തുണ്ട് കഥകള് – നിറകാവ്യമധുരം അമ്മ – 3
മഴയുള്ള രാത്രിയുടെ അന്ത്യത്തില് ഉറക്കം ശരിയാകാത്ത പൂവൻ കോഴി അസഹനീയതയോടെ കൂവി വിളിച്ചു.
ഇതിനു മുന്പിലത്തെ പാര്ട്ട് കള് വായിക്കാന് ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക
നിർത്താതെയുള്ള ആ പ്രഭാതഭേരിയിൽ ഉറക്കമുണർന്ന ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ കണ്ണ് മിഴിഞ്ഞ് കട്ടിലിലേക്ക് നോക്കി. അമ്മയെ അവിടെ കാണാനില്ല. അമ്മയെ അവിടെ കാണാഞ്ഞ് അവൻ ക്ളോക്കിലേക്ക് നോക്കി. സമയം നാലര വെളുപ്പ്. സാധാരണ ഇത്ര നേരത്തെ അമ്മ എഴുന്നേല്ക്കാറില്ലല്ലോ എന്ന ചിന്തയിൽ ഇരിക്കുബോഴാണ് അമ്മയുടെ വെളുത്ത ഷഡി അവിടെ കിടക്കുന്നത് കണ്ടത്. അത് കയ്യിലെടുത്ത് നോക്കിയപ്പോൾ അവിടെ നിറയെ കൊഴുപ്പ് നിറഞ്ഞ് നനഞ്ഞിരുന്നു. അത് മണത്ത് ഒരു വാണമടിച്ചാലോ എന്നവൻ തോന്നിയെങ്കിലും അതവൻ അടക്കി.
അമ്മയെ കാണുവാനുള്ള അടങ്ങാത്ത ആവേശം അവനിൽ നിറഞ്ഞു. ഈ പരപരാ വെളുപ്പിന് അമ്മയെവിടെപ്പോയെന്ന് നോക്കാനായി അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. ചായ തിളപ്പിച്ച പാത്രത്തിൽ നിന്ന് ആവി പറക്കുന്നത് കണ്ട ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ അതിൽ നിന്നും കുറച്ച് ഒരു ഗ്ളാസ്സിൽ എടുത്ത് അടുക്കളപ്പുറത്തെ പടിയിൽ ഇരുന്നു. ഇരിക്കുന്നതിന്റെ അടുത്ത് കുടിച്ച ഒരു ചായ ഗ്ലാസ് ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അമ്മ ഇവിടെ തന്നെയുണ്ടെന്നവൻ തോന്നി. വെള്ളമൊഴിക്കുന്ന ശബ്ദ്ധം കേട്ടപ്പോൾ അമ്മ കക്കൂസ്സിലാണെന്ന് മനസ്സിലായി. ചായ പകുതി അതിൽ തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ അവന്റെ ഗ്ളാസ് അവിടെ വച്ച് അവന്റെ അമ്മ കുടിച്ച ഗ്ളാസ്സെടുത്ത് ചുണ്ടിൽ വച്ച്. എന്തോ ഒരു സുഖം അവനിൽ നുരഞ്ഞ് കയറി.
കക്കൂസിന്റെ വാതിലിന്റെ ഇടയിലൂടെ അമ്മയെ ഒളിഞ്ഞ് നോക്കിയാലോ എന്ന ചിന്ത ഉണ്ണികൃഷ്ണനിൽ വിരിഞ്ഞു. പക്ഷെ കുളിമുറിയിൽ ഒളിച്ച് നോക്കുന്ന പോലെ കക്കൂസിൽ ഒളിഞ്ഞ് നോക്കിയാൽ അമ്മക്കിഷ്ടപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലോ എന്ന ചിന്ത അവനെ പുറകോട്ടടിപ്പിച്ചു.
