കള്ളനും കാമിനിമാരും 17
Kallanum Kaaminimaarum Part 17 | Author : Prince
[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]
അന്നത്തെ ഉച്ചപരിപാടിക്ക് ശേഷം രവി തിരിച്ചെത്തിയെങ്കിലും, പാചക ചേച്ചി സൂചിപ്പിച്ചത് പോലെ, കോവിലകത്ത് പ്രത്യേക സംഭവവികാസങ്ങൾ ഒന്നും ദേവിയുമായി നടന്നില്ല. എല്ലാം രവിയിൽ അർപ്പിതമായ പതിവുപോലെയുള്ള സഹായങ്ങൾ കൊടുക്കൽ മാത്രം.
ദേവി അത്യാവശ്യം കുറച്ച് സംസാരിക്കും. അറിയാതെയുള്ള മുട്ടലോ തട്ടലോ ഒന്നും ഇല്ലേയില്ല. മായമ്മയുമായി നടന്നിട്ടുള്ള ചുറ്റിക്കളികൾ വള്ളി പുള്ളി തെറ്റാതെ താൻ പറഞ്ഞിട്ടും, കാറ്റ് പിടിച്ച കല്ല് പോലെ യാതൊരു ഇളക്കവും ഇല്ലാത്ത അവസ്ഥ.
താൻ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ – അങ്ങിനെയൊരു കഥ കേട്ടതായി യാതൊരു മട്ടും ഭാവവും ദേവിക്ക് ഇല്ലേയില്ല.
പിറ്റേന്ന്, തനിക്ക് അവിചാരിതമായൊരു ഉച്ചക്കളിയൊരുക്കിയ ആ (പാചകക്കാരി) ചേച്ചിയെ കണ്ടപ്പോൾ, ചുറ്റും നോക്കി, ആളുകൾ ഇല്ലെന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തി, രവിയുടെ കളിയെ അവർ മുക്തകണ്ഠം പ്രശംസിച്ചു. (പിന്നീട് അവരുടെ പേര് അറിഞ്ഞു – തങ്കം). അന്നത്തെ ദിവസം രാത്രിയിൽ ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെന്ന് അവർ പറഞ്ഞു.
കാരണം അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ – ഉള്ളിലെ കിരുകിരുപ്പ് മാറിയിരുന്നില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു. കൂടാതെ, വഴിയിൽവച്ച് അധികാരിയുടെ ഭാര്യയെ കണ്ടുവെന്നും, രവിയെ കുറിച്ച് ചെറുവിവരണം നൽകിയെന്നും, പറ്റുമെങ്കിൽ രണ്ടീസം കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്ക് ചെല്ലണം എന്നും പറഞ്ഞു. പോകാം എന്ന് രവി ഉറപ്പ് പറഞ്ഞു.
രവിക്ക് അവരെ കുനിച്ച് നിർത്തി പൂശാൻ തോന്നിയെങ്കിലും, തൽക്കാലം വേണ്ടെന്ന് വച്ചു.
“എന്തോ പറയാനുണ്ട് എന്ന് തോന്നുന്നു….” അവർ ചോദിച്ചു.
“പറയാൻ അല്ല… ചെയ്യാനാണ് തോന്നുന്നത്… കുനിച്ച് നിർത്തി കുണ്ടിയിൽ അടിക്കാൻ…” രവി പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
“കുനിഞ്ഞ് നിൽക്കാൻ അല്ല മലർന്ന് കിടക്കാനും ഞാൻ തയ്യാറാ… പക്ഷേ, സാഹചര്യം അനുകൂലമല്ല… ” വാക്കുകളിൽ നിരാശ പൊടിഞ്ഞു.
രണ്ടാം ദിവസം, തങ്കം പറഞ്ഞതിന് പ്രകാരം ഉച്ചയ്ക്ക് അധികാരിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് രവി പോയി. കോവിലകത്ത് ഉച്ച എന്ന് വച്ചാൽ സകലരും ഉറങ്ങുന്ന നേരമാണല്ലോ. മൂന്ന് നാല് മണിക്കൂർ തനിക്ക് സ്വന്തം.
അമ്പലം കഴിഞ്ഞ്, കളിസ്ഥലത്തിനപ്പുറത്ത്, കുറച്ച് ഉള്ളിലേക്ക് മാറി അത്യാവശ്യം വലിയ വീട്. മുന്നിൽ വലിയ വയ്ക്കോൽ തുറുകൾ. മുൻവശത്തുള്ള അഴികൾക്ക് കർട്ടൻ അലങ്കാരം ചാർത്തി.
രവി കതകിൽ മുട്ടി മാറി നിന്നു .
“ആരാ പുറത്ത്…” ഉള്ളിൽനിന്നും ഒരു സ്ത്രീ ശബ്ദം. മറുപടിയായി രവി മുരടനക്കിയതും വാതിൽ തുറന്ന് ഒരാൾ പുറത്തേക്ക് തലയിട്ടു.
“ആരാ… എന്താ വേണ്ടേ…” മുടി മാടിക്കെട്ടി, തുടുത്ത കവിളോടുകൂടി ഒരു മുതൽ മുന്നിൽ.
“ഞാൻ രവി… തങ്കം ചേച്ചി പറഞ്ഞു… വരാനും കാണാനും….”
“ഓ… കോവിലകത്തെ ദേവിയെ സഹായിക്കാൻ വന്ന കേമൻ..!!! തങ്കം എല്ലാം പറഞ്ഞു… എന്താ വന്നപോലെ നിൽക്കുന്നെ… അകത്തേക്ക് വായോ…” അവർ പറഞ്ഞു. രവി അകത്തേക്ക് കടന്നതും അവർ വാതിൽ അടച്ചു.
“തങ്കം എല്ലാം എന്നോട് പറഞ്ഞു… കഥ കേട്ടപ്പോൾ ഒന്ന് പരിചയപ്പെടണം എന്ന് തോന്നി.. അതാ തങ്കത്തോട് പറഞ്ഞത്… ഇത്ര വേഗം വരുമെന്ന് കരുതിയില്ല…” അവർ പിന്നിലെ കതക് തുറന്നു. കാറ്റ് അകത്തേക്ക് വന്നതും, ശരീരത്തിന് കുളിർമ്മ അനുഭവപ്പെട്ടു.
“കോവിലകത്ത് നിന്നും ദേവി നൽകിയ ഭക്ഷണം കുശാലായി കഴിച്ചിട്ടല്ലേ വരവ്.. അതോ ഞാൻ ഭക്ഷണം വിളമ്പണോ..” അവർ ചോദിച്ചു.
“ഞാൻ കഴിച്ചു… ചേച്ചിക്ക് വിശപ്പുണ്ടെങ്കിൽ കഴിക്കൂ…” രവി പറഞ്ഞു.
“എൻ്റെ വിശപ്പ് എത്ര ഭക്ഷണം കഴിച്ചാലും തീരില്ല…” അവർ വെളിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി. പിന്നാലെ രവിയും. തിരിച്ച് വന്ന് അവർ കതക് ചാരി.
“വിശപ്പ് മാറ്റാൻ പിന്നെ എന്താ ചെയ്ക??” രവി ചോദിച്ചു
“അതാ പറയുന്നേ… എൻ്റെ വിശപ്പിൻ്റെ കാര്യം തങ്കം പറഞ്ഞില്ലേ… ” അവർ തിരിഞ്ഞ് നിന്ന് ചോദിച്ചു.
“സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നു….” രവി പറഞ്ഞു.