പ്രകാശ് : നമസ്കാരം… നിർമ്മല?
നിർമ്മല : അതെ…
അവർ പുഞ്ചിരിച്ചു.
പ്രകാശ് : എന്താ വന്നിട്ട് വിളിക്കാഞ്ഞേ? ഞാൻ രാവിലെ ഉണരാൻ അല്പം വൈകി പോയി.
ഓഫീസ് തുറക്കുന്നതിനിടക്ക് ജയപ്രകാശ് പറഞ്ഞു.
നിർമ്മല : അത് സാരമില്ല ജയപ്രകാശ് സാർ… ഞാൻ വന്നിട്ടു അധിക നേരമായില്ല.
പ്രകാശ് : ഈ ജയപ്രകാശ് സാർ എന്ന് നീട്ടി വിളിക്കണമെന്ന് ഇല്ല. എന്നെ എല്ലാവരും ജെപി എന്നാണ് വിളിക്കാറ്. അല്ലെങ്കിൽ പ്രകാശ്. സൗകര്യം ഏതാണ് എന്ന് വെച്ചാൽ അത് വിളിച്ചാൽ മതി.
നിർമ്മല : സോറി…
പ്രകാശ് : നോ പ്രോബ്ലം. രണ്ട് മിനിറ്റ് ഇരിക്കൂ… ഞാൻ വിളിക്കാം.
ജയപ്രകാശ് ക്യാബിനിൽ കയറി. ആലംകോലമായി കിടന്നിരുന്ന ടേബിൾ ഒന്ന് വൃത്തിയാക്കി. ഇടക്ക് പുറത്തിരിക്കുന്ന നിർമ്മലയെ നോക്കി. ഒരു നാല്പത്തിന് മുകളിൽ പ്രായം. നല്ല അമ്മായി… കൊഴുത്ത മുലയും വയറും. നല്ല വണ്ണമുള്ള തുടകൾ. മുഖത്തെ കണ്ണാടി മാറ്റിയാൽ ഒരു അഞ്ചു കുറയും. ബോംബെ പോലത്തെ നഗരത്തിലെ ജീവിതം കൊണ്ടാവും മുടിയിൽ ചെമ്പൻ കളർ അടിച്ചിരിക്കുന്നേ. ഇളം പിങ്ക് ലിപ്സ്റ്റിക് അവരുടെ ചുണ്ടിനു വളരെ ചേരുന്നുണ്ട്. രോമങ്ങൾ ഇല്ലാതെ മിനുസമായ കൈയിൽ ഒരു വളയും മറ്റേ കൈയിൽ ഒരു വാച്ചും മാത്രം. കഴുത്തിൽ ഉടുത്തിരിക്കുന്ന സാരിക്ക് ചേരുന്ന വണ്ണമുള്ള മെറൂൺ മാല. വെറുതെയല്ല ശ്രീറാം ഇവരെ വച്ചോണ്ട് ഇരുന്നത്. പക്ഷെ അവൻ പറയുന്നത് പോലെ അത്ര കാമസ്കതത ഒന്നും അവരുടെ മുഖത്തു ഇല്ല. നല്ല ആഡിയത്തം തുളുമ്പുന്ന മുഖവും ശരീര വടിവും.
പ്രകാശ് : നിർമ്മല…
നിർമ്മല : യെസ് സാർ…
ഒരു കൈ കൊണ്ടു കണ്ണാടി നേരെ വെച്ച് അവർ വേഗം ക്യാബിനിലേക്കു വന്നു.
പ്രകാശ് : ഇരിക്കൂ…
അവർ അഭിമുഖമായി കസേരയിൽ ഇരുന്നു കൈയിലെ ഫയൽ ജെപിക്കു നേരെ നീട്ടി.
പ്രകാശ് : എനിക്ക് ഫയൽ ഒന്നും കാണേണ്ട. ശ്രീറാമിൻറെ റെക്കമെൻഡേഷൻ മാത്രം മതി.
നിർമ്മല : താങ്ക് യു സാർ…
പ്രകാശ് : ഒക്കെ. സീ… നമ്മുടെ ബിസിനസ് എന്ന് പറയുന്നത്… നമ്മൾ കുറെ മെഡിസിൻ കമ്പനികളുടെ സ്റ്റോക്കിസ്റ്റാണ്. അവർ തരുന്നത് അനുസരിച്ചു നമ്മൾ മെഡിസിൻസ് ഫോർവേഡ് ചെയ്യണം. ഇത് നോക്ക് ഇതാണ് നമ്മുടെ ബ്രാൻഡുകൾ…
കമ്പ്യൂട്ടർ സ്ക്രീൻ ചൂണ്ടി ജെപി പറഞ്ഞു.
