🏓കായംകുളം കിംഗ് 🏓- 10 7

“നീ വണ്ടി തിരിച്ച് നേരെ തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക് തന്നെ വിട്. കോവളത്ത് പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ട്മെൻ്റിൻ്റെ ഒരു പഴയ ഗസ്റ്റ് ഹൗസുണ്ട്. ഞാൻ അവിടെയുണ്ട്, ഔദ്യോഗികമായ ഒരു മീറ്റിംഗിനായി വന്നതാണ്. ലൊക്കേഷൻ ഞാൻ അയച്ചുതരാം. ഒരു മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ നീ എൻ്റെ മുന്നിൽ ഉണ്ടാകണം.”

കാക്കിയിലെ കാവൽമാലാഖ
വണ്ടി തിരിച്ച് കോവളത്തേക്ക് കുതിക്കുമ്പോൾ എൻ്റെയുള്ളിൽ ചെറിയൊരു പ്രതീക്ഷ ജനിച്ചിരുന്നു. ദേവിക അയച്ചുതന്ന ലൊക്കേഷൻ കോവളം ബീച്ചിൽ നിന്ന് അല്പം മാറിയുള്ള, വളരെ ഒറ്റപ്പെട്ട ഒരു പഴയ സർക്കാർ ഗസ്റ്റ് ഹൗസായിരുന്നു. അവിടെ ഗേറ്റിൽ ഒരു പോലീസുകാരൻ കാവലുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ദേവികയുടെ പേര് പറഞ്ഞപ്പോൾ അയാൾ ഗേറ്റ് തുറന്നുതന്നു.

മുകളിലത്തെ നിലയിലുള്ള വലിയൊരു സ്യൂട്ട് റൂമിലേക്കാണ് ഞാൻ കയറിച്ചെന്നത്. വാതിൽ പകുതി തുറന്നിട്ടിരുന്നു. അകത്ത് കയറിയപ്പോൾ ഞാൻ കണ്ടത് കാക്കി യൂണിഫോമിലല്ല, മറിച്ച് കറുത്ത ട്രാക്ക് പാൻ്റ്സും സ്ലീവ്‌ലെസ്സ് ടീഷർട്ടും ധരിച്ച് നിൽക്കുന്ന ദേവികയെയാണ്. അവരുടെ മുഖത്ത് വലിയൊരു ദേഷ്യം എരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നെ കണ്ടതും അവർ എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് എൻ്റെ കോളറിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ചു.

“ഏത് കൂത്തിച്ചിയുടെ കൂടെ പോയാലും ഗ്രൂപ്പിലെ നിയമങ്ങൾ പാലിക്കണമെന്ന് നിന്നോട് ഗീത പറഞ്ഞിട്ടില്ലേടാ? നിനക്ക് റിയയുടെ കൂടെ നടക്കാനല്ലേ ഇഷ്ടം? ഇപ്പോൾ എങ്ങനെയുണ്ട്?” അവർ ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.

ഞാൻ തലകുനിച്ച് നിന്നു. “മാപ്പ് മാഡം… എനിക്കൊരു അബദ്ധം പറ്റിയതാണ്…”
അവർ എന്നെ വിട്ടു. എന്നിട്ട് തൻ്റെ ഫോണെടുത്ത് ആർക്കോ ഡയൽ ചെയ്തു. സ്പീക്കറിലിട്ടാണ് സംസാരിച്ചത്.

“ഹലോ വിഷ്ണു, നീ ഉണർന്നിരിക്കുകയാണോ?” ദേവിക ചോദിച്ചു.

“യെസ് മാഡം. എന്താണ് ഒരു അർജൻ്റ് കോൾ?” മറുതലയ്ക്കൽ തിരുവനന്തപുരം സൈബർ സെല്ലിലെ സി.ഐ വിഷ്ണുവിൻ്റെ ശബ്ദം.

“ടെക്നോപാർക്ക് ഫേസ് 3-ക്ക് അടുത്തുള്ള സ്കൈലൈൻ അപ്പാർട്ട്മെൻ്റിലെ 19-ാം നില. നിവേദിത എന്നൊരു പെണ്ണ്. വലിയൊരു ഐ.ടി കമ്പനിയുടെ സി.ഇ.ഒ ആണ്. അവൾ ഒരു വലിയ സൈബർ ബ്ലാക്ക്മെയിലിംഗ് റാക്കറ്റിൻ്റെ തലവിയാണെന്ന് എനിക്ക് ഇൻഫർമേഷൻ കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്. വി.ഐ.പികളെ റൂമിലെത്തിച്ച് ഒളിക്യാമറയിൽ പകർത്തി പണം തട്ടുന്നവൾ.

