“ഇവിടെ കുറച്ചുനേരം നിൽക്കാൻ മനസ്സ് പറഞ്ഞു….” രവി തിരിഞ്ഞ് നടന്നു.
“വേറെ എന്താ മനസ്സ് പറഞ്ഞത്…”
“വേറെ.. എന്തോ… മനസ്സിലേക്ക് അമ്മയും അച്ഛനും പെട്ടെന്ന് കടന്നുവന്നു..”
“എനിക്ക് കുളിച്ച് ഈറനണിഞ്ഞ് ചെല്ലണം… ഡ്രസ് വെച്ച ബാഗ് കാറിലോ.. അതോ…” ദേവീ ചോദിച്ചു.
“അത് ഞാൻ സുരക്ഷിതമായി ഒരിടത്ത് വച്ചിട്ടുണ്ട്… എടുക്കണോ…”
“ഉം.. വേണം… “. ഇരുവരും തിരികെ നടന്നു.
“എവിടെയാ കുളിക്കുന്നെ..” തുള്ളിക്കളിക്കുന്ന ദേവിയുടെ ചന്തികളിൽ നോക്കി രവി ചോദിച്ചു.
“ഇവിടുത്തെ കുളത്തിൽ…” ദേവീ പറഞ്ഞു.
“പുഴയിൽ ആയാലോ…” രവി പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.
“പുഴയിലോ… രവിക്ക് ഇവിടെ എവിടെയാ പുഴയെന്ന് അറിയോ…” ദേവിക്ക് ആശ്ചര്യം.
“അത് നമുക്ക് ആരോടെങ്കിലും ചോദിക്കാം..” രവി പറഞ്ഞു. ഒരു പുഞ്ചിരിയിലൂടെ ദേവി സമ്മതം കൊടുത്തു.
വൈകാതെ ഡ്രെസ്സും എടുത്ത് ഇരുവരും കുറച്ച് അപ്പുറത്തുള്ള പുഴയരികിൽ എത്തി. അധികം വെളിച്ചം ഇല്ലാത്ത സ്ഥലം. ദേവി വെള്ളത്തിലേക്ക് സൂക്ഷിച്ചിറങ്ങി. മൂന്ന് വട്ടം മുങ്ങി നിവർന്ന് കരയിലേക്ക് നടന്നു. സത്യത്തിൽ, അവരുടെ ലക്ഷണമൊത്ത അംഗലാവണ്യം രവി ഇത്രയ്ക്കും അടുത്ത് കണ്ടപ്പോൾ, അധികാരിയുടെ ഭാര്യ ലക്ഷ്മി ഇവർക്ക് മുൻപിൽ ഒന്നും അല്ലെന്ന് രവിക്ക് മനസ്സിലായി.
ഈ പ്രായത്തിലും, ഇവർക്ക് എന്തൊരു ശരീരസൗന്ദര്യം!! എന്താ ഒരു സ്ട്രക്ചർ! അഥവാ, ഈ കാഴ്ച മറ്റാരെങ്കിലും കണ്ടിരുന്നുവെങ്കിൽ അവരുടെ യോഗദണ്ഡ് വെട്ടിവിറച്ച് നിന്നേനെ…
“എന്താ ആലോചിക്കുന്നേ….” ദേവി തൊട്ടരികിൽ.
“സാക്ഷാൽ ദേവി കുളിച്ച് ഈറനോടെ വന്ന പ്രതീതി…” രവി കിട്ടിയ അവസരം വിനിയോഗിച്ചു.
“കളിയാക്കേണ്ട… ” അവർ ബാഗ് തുറന്ന് തോർത്തെടുത്ത് തല തുവർത്തി. ശേഷം തോർത്ത് വെള്ളത്തിൽ ഊരിപ്പിഴിഞ്ഞ് ബാഗിലെ മറ്റൊരു കള്ളിയിൽ വയ്ക്കാൻ തുനിഞ്ഞു.
“അതിങ്ങ് തന്നോളൂ… മറ്റ് വസ്ത്രങ്ങൾ നനയേണ്ടാ …” ദേവി തോർത്ത് കൊടുത്തതും, രണ്ട് വട്ടം കുടഞ്ഞ്, രവി തോർത്ത് തോളിലിട്ട് ദേവിയുടെ പിന്നിലായി നടന്നു.
അപ്പോഴും രവിയുടെ നോട്ടം ദേവിയുടെ നനഞ്ഞോട്ടിയ ചന്തികളിൽ ആയിരുന്നു. സെറ്റ് മുണ്ടിനടിയിൽ തറ്റുടുത്ത അവരുടെ വയറിൻ്റെ ഇരുവശവും, അരക്കെട്ടും, പിന്നിലേക്ക് ഉന്തിനിൽക്കുന്ന ചന്തിക്കുടങ്ങളും ആരിലും രതിചിന്തയെ ഉണർത്തും. രവിയും സമാന ചിന്തകളിൽ എത്തപ്പെട്ടു.
എല്ലാം രവിക്ക് കണ്ണിന് വിരുന്നൊരുക്കി.
പറനിറപ്പ് സമയം, വെളിച്ചപ്പാട് രവിയെ വിളിച്ചപ്പോൾ എല്ലാവരിലും ആകാംക്ഷ നിറഞ്ഞു. ഉണ്ണീ… എന്ന് വിളിച്ച് വെളിച്ചപ്പാട് രവിയെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു. വർഷങ്ങളായിട്ടും എന്തേ വന്നില്ല എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ ദേവിയടക്കം എല്ലാവരും ഞെട്ടി!!! ഇനി എല്ലാവർഷവും വരണം… കുളിച്ച് തൊഴണം….
കൂടാതെ, ചടങ്ങിൻ്റെ ഭാഗമായ വാളും പരിചയും ഏന്തണം എന്നുകൂടി പറഞ്ഞപ്പോൾ, സത്യത്തിൽ എല്ലാവരും തരിച്ചുനിന്നു. നാളിതുവരെ കാണാത്ത ഒരാളെ ഇന്ന് കാണുന്നു… വെളിച്ചപ്പെട്ട ദേവി ചിലത് കൽപ്പിക്കുന്നു. ചില മങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ രവിയുടെ മനസ്സിലേക്ക് വന്നു.
എഴുന്നള്ളിപ്പ് കഴിഞ്ഞതും, അത്താഴൂട്ടിൻ്റെ സമയമായി. കഴിക്കുന്നേരം, രവിയെ തൊട്ടടുത്ത് ഇരുത്താൻ ദേവി പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചു. എതിരെ ഇരിക്കുന്നവർ ഇരുവരെയും നോക്കി അടക്കം പറയുന്നത് രവി ശ്രദ്ധിച്ചു.
“മച്ചിലെ ഭഗവതിയെ ആരാണ് ചമയിക്കുന്നത്…” ചടങ്ങുകൾ കഴിഞ്ഞ് പോകാൻ നിൽക്കുമ്പോൾ, രവി ദേവിയോട് ചോദിച്ചു. ചോദ്യം കേട്ടതും ദേവി രവിയുടെ കൈയ്യിൽ കയറി പിടിച്ചു.
“നീ ശരിക്കും ആരാ..????”
ഇനി രവിയുടെ പറയാക്കഥ …
ഇഷ്ടപ്പെട്ടുവെങ്കിൽ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക..