പിന്നെ, ആന്റിക്ക് രാത്രി വല്ല കള്ളൻ എങ്ങാനം കയറിയെന്ന് തോന്നിയാൽ എന്നെ വിളിച്ചാൽ മതി, നമ്മുക്ക് ആ കള്ളനെ ഇടിച്ചു തെറിപ്പിക്കാം.”
എന്റെ ആ മറുപടി കേട്ടതും സീമയാന്റി ഒന്നു ചിരിച്ചു. പക്ഷേ ആ ചിരിയിൽ ഒരു മുതിർന്ന സ്ത്രീയുടെ ഗൗരവത്തേക്കാൾ, തന്റെ ഏകാന്തതയിലേക്ക് വീണുകിട്ടിയ ഏതോ ഒരു ചെറിയ ആശ്വാസത്തിന്റെ നനവാണ് എനിക്ക് കാണാൻ കഴിഞ്ഞത്.
”അതുമതി….. നീ ഇടയ്ക്കൊക്കെ ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നത് കിച്ചുവിനും നല്ലതാ” അവർ സ്ലാബിൽ നിന്നും പതുക്കെ മുന്നോട്ട് നടന്ന് അടുക്കളയിലെ ജനൽ പാളികൾ ഒന്നുകൂടി വലിച്ചടച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ജനലിനടുത്തേക്ക് അവർ നീങ്ങി നിന്നപ്പോൾ, പുറത്തെ മങ്ങിയ സന്ധ്യയുടെ വെളിച്ചം വശങ്ങളിൽ നിന്നും അവരുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് വന്ന് തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ ഒരു നിമിഷത്തിൽ അവരുടെ മുഖത്ത് തെളിഞ്ഞുനിന്ന ആ ഭാവം എന്നെ വീണ്ടും ആകർഷിക്കാൻ തുടങ്ങി.
”വിശാലേ, നീ എന്താ ഇങ്ങനെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത്?” ജനൽ അടച്ച ശേഷം തിരിഞ്ഞു നടന്ന ആന്റി ഞാൻ ഇപ്പോഴും ഗ്ലാസ്സും പിടിച്ച് അവരെത്തന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചു നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് ചോദിച്ചു.
”ഏയ്… ഒന്നുമില്ല ആന്റി. ഞാൻ ഒരു കാര്യം ഓർത്തു നിന്ന് പോയതാ.” ഞാൻ പെട്ടെന്ന് ഗ്ലാസ്സിലെ ബാക്കി വെള്ളം കൂടി കുടിച്ച് തീർത്തു.
ശേഷം, അവർ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് സിങ്കിന് മുകളിലെ ഷെൽഫിലേക്ക് ഒരു പാത്രം എടുത്തു വെക്കാൻ വേണ്ടി രണ്ട് കൈകളും മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തിയതും, അവരുടെ നൈറ്റിയുടെ പുറകിലെ ആ വലിയ സിബ്ബിന്റെ വിടവ് വീണ്ടും എന്റെ കണ്ണുകളിൽ കൃത്യമായി പതിഞ്ഞു. ആന്റി കൈകൾ മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തിയപ്പോൾ നൈറ്റിയുടെ തുണി കുറച്ചുകൂടി വലിഞ്ഞ്, ആ വെളുത്ത പുറംഭാഗം കൂടുതൽ വ്യക്തമായി പുറത്തേക്ക് കാണാമായിരുന്നു.
അവർ അത് ഒട്ടും ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പായത് കൊണ്ട് ഗ്ലാസ്സ് ടേബിളിലേക്ക് വെച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ വളരെ പതുക്കെ, ഒരു സ്വാഭാവിക ഭാവത്തോടെ ആന്റിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചുവടുകൾ വെച്ചു.
”ആന്റി…..അതെ ഒരു മിനിറ്റ്,” ഞാൻ പതുക്കെ വിളിച്ചു.
”എന്താ മോനെ?” അവർ കൈകൾ താഴെയിട്ട് അത്ഭുതത്തോടെ എന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു.
”അത്… പിന്നെ…. ആന്റിയുടെ നൈറ്റിയുടെ ബാക്കിലെ സിബ്ബ് കുറച്ചു താഴേക്ക് തുറന്നാ കിടക്കുന്നത്. അതൊന്ന്….” വളരെ മാന്യനായ ഒരു കുട്ടിയെപ്പോലെ, ഒട്ടും ഭാവവ്യത്യാസമില്ലാതെ ഞാൻ അത് പറഞ്ഞു.
എന്റെ വാക്ക് കേട്ടതും സീമയാന്തിയുടെ മുഖം പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് മാറി. അവർ പരിഭ്രമത്തോടെ വലതുകൈ പുറകോട്ട് കൊണ്ടുപോയി ആ സിബ്ബിന്റെ ഭാഗത്ത് തപ്പി നോക്കാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷേ പകുതിക്ക് വെച്ച് കുടുങ്ങിക്കിടന്ന ആ സിബ്ബിന്റെ തലയിലേക്ക് അവരുടെ കൈകൾ കൃത്യമായി എത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.
”ഓഹ്…..ഞാനത് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല…… ഹ്ഹ….എനിക്ക് കൈ എത്തുന്നില്ലല്ലോ” തപ്പിയിട്ടും കിട്ടാത്തതുകൊണ്ട് അവർ അല്പം പതർച്ചയോടെ എന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞു. അവരുടെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു ചുവപ്പ് പടരുന്നത് എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു.
“കൈ എത്തുന്നില്ലെങ്കിൽ…ഞാൻ സഹായിക്കാം”
വളരെ സ്വാഭാവികമായൊരു ശബ്ദത്തിൽ, സഹായിക്കാൻ താല്പര്യപ്പെടുന്ന ഒരു കുട്ടിയെപ്പോലെ ഞാൻ പറഞ്ഞ്.
എന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും അവർ ഒരു നിമിഷം ചെറുതായൊന്നു മടിച്ചു നിന്നു. ആന്റിയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു വശത്ത് നാണവും മറുപുറത്ത് ഈ മുറിയിൽ പ്രായപൂർത്തിയായ രണ്ട് പേര് മാത്രം തനിച്ചു നിൽക്കുന്നതിന്റെ ഭീതിയും പടർന്നിരുന്നു.
”മ്മ്….. എന്നാൽ മോൻ ഒന്ന് വേഗം ചെയ്യ്….” അവർ എന്റെ നേരെ പുറം തിരിഞ്ഞു നിന്നുകൊണ്ട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
ഞാൻ ഒരു ചുവട് കൂടി മുന്നോട്ട് വെച്ച് അവരുടെ തൊട്ടുപിന്നിലായി നിന്നു. എന്നിട്ട് എന്റെ കൈകൾ മെല്ലെ ഉയർത്തി, ആ തുറന്നുകിടക്കുന്ന സിബ്ബിന്റെ അരികിലേക്ക് വിരലുകൾ കൊണ്ടുപോയിയിട്ട് അറിയാതെയെന്നോണം അവരുടെ ആ വെളുത്തു തുടുത്ത പുറംഭാഗത്തെ ചർമ്മത്തിൽ ചെറുതായിട്ടൊന്ന് സ്പർശിച്ചു.