ആൻ മുതൽ അഞ്ജലി വരെ – 3

[ മനോഹരൻ മംഗളോദയം ]

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

ഫുക്കറ്റിലെ ലഹരി പടരുന്ന രാത്രികൾ

---

സുഹൃത്തുക്കളെ നിങ്ങളുടെ സപ്പോർട്ട് ആണ് എൻ്റെ ഊർജ്ജം കൊള്ളില്ലെങ്കിൽ കൊള്ളില്ല എന്നും കൊള്ളാമെങ്കിൽ കൊള്ളാമെന്നും കമൻ്റ് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു… അല്ല ഇനി എന്തെങ്കിലും അഭിപ്രായം ഉണ്ടെങ്കിൽ അതും കൂടി പറഞ്ഞാല് നന്നായിരുന്നു…

ബാങ്കോക്കിന്റെ മണ്ണിൽ വെച്ച് അഞ്ജലിയുടെ നാടൻ ഭാവങ്ങളിൽ പലതും അഴിഞ്ഞുവീണിരുന്നു. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ അവർ ഫുക്കറ്റിലേക്ക് പോകാനായി ഫ്ലൈറ്റ് കയറി.

ഫ്ലൈറ്റിലിരിക്കുമ്പോൾ അഞ്ജലി ധരിച്ചിരുന്നത് തുടകൾ കാണാവുന്ന ഒരു ചെറിയ സ്കർട്ടും കറുത്ത സ്ലീവ്ലെസ്സ് ടോപ്പുമായിരുന്നു. ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് വരെ ഇത്തരമൊരു വസ്ത്രം ധരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് പോലും ചിന്തിക്കാൻ മടിച്ചിരുന്ന അവൾ ഇപ്പോൾ അതിൽ സ്വാഭാവികമായി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.

ഇടയ്ക്കിടെ ചില വിദേശികൾ അവളെ നോക്കുന്നത് അവളുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടു.

പക്ഷേ പഴയ പോലെ അവൾ മുഖം തിരിക്കുകയോ അസ്വസ്ഥയാകുകയോ ചെയ്തില്ല.

ഒരു നിമിഷം അവർ നോക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കും.

പിന്നെ വീണ്ടും ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കും…. അത്ര മാത്രം.

മുമ്പായിരുന്നെങ്കിൽ ആ നോട്ടങ്ങൾ അവളെ അസ്വസ്ഥയാക്കുമായിരുന്നു.

ഇപ്പോൾ അതുണ്ടായില്ല. ആദ്യമായി അവൾ മനസ്സിലാക്കുകയായിരുന്നു — മറ്റൊരാൾ നോക്കുന്നത് കൊണ്ടു താൻ മാറിപ്പോകുന്നില്ലെന്ന്. രാജേഷിന്റെ കൈയിൽ കൈകോർത്തുകൊണ്ട് അവൾ ശാന്തമായി ഇരുന്നു.

അവളുടെ ഉള്ളിൽ വളർന്നിരുന്നത് പ്രദർശിപ്പിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹമല്ല.

മറിച്ച് സ്വയം മറച്ചുവെക്കേണ്ട ആവശ്യം കുറഞ്ഞുവരുന്നതിന്റെ ഒരു പുതിയ ആത്മവിശ്വാസമായിരുന്നു.

ഫുക്കറ്റിലെ അതിമനോഹരമായ ഒരു പ്രൈവറ്റ് ബീച്ച് റിസോർട്ടിലാണ് രാജേഷ് റൂം എടുത്തിരുന്നത്. റൂമിന്റെ തൊട്ടുമുന്നിൽ നീലക്കടലും മണൽത്തിട്ടയും കാണാമായിരുന്നു.

റൂമിലെത്തി കുറച്ചുനേരം വിശ്രമിച്ച ശേഷം രാജേഷ് പറഞ്ഞു:

“അഞ്ജലി, ഫുക്കറ്റിൽ വന്നിട്ട് തായ് മസ്സാജ് ചെയ്യാതെ പോയാൽ നഷ്ടമാണ്.”

“ആഹാ… അത് കൊള്ളാം.”

അഞ്ജലി കട്ടിലിൽ മലർന്നു കിടന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“സത്യം പറഞ്ഞാൽ ശരീരം മുഴുവൻ വേദനയാ.”

രാജേഷ് ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

“അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ നേരത്തെ തന്നെ ബുക്ക് ചെയ്തത്.”

അഞ്ജലി എഴുന്നേറ്റിരുന്നു.

“ബുക്ക് ചെയ്തോ?”

“മ്മ്.”

“എപ്പോ?”

“ഇന്നലെ രാത്രി.”

“അയ്യടാ… എല്ലാം പ്ലാൻ ചെയ്തുവച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ.”

“അതെ.”

രാജേഷ് ഫോൺ എടുത്ത് എന്തോ കാണിച്ചു.

“ഇനി ഒരു ചെറിയ കാര്യം കൂടിയുണ്ട്.”

“എന്താ?”

“രണ്ട് മസ്സാജർമാരാണ് വരുന്നത്.”

“അതിന്?”

“ഒരു ആണും ഒരു പെണ്ണും.”

അഞ്ജലിയുടെ മുഖത്തെ ചിരി പെട്ടെന്ന് മങ്ങി.

“ഓ…”

രാജേഷ് ചിരി അടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

“ഇപ്പോൾ മനസ്സിലായല്ലോ എന്തിനാ ഞാൻ ചിരിക്കുന്നത് എന്ന്.”

അഞ്ജലി ഉടനെ കൈ ഉയർത്തി.

“എനിക്ക് പെൺകുട്ടി മതി.”

അഞ്ജലി അന്തിമവിധി പറഞ്ഞപോലെ പറഞ്ഞു.

രാജേഷ് ചിരിച്ചു.

“എന്താ? ആണുങ്ങൾ മസ്സാജ് പഠിക്കാറില്ലേ?”

“പഠിക്കും.”

“പിന്നെ?”

“എന്നാലും വേണ്ട.”

“കാരണം?”

“കാരണം എനിക്ക് നാണമാ.”

രാജേഷ് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.

“അഞ്ജലി, അവൻ മസ്സാജ് ചെയ്യാൻ വരുന്നതാണ്. നിന്നെ പ്രൊപ്പോസ് ചെയ്യാൻ അല്ല.”

“നിങ്ങൾക്ക് പറയാൻ എളുപ്പമാണ്.”

അവൾ തലയിണ എടുത്ത് അവന്റെ നേർക്ക് എറിഞ്ഞു.

“ഞാൻ അവിടെ കിടക്കും. അവൻ ഇവിടെ നിൽക്കും. എനിക്ക് എന്തോ പോലെ തോന്നും.”

“നിനക്ക് ഇപ്പോൾ തോന്നുന്നത് എന്താണെന്ന് അറിയാമോ?”

“എന്താ?”

“നിന്റെ തലയിൽ ഒരു മലയാളം സീരിയൽ ഓടുന്നുണ്ട്.”

അഞ്ജലി അറിയാതെ ചിരിച്ചു.

“പോടാ…”

“സത്യം.”

രാജേഷ് അവളുടെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നു.

“അവൻ ദിവസവും എത്ര ആളുകളെ മസ്സാജ് ചെയ്യുന്നുണ്ടാകും എന്ന് നിനക്ക് വല്ല ധാരണയും ഉണ്ടോ?”

“ഇല്ല.”

“പത്തോ ഇരുപതോ…”