കായംകുളം കിംഗ് 🏓 10

Kayamkulam King Part 10 | Author : Teena John

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

ടെക്നോപാർക്കിലെ ആ പത്തൊൻപതാം നിലയിലുള്ള ഹൈടെക് അപ്പാർട്ട്മെൻ്റിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി എൻ്റെ കാറിലേക്ക് ഓടുമ്പോൾ എൻ്റെ കാലുകൾ നിലത്തുറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

നിവേദിതയുടെ ആ പൈശാചികമായ ചിരിയും, വലിയ സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞ എൻ്റെ നഗ്നതയും, അതിലുപരി അവൾ കാണിച്ചുതന്ന എൻ്റെ അച്ഛൻ്റെയും അമ്മയുടെയും ഫോട്ടോകളും എൻ്റെ ബോധം കെടുത്താൻ പോന്നതായിരുന്നു. കായംകുളത്തേക്കുള്ള ഇരുണ്ട ഹൈവേയിലൂടെ വണ്ടി ഓടിക്കുമ്പോൾ എൻ്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ ധാരധാരയായി ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

എൻ്റെ കരുത്തുള്ള ആ 9 ഇഞ്ച് ആയുധത്തിന് മുൻപിൽ പെണ്ണുങ്ങളെല്ലാം വീഴുമെന്ന് അഹങ്കരിച്ച എനിക്ക്, ഒരു ചെറിയ ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിൽ എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

എൻ്റെ മാംസപേശികൾക്കും കരുത്തിനും ടെക്നോളജിയുടെ ആ കണ്ണിനെ തോൽപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല. നിവേദിതയുടെ അടിമയായി മാറാൻ എൻ്റെ മനസ്സ് അനുവദിക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ ആ വീഡിയോ പുറത്തുവന്നാൽ എൻ്റെ കുടുംബം ആത്മഹത്യ ചെയ്യും.

പണവും അധികാരവും വെറുമൊരു മിഥ്യയാണെന്നും, ആരുടെ കയ്യിലാണോ മറ്റൊരാളുടെ രഹസ്യങ്ങളുള്ളത് അവരാണ് യഥാർത്ഥ രാജാവെന്നും ഞാൻ തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു.

വണ്ടി കൊല്ലം ബൈപ്പാസ് എത്താറായപ്പോൾ എൻ്റെ ഫോൺ ശബ്ദിച്ചു. നിവേദിത ആയിരിക്കുമോ എന്ന് കരുതി ഞാൻ ഭയത്തോടെ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി. അല്ല, അതൊരു കസ്റ്റമർ കെയർ നമ്പർ ആയിരുന്നു.

ഞാൻ ഫോൺ സീറ്റിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ് എൻ്റെ തലച്ചോറിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പോലെ ആ പഴയ ഓർമ്മ കടന്നുപോയത്. കൊച്ചിയിലെ ആ പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ! എൻ്റെ കഴുത്തിൽ പിടിച്ച് വലിച്ചുകൊണ്ട് പോയ കാക്കി യൂണിഫോം ധരിച്ച ആ ഐ.പി.എസ് ഓഫീസർ. എ.സി.പി ദേവിക ഐ.പി.എസ്!

“നീ ഇപ്പോൾ സ്വതന്ത്രനാണ്. പക്ഷേ, നീ എൻ്റെ സ്വന്തം കൂടിയാണ്. എനിക്ക് ആവശ്യമുള്ളപ്പോഴെല്ലാം എൻ്റെ ഫോൺ വരും. അന്ന്, ലോകത്ത് എവിടെയാണെങ്കിലും നീ എൻ്റെ മുന്നിൽ ഹാജരാകണം…” സ്റ്റേഷനിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങാൻ നേരം അവർ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ എൻ്റെ കാതിൽ മുഴങ്ങി.

അതെ, നിവേദിതയ്ക്ക് ടെക്നോളജി ഉണ്ടാകാം, കോടികളുടെ കമ്പനി ഉണ്ടാകാം. പക്ഷേ ദേവികയുടെ കയ്യിലുള്ളത് ഭരണകൂടത്തിൻ്റെ അധികാരമാണ്. പോലീസിൻ്റെ കരുത്താണ്. ഈ കെണിയിൽ നിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കാൻ കേരളത്തിൽ ഒരാൾക്ക് മാത്രമേ കഴിയൂ—ദേവികയ്ക്ക്!

സമയം പുലർച്ചെ ഒരു മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എൻ്റെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, ഞാൻ ധൈര്യം സംഭരിച്ച് ദേവികയുടെ പ്രൈവറ്റ് നമ്പറിലേക്ക് ഡയൽ ചെയ്തു. ഫോൺ കുറെ നേരം റിംഗ് ചെയ്തു. ഞാൻ പ്രതീക്ഷ കൈവിടാൻ തുടങ്ങിയ ആ നിമിഷം മറുതലയ്ക്കൽ കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്യപ്പെട്ടു.

“ഹലോ…” ഉറക്കച്ചുവടുള്ള, എന്നാൽ ഗാംഭീര്യമുള്ള ആ ശബ്ദം.
“മാഡം… ദേവിക മാഡം… ഞാൻ കിംഗ് ആണ്…” എൻ്റെ ശബ്ദം തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

മറുതലയ്ക്കൽ ഒന്ന് രണ്ട് സെക്കൻഡുകൾ നിശബ്ദതയായിരുന്നു. പിന്നെ ആ ശബ്ദം കനത്തു, “എന്താടാ ഈ പാതിരാത്രിക്ക്? നിനക്ക് എന്ത് പറ്റി? ശബ്ദം വല്ലാതെ വിറയ്ക്കുന്നല്ലോ.”
എൻ്റെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയെപ്പോലെ ഞാൻ ഫോണിലൂടെ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. “മാഡം… ഞാൻ വലിയൊരു കെണിയിൽ പെട്ടു. എന്നെ ഒന്ന് രക്ഷിക്കണം. എൻ്റെ ലൈഫ് തീർന്നു മാഡം…”

“കരയാതെ കാര്യം പറയടാ!” ദേവികയുടെ ശബ്ദത്തിൽ പോലീസ് ഓഫീസറുടെ ആജ്ഞാശക്തി പ്രകടമായി. ഞാൻ കഴക്കൂട്ടത്ത് നടന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം—നിവേദിതയെക്കുറിച്ചും, ഒളിക്യാമറയെക്കുറിച്ചും, എൻ്റെ അച്ഛൻ്റെ നമ്പറിലേക്ക് വീഡിയോ അയക്കുമെന്നുള്ള ഭീഷണിയെക്കുറിച്ചും—ഒന്നും മറച്ചുവെക്കാതെ അവരോട് പറഞ്ഞു.

എല്ലാം കേട്ടുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ ദേവികയുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം വേഗത്തിലാകുന്നത് എനിക്ക് ഫോണിലൂടെ കേൾക്കാമായിരുന്നു. ആ നിശബ്ദത എന്നെ വല്ലാതെ ഭയപ്പെടുത്തി.
“ഒരു ഐ.ടി കമ്പനി നടത്തുന്ന കൊച്ചുകള്ളി ഒരു ഐ.പി.എസ് ഓഫീസറുടെ പ്രോപ്പർട്ടിയെ തൊടാൻ മാത്രം വളർന്നോ?” ദേവികയുടെ ശബ്ദം ഐസിനേക്കാൾ തണുത്തതായിരുന്നു.