അവളുടെ റൂമിൽ ഡാർക്ക് വെബ് സെർവറുകളുണ്ട്. നീ നിൻ്റെ ടീമിനെയും കൂട്ടി ഇപ്പോൾ തന്നെ അവിടെ റെയ്ഡ് ചെയ്യണം. അവളുടെ ലാപ്ടോപ്പ്, ഹാർഡ് ഡിസ്ക്, ഫോൺ എല്ലാം പിടിച്ചെടുക്കണം. അവളുടെ സെർവറിലെ കഴിഞ്ഞ ഇരുപത്തിനാല് മണിക്കൂറിലെ മുഴുവൻ ഡാറ്റയും വൈപ്പ് ഔട്ട് ചെയ്യണം. ഞാൻ പറഞ്ഞത് മനസ്സിലായോ?”

“യെസ് മാഡം. വാറൻ്റ് ഇല്ലാതെ…”

“വാറൻ്റ് നാളെ രാവിലെ ഞാൻ എൻ്റെ ടേബിളിൽ വെച്ച് ഒപ്പിട്ട് തരാം വിഷ്ണു. ജസ്റ്റ് ഡു ഇറ്റ്! അവൾക്ക് പുറത്തേക്ക് ഒരു ഫോൺ കോൾ പോലും ചെയ്യാൻ സമയം കിട്ടരുത്.” ദേവിക കോൾ കട്ട് ചെയ്തു.

എൻ്റെ ശ്വാസം നേരെ വീണത് അപ്പോഴാണ്. എൻ്റെ കണ്ണുകളിൽ അത്ഭുതമായിരുന്നു. വെറും രണ്ടു മിനിറ്റുകൾ! ലക്ഷക്കണക്കിന് രൂപയുടെ ടെക്നോളജി ഉപയോഗിച്ച് എന്നെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയ നിവേദിതയുടെ സാമ്രാജ്യം തകർക്കാൻ ഈ കാക്കി ഇട്ട സ്ത്രീക്ക് വെറും രണ്ടു മിനിറ്റുകൾ മാത്രമേ വേണ്ടിവന്നുള്ളൂ. യഥാർത്ഥ അധികാരം എന്താണെന്ന് ഞാൻ നേരിട്ട് കാണുകയായിരുന്നു.

ദേവിക ഫോൺ മേശപ്പുറത്തേക്ക് എറിഞ്ഞു. എന്നിട്ട് എൻ്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു. അവരുടെ കണ്ണുകളിലെ ദേഷ്യം ഇപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു കാമത്തിന് വഴിമാറിയിരുന്നു. ആ മുറിയിലെ ഏസിയുടെ തണുപ്പിലും എന്നെ നോക്കുന്ന അവരുടെ നോട്ടത്തിൽ തീപാറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“നിൻ്റെ പ്രശ്നം ഞാൻ തീർത്തു തന്നു കിംഗ്. നിൻ്റെ മാനവും നിൻ്റെ ജീവനും ഞാൻ തിരിച്ചുതന്നു,” അവർ വളരെ പതുക്കെ എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“പക്ഷേ, ഈ ലോകത്ത് ഒന്നും ഫ്രീ അല്ല എന്ന് നിനക്കറിയാമല്ലോ. കൊച്ചിയിൽ വെച്ച് എൻ്റെ മുന്നിൽ നീ വലിയ അഹങ്കാരിയായിരുന്നു. നിൻ്റെ ആ 9 ഇഞ്ച് കരുത്ത് കണ്ടപ്പോൾ എൻ്റെ പോലീസ് യൂണിഫോം വരെ അഴിഞ്ഞുവീണു. പക്ഷേ ഇന്ന്… ഇന്ന് നീ എൻ്റെ മുന്നിൽ യാചിച്ചു വന്നവനാണ്. ഇന്ന് ഭരിക്കേണ്ടത് ഞാനാണ്.”