അധികം സമയം കഴിയും മുന്നേ നിർമ്മല വാതിൽ തുറന്ന് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ബ്ലൗസും അരയിൽ ചുറ്റിയ വെള്ള മുണ്ടും ആണ് വേഷം. വാതിൽ അടക്കാനായി തിരിഞ്ഞപ്പോൾ ചന്തി കഴുകിയതിന്റെ നനവിൽ വെള്ളമുണ്ടിലൂടെ നിഴലടിച്ച് സ്വന്തം അമ്മയുടെ ആനകുണ്ടിയുടെ നഗ്നത വെളിപ്പെട്ടു. അവൻ ആർത്തിയോടെ അവിടേക്ക് തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു. പുലർച്ചയുടെ തണുപ്പിൽ അവന്റെ കുണ്ണക്കുട്ടൻ സടകുടഞ്ഞ് ഏഴുന്നേറ്റു.
മകന്റെ കാമകണ്ണുകൾ നിർമ്മലയുടെ ആനകുണ്ടിയിലാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ അവൾ ചെറുതായി നെടുവീർപ്പിട്ടു. ചെറിയ ലജ്ജയും അവളിൽ ഇല്ലാതിരുന്നില്ല.
“…..എന്താ ഉണ്ണീ പതിവില്ലാതെ എഴുന്നേൽക്കലും ഇവിടെ ഒരു ഇരിപ്പും….ങേ….”.
“….. ഇനിയെന്നും ഞാൻ അമ്മക്ക് കാവലുണ്ടാകും….ഈ മാതളപ്പഴത്തിനെ ആരും കൊത്താതെ …നോക്കണ്ടേ…..”.
ഉണ്ണികൃഷ്ണന്റെ വാക്കുകൾ നിർമ്മലയിൽ അനേകായിരം തുള്ളിയാലുള്ള കുളിർമഴ പെയ്യിച്ചു. ഇത് വരെ ആരും പറയാത്ത പ്രാണവാക്കുകൾ സ്വന്തം മകനിൽ നിന്ന് കേട്ട നിർമ്മല ആകാശം മുട്ടെ ഉയർന്നു.
“….ഹഹോ…ന്റെ ഉണ്ണിയേ …..ഈ അമ്മ ഇനി കക്കൂസിൽ പോകുബോൾ അതിന്റെ ഉള്ളിലേക്കും വന്ന് നീ കാവൽ നിൽക്കണമെന്ന് പറയുമോ….”.
“….അതിനെന്താ…..അത് കാവലല്ലാ….അത് അമ്മയുടെ മലദ്വാരം ക്ളോസ്സായി കാണാനാ…..”.
“….അതിന് നീ അവിടെ എന്തിനാ വരുന്നേ…..ഞാൻ പുറത്ത് വന്നിട്ട് കണ്ടാൽ പോരെ കള്ളാ….”. നിർമ്മല പുതിയ അനുഭവത്തിന്റെ പരവേശത്തിൽ കുസൃതിയോടെ പറഞ്ഞു.
അമ്മയുടെ മുഖത്തെ ലജ്ജയും നീളൻ കള്ളകണ്ണിലെ പാളിനോട്ടവും ഉണ്ണികൃഷ്ണനെ വല്ലാതെയാകർഷിച്ചു. നിർമ്മലയുടെ അതി സുന്ദരമായ മുഖത്തെ അന്നേരത്തെ നോട്ടം സ്വന്തം മകൻ മാത്രമല്ല ഏത് ദേവേന്ദ്രനായാലും അതിൽ വീഴുമെന്നുറപ്പാണ്.
അവന്റെ അടുത്ത് കൂടെ അടുക്കളയിലേക്ക് കയറാൻ പോകുന്ന സ്വന്തം അമ്മയെ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ വട്ടംപിടിച്ചു. പെട്ടെന്ന് നിർമ്മല സ്ഥലകാലബോധം വീണ്ടെടുത്തു.
“…വിട് ഉണ്ണീ…അടുക്കളയിൽ പിടിപ്പത് പണികിടക്കുകയാ….നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും വച്ചുണ്ടാക്കണ്ടേ…..വിശക്കുണ്ണൂന്ന് പറയുബോൾ വായൂ ഭക്ഷണം കഴിക്കേണ്ടി വരും ഉണ്ണിയേ നീ…..”.
“…എനിക്ക് വിശക്കുബോൾ അമ്മ മേശയിൽ കിടന്നാൽ മതി……ഞാൻ തിന്നോളവും…..”.