നിർമ്മല : എനിക്ക് ഇവിടുന്ന് കാണുന്നില്ല. ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വരാം.
നിർമ്മല എഴുന്നേറ്റു ജെപിയുടെ കസേരക്ക് അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അവർ സ്ക്രീൻ നോക്കാനായി കുനിഞ്ഞപ്പോൾ മുല നിറഞ്ഞ ചുവന്ന ബ്ലൗസും മടക്കുകൾ വീണ വയറും ജെപിയെ ഉണർത്തി. പോരാത്തതിന് വിയർപ്പു കലർന്ന പെർഫ്യൂമിൻറെ മണവും.
ജെപി വികാരം അടക്കി കമ്പനിയുടെ പ്രവർത്തന രീതികൾ നിർമ്മലക്കു വിശദീകരിച്ചു കൊടുത്തു. സംസാരം മുന്നോട്ടു പോവും തോറും നിർമ്മല ജെപിയുമായി കൂടുതൽ ചേർന്ന് നിന്നു.
നിർമ്മല : ഇത് നമ്മുടെ ടോട്ടൽ സെയിൽ ഫിഗർ അല്ലെ?
നിർമ്മല ഒരു കൈ ജെപിയുടെ തുടയിൽ കുത്തി മൗസ് സ്ക്രീനിൽ ചൂണ്ടി ചോദിച്ചു. ജെപിയുടെ തൊണ്ട ഇടറി. നിർമ്മല തിരിഞ്ഞു നോക്കി.
നിർമ്മല : എന്താ സാർ? ഞാൻ തൊട്ടതു കൊണ്ടാണോ?
നിർമ്മലയുടെ മുള്ളു വെച്ച ചോദ്യം. ജെപി ഒന്ന് പകച്ചു.
നിർമ്മല : ഇതൊന്നും സാരമില്ല സാറെ… ഞാൻ എത്ര കോർപറേറ്റ് ഓഫീസുകളിൽ ജോലി ചെയ്തിരിക്കുന്നു. പിന്നെ ഞാനും ശ്രീറാമും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം സാറിനും അറിയാമായിരിക്കുമെല്ലോ?
പ്രകാശ് : ഹ്മ്മ്… ശ്രീറാം പറഞ്ഞിരുന്നു.
ജെപി വിക്കി പറഞ്ഞു.
നിർമ്മല : സാർ ആകെ ടെൻസ്ഡ് ആണെല്ലോ?
നിർമ്മല ജെപിയുടെ മടിയിലേക്ക് ഇരുന്നു. അവരുടെ മൃദുലമായ ചന്തി പ്രകാശിൻറെ കുണ്ണയിൽ അമർന്നു. ഒരു കൈ കൊണ്ടു നിർമ്മല പ്രകാശിൻറെ കഴുത്തിൽ ചുറ്റി. അവരുടെ മുഖം പ്രകാശിൻറെ മുഖത്തോടു ചേർത്തു. നിർമ്മലയുടെ ശ്വാസോച്ഛാസത്തിൻറെ ചൂട് പ്രകാശിൻറെ ചുണ്ടിൽ തട്ടി. പ്രകാശിൻറെ കണ്ണുകൾ നിർമ്മലയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഉടക്കി. നേരത്തെ അവരുടെ മുഖത്തെ ആഡിയത്വം മാറി കണ്ണുകളിൽ ലാസ്യ ഭാവമായിരുന്നു.
നിർമ്മല പ്രകാശിൻറെ ചുണ്ടിൽ ചുംബിച്ചു. പതിയെ തുടങ്ങിയ നിർമ്മലയുടെ ചുംബനം ക്രമേണെ തീവ്രമായി. പ്രകാശിൻറെ ചുണ്ടുകൾ ഒരു അഭിസാരികയെ പോലെ നിർമ്മല കടിച്ചു കുടഞ്ഞു. അഞ്ചു മിനുട്ടോളം നിർമ്മല പ്രകാശിൻറെ ചുണ്ടുകളിൽ വിളയാടി.