തുണ്ട് കഥകള് – ഇന്റര്വ്യൂ – 1
ഊണു കഴിക്കാനായി എഴുന്നേറ്റപ്പോളാണ് ശ്രീറാമിൻറെ മിസ് കോളുകൾ ജയപ്രകാശ് കണ്ടത്. ഉടനെ തിരികെ വിളിച്ചു.
പ്രകാശ് : ഡാ… ഫോൺ സൈലന്റ് ആയിരുന്നു. നിൻറെ കാൾ വന്നത് അറിഞ്ഞില്ല.
ശ്രീരാം : ഹോ ശെരി മുതലാളി… ഞാൻ വിളിച്ചത് നിൻറെ ഒരു ഉപകാരത്തിനാ. നിനക്കും ഗുണമുള്ള കാര്യമാ.
പ്രകാശ് : നീ വളച്ചു കെട്ടാതെ കാര്യം പറയടാ…
ശ്രീരാം : എടാ ഞാൻ നിന്നോട് എൻറെ ഇവിടുത്തെ ഒരു ചരക്കിൻറെ കാര്യം പറയില്ലായിരുന്നോ?
പ്രകാശ് : ലോകം മുഴുവൻ പണ്ണാൻ നടക്കുന്ന നീ എത്രയോ പേരുടെ കാര്യം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അതിൽ ഏതാ?
ശ്രീരാം : എടാ മയിരേ… എൻറെ ഓഫീസിലെ ഒരു അക്കൗണ്ടന്റിൻറെ കാര്യം ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ.
പ്രകാശ് : ഹോ… നീ ഫോട്ടോ അയച്ചു തന്നത്. ആ അമ്മായി… അല്ലേ?
ശ്രീരാം : അത് തന്നെ… എടാ പുള്ളികാരിടെ ഭർത്താവ് മരിച്ചു. കഴിഞ്ഞ വർഷം. ഇപ്പൊ അവർ ബോംബയിൽ നിന്ന് മാറുകയാ. കടം കാരണം ഇവിടുത്തെ ഫ്ലാറ്റ് വിറ്റ കുറച്ചു പൈസ മാത്രമേ ഉള്ളു കൈയിൽ. ബന്ധുക്കളുമായി അടുപ്പമൊന്നുമില്ല. നീ അവരെ ഒന്ന് സഹായിക്കേണം. എനിക്ക് വേണ്ടി…
പ്രകാശ് : പോടാ പുല്ലേ… നീ അല്ലേ വെടി വെച്ചത്. അതിനു ഞാൻ എന്തിനാ സഹായിക്കണേ?
ശ്രീരാം : നീ അവർക്കു ഒരു ജോലിയും താമസിക്കാൻ ഒരു ഫ്ലാറ്റും ഒപ്പിച്ചു കൊടുത്താൽ മതി. പിന്നെ നിനക്ക് ഗുണമുള്ള കാര്യമെന്ന് ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത്… എന്നും ഭാര്യയുടെ ചൂട് മാത്രം അറിഞ്ഞാൽ മതിയോ?
പ്രകാശ് : അവൾ ഓസ്ട്രേലിയയിൽ ആയതു കൊണ്ട് ആ ചൂട് പോലും ഇല്ലടാ… ജോലി ഞാൻ ഒപ്പിച്ചു കൊടുക്കാം. നമ്മുടെ പുതിയ തൃശൂർ ബ്രാഞ്ചിൽ ഒഴിവ് ഉണ്ട്.
ശ്രീരാം : അത് മതി. അടുത്ത് തന്നെ ഒരു ഫ്ലാറ്റും കൂടെ. പിന്നെ അവരും നല്ല വിളഞ്ഞ ഒരു മകളും നിൻറെ കൈപ്പിടിയിൽ ആയില്ലേ. ബാക്കി ഞാൻ പറയേണ്ടല്ലോ?
പ്രകാശ് : അമ്മയും മോളുമോ? നീ നടക്കുന്ന കാര്യം വല്ലോം പറയടാ…
ശ്രീരാം : നടക്കും. നീ നോക്കിക്കോ… ഞാൻ ഗ്യാരണ്ടി. ഞാൻ അവരുടെ ഡീറ്റെയിൽസ് നിനക്ക് അയച്ചു തരാം.
