ട്രെയ്നിലെ സുന്ദരി 1

Trainile Sundari Part 1 | Author : Narendran

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

ഹലോ ഫ്രണ്ട്സ് ഞാൻ ഇവിടെ എഴുത്തിൽ പുതിയ ആളാണ്, ഒരു പത്തു വർഷത്തിന് മേളിൽ ഉള്ള വായനക്കാരൻ ആണ്. ആദ്യമായാണ് ഞാൻ ഇവിടെ ഒരു കഥ എഴുതുന്നത്. അക്ഷരതെറ്റുകൾ ഇണ്ടാവും എല്ലാരും സദയം ക്ഷമിച്ചു എന്നെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കണം എന്ന് അപേക്ഷിക്കുന്നു.

തിരുവനന്തപുരം റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്റ്റെ മൂന്നാം നമ്പർ പ്ലാറ്റഫോമിൽ നിൽകുമ്പോൾ വല്ലാത്ത ദേഷ്യവും വെറുപ്പും എന്തൊക്കെയോ മടുപ്പിക്കുന്ന ചിന്തകളും ഒക്കെ ചേർത്ത് ഒട്ടും സുഖം ഇല്ലാത്ത ഒരു മൂഡിൽ ആയിരുന്നു. അതിൻറെ മേലെ ട്രെയിനും ലേറ്റ് ആയപ്പോൾ ശെരിക്കും ദേഷ്യം വന്നു നില്കുവായിരുന്നു.

അല്പം കഴിഞ്ഞു ചെന്നൈയിലേക്കുള്ള അനന്തപുരി എക്സ്പ്രസ്സ് ഉടനെ പ്ലാറ്റഫോമിൽ എത്തും എന്നുള്ള അറിയിപ്പ് വന്നു. ഞാൻ തയ്യാറായി നിന്നു അപ്പോഴാണ് എവിടുന്നോ തലതെറിച്ച ഒരു ചെറുക്കൻ ഓടിവന്ന് എന്റെ കൈയിൽ ഇടിച്ചത് കൈയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന വെള്ളക്കുപ്പി അതാ കിടക്കുന്നു റെയിൽവേ ട്രാക്കിൽ.

എനിക്ക് ആണേൽ ദേഷ്യം വന്നിട്ട് ആ ചെറുക്കനെ എടുത്ത് ട്രാക്കിൽ എറിയാനാ തോന്നിയെ. പക്ഷെ ചെറിയ പയ്യൻ അല്ലെ എന്ത് ചെയ്യാൻ പറ്റും. അങ്ങനെ ആകെ മടുത്ത് എങ്ങനേലും ട്രെയിനിൽ കേറി പറ്റി.

അപ്പൊ താണ്ടടാ അടുത്ത കുരിശ് എന്റെ സീറ്റ് നമ്പർ ഒന്ന് ആയിരുന്നു. ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായിട്ടാ എനിക്ക് ഒന്നാം നമ്പർ സീറ്റ് കിട്ടണേ. സമയം നല്ലത് അല്ലേലും ഒന്നാം നമ്പർ സീറ്റ് എന്നത് എനിക്ക് ഒരു ചെറിയ സന്തോഷം തന്ന കാര്യം ആയിരുന്നു. ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ എന്റെ സീറ്റിൽ ഒരു പെണ്ണ് അങ്ങനെ നീണ്ട് നിവർന്ന് കെടക്കുവാ. നാൻ പറഞ്ഞു മാഡം ഇതെന്റെ സീറ്റ് ആണ്.

അപ്പോ അവളുടെ കൂട്ടുകാർ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു രണ്ട് പെൺപിള്ളേർ എന്നോട് പറഞ്ഞു സർ അവൾക്കു കാലു വയ്യ ബാത്രൂം പോകാൻ ഉള്ള എളുപ്പത്തിനാ എവിടെ കിടക്കുന്നെ, സർ ന് വിരോധം ഇല്ലേൽ ഞങ്ങളുടെ സീറ്റ് ഇൽ ഇരിക്കാമോ പ്ളീസ്.

