🏓കായംകുളം കിംഗ് 🏓- 10 7

എനിക്കെന്താണ് പറയേണ്ടതെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു. വലിയൊരു മരണച്ചുഴിയിൽ നിന്നാണ് ഈ സ്ത്രീ എന്നെ വലിച്ചു കയറ്റിയത്. ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് അവരുടെ മുൻപിൽ കൈകൂപ്പി. “മാഡം… ഞാൻ എൻ്റെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ കടപ്പെട്ടിരിക്കും. എൻ്റെ കുടുംബത്തിൻ്റെ ജീവനാണ് മാഡം തിരിച്ചു തന്നത്.”

ദേവിക തൻ്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചുകൊണ്ട് എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ വീണ്ടും ആ പഴയ പോലീസ് ഓഫീസറുടെ ഭാവം തിരികെ വന്നിരുന്നു. അവർ എൻ്റെ കഴുത്തിൽ കിടന്നിരുന്ന മാളവിക തന്ന സ്വർണ്ണ ബ്രേസ്ലെറ്റിൽ ഒന്ന് തൊട്ടു.

“നിനക്ക് ഞാൻ എല്ലാം തിരിച്ചു തന്നു കിംഗ്. നീ സ്വതന്ത്രനാണ്,” അവർ വളരെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. “പക്ഷേ ഒരു കാര്യം നീ എപ്പോഴും ഓർക്കണം. പുതിയ പിള്ളേരുടെയും മോഡലുകളുടെയുമൊക്കെ കൂടെ നടന്ന് നീ വലിയ സാമ്രാജ്യം ഉണ്ടാക്കാൻ ശ്രമിച്ചോ. എനിക്ക് അതിലൊന്നും യാതൊരു വിരോധവുമില്ല.

പക്ഷേ നിൻ്റെ ജീവനും നിൻ്റെ സ്വാതന്ത്ര്യവും എൻ്റെ കൈകളിലാണ്. നീ എൻ്റെ മാത്രം സ്വന്തമാണ്. എൻ്റെ ഈ കാക്കിക്ക് താഴെയാണ് നിൻ്റെ സ്ഥാനം. ഞാൻ എപ്പോൾ വിളിച്ചാലും, അത് ഏത് പാതിരാത്രിയായാലും, നീ എൻ്റെ കിടക്കയിൽ വന്നിരിക്കണം. മനസ്സിലായോ?”

അവരുടെ ആ അധികാരസ്വരത്തിന് മുൻപിൽ തലയാട്ടുകയല്ലാതെ എനിക്ക് വേറെ വഴിയില്ലായിരുന്നു. അതെ, ഞാൻ പൂർണ്ണമായും അവർക്ക് കീഴടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

കോവളത്തെ ആ ഗസ്റ്റ് ഹൗസിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി എൻ്റെ കാറിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ സൂര്യനുദിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. രാത്രിയിലെ ആ വലിയ പേമാരി ഒഴിഞ്ഞുപോയതിൻ്റെ ആശ്വാസം എൻ്റെ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നു. പണവും ഗ്ലാമറുമല്ല, ഈ ലോകത്ത് ഏറ്റവും വലിയ അധികാരം ഭരണകൂടത്തിൻ്റേതാണെന്ന് ഞാൻ പഠിച്ചു. ടെക്നോളജിയുടെ കെണികൾ കാക്കിയുടെ കരുത്തിന് മുൻപിൽ ഒന്നുമല്ല.

ഞാൻ കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് ഹൈവേയിലേക്ക് കയറി. എൻ്റെ ജിഗോള ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ പഠിക്കുകയാണ്. പഴയ സാമ്രാജ്യങ്ങൾ തകർന്നാലും പുതിയവ പടുത്തുയർത്താം.

പക്ഷേ ജീവിക്കാൻ ചിലപ്പോൾ നമ്മളെക്കാൾ വലിയ അധികാരങ്ങൾക്ക് മുൻപിൽ തലകുനിക്കേണ്ടി വരും. ദേവികയുടെ ആ വാക്കുകൾ എൻ്റെ മനസ്സിൽ ഒരു താളമായി മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കായംകുളം കിംഗ് വീണ്ടും പുതിയൊരു അധ്യായത്തിലേക്ക് കാർ ഓടിച്ചു കയറ്റുകയായിരുന്നു.

(തുടരും)