ശ്രീറാം ഫോൺ വെച്ച് കഴിഞ്ഞു ജയപ്രകാശ് കസേരയിൽ തിരികെ വന്നിരുന്നു. അമ്മയും മോളും ഒരുമിച്ചു വഴങ്ങുമോ? അവൻ തള്ളിയതാവും. ഹ്മ്മ്… എന്തായാലും നോക്കാം.
വാട്സാപ്പിൽ അവരുടെ കോണ്ടാക്ട് ഡീറ്റെയിൽസ് വന്നു. നിർമ്മല മൊബൈൽ നമ്പർ… കൂടെ ഒരു മെസ്സേജും. അവർ നിന്നെ നാട്ടിൽ എത്തി കഴിഞ്ഞു വിളിക്കും.
ദിവസങ്ങൾ ഒന്ന് രണ്ടു കടന്നു പോയി. ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം ജയപ്രകാശ് ഫ്ലാറ്റിൽ ഇരുന്ന് ഭാര്യയുമായി സ്കൈപ്പിൽ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ മറ്റൊരു ഫോൺ വന്നു.
പ്രകാശ് : എടി ശെരി… എങ്കിൽ ഞാൻ പിന്നെ വിളിക്കാം.
ജയപ്രകാശ് സ്കൈപ്പ് കട്ട് ചെയ്തു വന്ന കാൾ എടുത്തു.
പ്രകാശ് : ഹലോ…
നിർമ്മല : ഹലോ സാർ… നിർമ്മലയാണ്. ശ്രീറാം സാർ പറഞ്ഞിട്ടു വിളിക്കുന്നത്.
പ്രകാശ് : ഹാ… യ… യ… നിങ്ങൾ നാട്ടിൽ എത്തിയോ?
നിർമ്മല : ഇന്നലെ വന്നു ഞങ്ങൾ ലോഡ്ജിൽ മുറി എടുത്തു.
പ്രകാശ് : ഓക്കേ… എന്നോട് ശ്രീറാം ജോലി കാര്യം പറഞ്ഞിരുന്നു. പക്ഷെ നാളെ സൺഡേ അല്ലേ. തിങ്കളാഴ്ച ഞാൻ ബാംഗ്ലൂർ പോവും. ഒരു കാര്യം ചെയ്യൂ. നിങ്ങൾ വ്യാഴാഴ്ച വന്നോളൂ ഇന്റർവ്യൂന്.
നിർമ്മല : അത്രയും നീട്ടണോ? സാറിന് വിരോധം ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ നാളെ വന്നു കാണാം.
പ്രകാശ് : നാളെ ഓഫീസിൽ ഞാൻ മാത്രമേ ഉണ്ടാവു. ഞായറാഴ്ച അല്ലേ…
നിർമ്മല : അത് സാരമില്ല. നാളെ ഇന്റർവ്യൂ തീർത്തു കൂടെ? അപ്പൊ ഞങ്ങൾക്ക് ഓഫീസിനു അടുത്ത് തന്നെ ഫ്ലാറ്റ് നോക്കാമായിരുന്നു.
പ്രകാശ് : ഒക്കെ… എങ്കിൽ നാളെ ഓഫീസിലേക്ക് വന്നോളൂ. ഞാൻ അഡ്രെസ്സ് തരാം.
പിറ്റേന്നു രാവിലെ ജയപ്രകാശ് ബാഗ്ളൂരിലേക്കു പോവാനുള്ള തയാറെടുപ്പിലാണ് ഓഫീസിലേക്ക് തിരിച്ചത്. ഞായറാഴ്ച ആയതു കൊണ്ട് കോംപ്ലെക്സിലെ കടകൾ എല്ലാം അടഞ്ഞു കിടക്കുകയാണ്. കാർ നിറുത്തി ലാപ്ടോപിൻറെ ബാഗും എടുത്തു ജയപ്രകാശ് നേരെ ഓഫീസിലേക്ക് നടന്നു. ലിഫ്റ്റിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കു ഇറങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ തൻറെ ഓഫീസിനു മുൻപിൽ ഹാൻഡ്ബാഗും കൈയിൽ ഒരു ഫയലുമായി ഒരു സ്ത്രീ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അത് നിർമ്മലയാണ് എന്ന് ജയപ്രകാശ് ഊഹിച്ചു.