എനിക്ക് ആണേൽ അവളെ എടുത്തു ആ സീറ്റിൽ തന്നെ ഒട്ടിച്ചു വെക്കാനുള്ള ദേഷ്യം ആ വന്നേ. പിന്നെ ഞാൻ അവളുടെ കാലിൽ നോക്കി അപ്പോഴാ അവിടെ രണ്ട് മൂന്ന് സെറ്റ് ചുറ്റികെട്ട് ഒക്കെ കണ്ടേ. പിന്നെ ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല, ബാഗ് വെച്ചിട്ട് അടുത്ത സീറ്റിൽ ഇരുന്നു. ഞാൻ ശെരിക്കും നല്ല ദേഷ്യത്തിൽ ആണെന്ന് അവൾക്കും അവളുടെ കൂട്ടുകാരികൾക്കും മനസ്സിലായി അത് കൊണ്ട് അവരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ഒരു രണ്ടു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ എണീറ്റു എന്നിട്ട് അവളുടെ കൂട്ടുകാരിയോട് ചോദിച്ചു “ശെരി നിങ്ങളുടെ സീറ്റ് എവിടാ അവിടെ പോവാം”

അവളുടെ കൂട്ടുകാരി പറഞ്ഞ ബോഗി നമ്പർ ഉം സീറ്റ് നമ്പറും കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് കുറച്ച് കൂടി സന്തോഷം ആയി. അത് അടുത്ത ബോഗിയാണ് സെയിം ബോഗി പോലും അല്ല അതും പോരാഞ്ഞിട്ടു സീറ്റ് നമ്പർ ഒക്കെ നടുക്കയിട്ട വരുന്നേ. ഒരെണ്ണം എങ്കിലും സൈഡ് സീറ്റ് ഇണ്ടാവും എന്ന് വിചാരിച്ചു അതും ഇല്ല , എല്ലാം തന്നെ മിഡ്ഡിൽ ബർത്തും അപ്പർ ബർത്തും ശെരിക്കും മടുത്തു പോയി.

ഇനി എന്തായാലും വയ്യാത്ത ഒരാളെ മാറ്റുന്നത് നല്ലതല്ലെന്ന് അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് അവളുടെ കൂട്ടുകാരിയുടെ കൂടെ പോയി അവിടെ ഇരിക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. ഞാൻ എന്റെ ബാഗ് എടുത്ത് ഇറങ്ങാൻ നേരം അവൾ എന്നോട്
“thank യു ഫോർ ദി ഹെല്പ് സർ” എന്ന് പറഞ്ഞു

ഞാൻ അതിനു മറുപടി ഒന്നും കൊടുക്കാതെ അവളെ ഒന്ന് നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ ബാഗും എടുത്ത് നടന്നു പോയി. അവൾക് അത് ഫീൽ ആയോ എന്ന് പോലും നാൻ ആലോചിച്ചില്ല. അവൾ എന്ത് വിചാരിക്കും എന്നത് എന്നെ ബാധിക്കുന്ന കാര്യമേ അല്ലായിരുന്നു എന്നതായിരുന്നു സത്യം. അത്രമേൽ മാനസിക സമ്മർദ്ദം ഞാൻ ആ സമയത്ത് അനുഭവിച്ചിരുന്നു. അതൊക്കെ വഴിയേ പറയാം.

അങ്ങനെ ഞാൻ അവരുടെ സീറ്റിൽ എത്തി. കുറച് കൂടെ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ കൂട്ടുകാരികൾ ഓരോരുത്തരെയായി എന്നെയും ചേർത്ത് മൂന്ന് പേരെ അവിടെ കൊണ്ടുവന്നു. എന്നിട്ട് അവസാനം അവളുടെ കൂട്ടുകാരികൾ വന്നു അവിടെ ഇരുന്ന എല്ലാരോടും നന്ദിയും സ്നേഹവും ഒക്കെ പറഞ്ഞു.