അനൂപിൻ്റെ ലാലി

Anoopinte Lali | Author : Adarsh K

“ഞാൻ നാളെ അങ്ങോട്ടേക്ക് വരുന്നുണ്ട്. ഇനി ഒരു ആറ് മാസത്തേക്ക് എനിക്ക് വർക്ക് ഫ്രം ഹോം ആണ്. എന്നാൽ ഞാൻ ഫോൺ വെക്കുവാ. കുറച്ച് പണി കൂടി ബാക്കി ഉണ്ട്. അച്ഛനോട് പറഞ്ഞേക്ക്.”

അനൂപ് അതുപറഞ്ഞപ്പോൾ ലാലിക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി. നീണ്ട എട്ടു മാസത്തെ ഹൈദരാബാദിലെ ജോലി കഴിഞ്ഞ് അവളുടെ മകൻ ഇതാ തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് എത്തുന്നു.

ജോലിക്ക് പോവുന്നതാണെങ്കിൽ കൂടി മകൻ അനൂപിനെ പിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് ലാലിക്ക് വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടേറിയ കാര്യമാണ്. ഒറ്റ മോൻ ആയതുകൊണ്ടുത്തന്നെ ചെറുപ്പം മുതലേ ഒരു കുറവും വരാതെ നോക്കിയതാണവനെ. ചെറിയ കുറുമ്പോക്കെ ഉണ്ട് അവന്. പഠനത്തിൽ മിടുക്കൻ.

പത്താം ക്ലാസിൽ ഫുൾ A+. പ്ലസ്ടുവിന് സയൻസ് വിഷയത്തിൽ 1200/1200 മാർക്കും വാങ്ങി. സയൻസ് വിദ്യാർത്ഥി ആയിട്ടും അവൻ്റെ ഇഷ്ടത്തിന് വഴങ്ങി ഡിഗ്രിക്ക് ബികോമിന് ചേർത്തു.

അപ്പോഴാകട്ടെ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ടോപ്പറും. ശേഷം CMA ചെയ്തു. ഇപ്പോൾ ഹൈദരാബാദിലെ ഒരു മുൻനിര കമ്പനിയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നു. അങ്ങനെ എല്ലാംകൊണ്ടും അച്ഛൻ്റെയും അമ്മയുടെയും അഭിമാനമാണവൻ.

കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ഒരു ഉൾഗ്രാമത്തിലാണ് അവരുടെ വീട്. മൂന്നുപേർ അടങ്ങുന്ന ഒരു സാധാരണ കുടുംബം. ഗൃഹനാഥൻ ജോസ് (53). ഓട്ടോ ഡ്രൈവർ ആണ്. ഭാര്യ ലാലി (49). വീട്ടമ്മയാണ്. അവരുടെ ഏക മകൻ അനൂപ് (26).

അവരുടെ ഗ്രാമത്തിൽ ആറക്ക ശമ്പളം വാങ്ങുന്നത് അനൂപ് മാത്രമാണ്. എന്നിരുന്നാലും അതിൻ്റെ ഒരു അഹങ്കാരവും അവനോ അവൻ്റെ വീട്ടുകാർക്കോ ഇല്ല. ആദ്യ ശമ്പളം കിട്ടിയപ്പോൾ മുതൽ അവൻ്റെ ആഗ്രഹമാണ് തൻ്റെ വീട് ഒന്ന് പുതുക്കിപണിയണം എന്നുള്ളത്.

ഇപ്പോഴത്തെ പുരയിടം പൊളിച്ച് അവിടെ തന്നെ ഒരു വീട് പണിയുകയാണ് അവർ. അതുവരെ താമസം വാടകയ്ക്ക് തൊട്ടടുത്ത ആളൊഴിഞ്ഞ വീട്ടിലേക്കാക്കി. ദൈവത്തിൻ്റെ കാരുണ്യം കൊണ്ട് എല്ലാം നന്നായി മുന്നോട്ടു പോവുന്നു.

