്ടിട്ടുളേത് കൊണ്ട് കർട്ടൻ കാറ്റെത്തു ഇടയ്ക് പറക്കുന്നുണ്ട്. അങ്ങനെ പറക്കുമ്പോൾ കർട്ടൻ ന്റെ ഗ്ഗ്യാപ്പിലൂടെ ഇടയ്ക്ക് അകത്തു നടക്കുന്നത് കാണാൻ പറ്റുന്നുണ്ട്.