വീട്ടിലേക്കുള്ള ട്രെയിൻ യാത്രയിൽ അനൂപ് ഗാഢമായ ചിന്തയിലാണ്ടു. തനിക്കൊരു സഹോദരനോ സഹോദരിയോ കൂട്ടില്ലാത്തത് അവന് ഒരു നൊമ്പരമായിരുന്നു. അനൂപിനെ തന്നെ ജനിപ്പിച്ചത് അമ്മ ലാലിയുടെ നിർബന്ധം കാരണമാണെന്ന് ലാലി തന്നെ അവനൊടുപറഞ്ഞത് അവൻ ഓർത്തു.

അച്ഛൻ ജോസിൽ അമ്മ ഒട്ടും തൃപ്തയല്ല എന്നവന് പലപ്പോഴും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. അതിരാവിലെ ഓട്ടോയും കൊണ്ട് വീട്ടിൽ നിന്ന് പോകും. വൈകിട്ട് ഒരു ഫുള്ളും വാങ്ങി അടിച്ച് വീട്ടിൽ പോയി കിടന്ന് ഉറങ്ങും. ഇതുതന്നെ അയാളുടെ ദിനചര്യ. എന്നിരുന്നാലും വീട്ടിലെ സാമ്പത്തിക ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റാൻ അയാൾ മറന്നിരുന്നില്ല. അച്ഛൻ തന്നോട് അവസാനമായി മിണ്ടിയത് എന്നാണെന്നുപോലും അനൂപ് ഓർക്കുന്നില്ല.

പക്ഷേ അച്ഛനോട് അവന് എപ്പോഴും ബഹുമാനമാണ്. അമ്മയ്ക്ക് തന്നോട് ഭയങ്കര ഇഷ്ടമാണെന്ന് അവന് അറിയാം. തന്നോട് സംസാരിക്കുമ്പോഴും അടുത്ത് ഇടപിഴകുമ്പോഴും അമ്മയ്ക്ക് മതിവരാത്തപോലെ അവനെപ്പോഴും തോന്നും. അത് വാസ്തവത്തിൽ ശരിയാണ്. ലാലി ജീവിക്കുന്നതുപോലും അനൂപിൻ്റെ സന്തോഷത്തിന് വേണ്ടിയാണ്. അനൂപ് ജോലിക്ക് പോയാൽ പിന്നെ അവൾ ഒറ്റയ്ക്കാണെന്നു പറയാം.

വിരസത മാറ്റാൻ എന്നവണ്ണം അവൾ വീട്ടുവളപ്പിൽ ചെറിയ രീതിയിൽ പച്ചക്കറി കൃഷി നടത്തും. മകൻ്റെ സാമിഭ്യം ലഭിക്കാൻ അവൻ പോയിക്കഴിഞ്ഞാൽ എല്ലാ ദിവസവും അവൾ അവൻ്റെ മുറിയിലാണ് കിടന്നുറങ്ങുന്നത്. അവനുള്ളപ്പോൾ മാത്രമേ ജോസിൻ്റെ കൂടെ അവൾ കിടക്കാറുള്ളൂ.

മദ്യത്തിൻ്റെ മണം ഇഷ്ടമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് ലാലി താഴെ തറയിലും ജോസ് കട്ടിലിലും ആണ് കിടക്കാറ്. ഇതെല്ലാം അനൂപിന് നന്നായി അറിയാം. സത്യത്തിൽ ഈ വർക്ക് ഫ്രം ഹോം അനൂപ് ചോദിച്ചുവാങ്ങിയതാണ്. വീട്ടിലിരുന്ന് എപ്പോഴും ജോലി ചെയ്യണമെങ്കിലും അവന് അവൻ്റെ അമ്മയെ കാണാമല്ലോ. അമ്മയ്ക്കും അതൊരു സന്തോഷം ആവും.

കുറെ നേരത്തെ ചിന്തകൾക്ക് വിരാമം ഇട്ടുകൊണ്ട് അനൂപിന് ചെറിയ രീതിയിൽ ഉറക്കം വന്നു തുടങ്ങി. ട്രെയിനിൽ തിരക്ക് പൊതുവെ കുറവായതിനാൽ അവൻ വൃത്തിയും വെടിപ്പും ഉള്ള ഒരു സീറ്റ് കണ്ടുപിടിച്ച് അവിടെ കിടന്ന് ഉറങ്ങി.