മായ അവന്റെ കൈ ശക്തമായി പിടിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകളിലും ഒരു തീവ്രമായ ഭാവം വന്നു:
“അവർ എന്നെ വേശ്യയെന്ന് വിളിച്ചു. എന്റെ ശരീരത്തെ നിന്ദിച്ചു. അന്ന് ഞാൻ കരഞ്ഞു. ഇന്ന്… അവർ എന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് നിന്ന് എന്റെ സന്തോഷം കാണട്ടെ.”
അന്നയും തലകുലുക്കി:
“ശരി. ഞാൻ അരുണിനോട് പറയാം. നിങ്ങൾ മൂന്നുപേരും വരണമെങ്കിൽ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ വരൂ എന്ന്. ഒറ്റയ്ക്ക് വരില്ല എന്ന് വ്യക്തമായി പറയാം.”
സുദേവ് ഒരു തണുത്ത പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു:
“അവർ വരട്ടെ. ഞാൻ അവരോട് ഒന്നും മറയ്ക്കില്ല. നമ്മുടെ ബെഡ്റൂം വരെ കാണിച്ചു കൊടുക്കാം. അവരുടെ മുഖം കാണാൻ എനിക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ട്.”
അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ പ്രതികാരത്തിന്റെ തീ ജ്വലിച്ചു. ഏഴ് മാസത്തെ സ്വർഗ്ഗീയ ജീവിതത്തിനു ശേഷം, പഴയ അപമാനം വീണ്ടും ഉണർന്നു — പക്ഷേ ഇത്തവണ അത് അവരുടെ തിരുമാനങ്ങൾക് വിധേയമായിരുന്നു.
ഫോൺ കട്ട് ആയതിനു ശേഷം അന്ന ഒരു നിമിഷം മൗനമായി ഇരുന്നു. പിന്നെ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു തണുത്ത, തീവ്രമായ ഭാവം വന്നു. അവൾ സുദേവിന്റെയും മായയുടെയും അടുത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു.
“നമ്മൾ ഒരിടത്തും പോകുന്നില്ല,” അവളുടെ ശബ്ദം ദൃഢവും തണുത്തതുമായിരുന്നു. “അവർക്ക് സഹായം വേണമെങ്കിൽ അവർ നമ്മുടെ വീട്ടിലേക്ക് വരട്ടെ.”
അന്നയുടെ മനസ്സിൽ ആ ദിവസത്തിന്റെ ഓർമ്മകൾ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു — അച്ഛന്റെ പരിഹാസം, അമ്മയുടെ വെറുപ്പ്, അരുണിന്റെ നിന്ദ. അവർ അവളെ “വേശ്യ” എന്ന് വിളിച്ചു. മായയെ “വിധവാ വേശ്യ” എന്ന് നിന്ദിച്ചു. സുദേവിനെ “ലോ ക്ലാസ് ഭിക്ഷക്കാരന്റെ മകൻ” എന്ന് അപമാനിച്ചു.
അന്നയുടെ കണ്ണുകൾ ഇരുണ്ടു.
“അന്ന് അവർ നമ്മളെ തകർത്തു. നമ്മുടെ സ്നേഹത്തെ, നമ്മുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിനെ, നമ്മുടെ ശരീരത്തെ… എല്ലാം നിന്ദിച്ചു. ഇന്ന് നമ്മൾ അവരോട് പ്രതികാരം
ചെയ്യും. പക്ഷേ നമ്മൾ അവരെ അടിക്കില്ല. നമ്മൾ അവരെ നമ്മളാരാണെന്നു കാണിക്കും.”
അവൾ സുദേവിന്റെ കൈ പിടിച്ചു, മായയുടെ കൈ പിടിച്ചു.
“അവർ വരട്ടെ. നമ്മുടെ വീട്ടിലേക്ക്. നമ്മുടെ ബെഡ്റൂമിലേക്ക്. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക്. നമ്മൾ അവരോട് ഒന്നും മറയ്ക്കില്ല. നമ്മൾ അവരെ കാണിച്ചു കൊടുക്കും — നമ്മൾ മൂന്നുപേരും ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കുന്നത്, നമ്മൾ എങ്ങനെ ഒന്നിച്ച് സ്നേഹിക്കുന്നത്, നമ്മൾ എങ്ങനെ ഒന്നിച്ച് ആസ്വദിക്കുന്നത്… എല്ലാം.
അത് തന്നെയാണ് അവർക്കുള്ള ഏറ്റവും വലിയ ശിക്ഷ. അവരുടെ അഹങ്കാരം, ക്ലാസ് ബോധം, മതബോധം — എല്ലാം ഒരൊറ്റ ദിവസത്തിനുള്ളിൽ തകർക്കും.”
മായ അന്നയെ ഞെരിച്ച് ആലിംഗനം ചെയ്തു. അവളുടെ കണ്ണുകളിലും ഒരു തീവ്രമായ ഭാവം വന്നു:
“നമ്മൾ തയ്യാറാണ് മോളേ. അവർ എന്നെ വേശ്യയെന്ന് വിളിച്ച ദിവസം ഞാൻ മറന്നിട്ടില്ല. ഇന്ന് അവർക്ക് കാണിച്ചു കൊടുക്കാം… ഈ വേശ്യ തന്റെ മകനോടും മരുമകളോടും എങ്ങനെ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നു എന്ന്.”
സുദേവ് ഇരുവരെയും ഞെരിച്ച് പിടിച്ചു. അവന്റെ ശബ്ദം തണുത്തതും ദൃഢവുമായിരുന്നു:
“അവർ വരട്ടെ. നമ്മൾ അവരോട് ഒന്നും മറയ്ക്കില്ല. നമ്മുടെ ബെഡ്റൂമിലെ രഹസ്യങ്ങൾ വരെ അവരെ കാണിച്ചു കൊടുക്കാം. അവർ നമ്മളെ ലോ ക്ലാസ് എന്ന് വിളിച്ചു. ഇന്ന് നമ്മുടെ ലോകം അവരെ കാണിച്ചു കൊടുക്കാം.”
അന്നയുടെ മുഖത്ത് ഒരു തണുത്ത പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾ മന്ത്രിച്ചു:
“നമ്മൾ അവരെ നമ്മുടെ സ്നേഹം കാണിക്കാം… നമ്മുടെ ആവേശം കാണിക്കാം… നമ്മുടെ ബന്ധം കാണിക്കാം. അത് അവരെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വേദനിപ്പിക്കും.”
മൂന്നുപേരുടെയും ഹൃദയങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് മിടിച്ചു. പ്രതികാരത്തിന്റെ തീ അവരുടെ ബന്ധത്തെ കൂടുതൽ ശക്തമാക്കി.
അന്ന അരുണിന് മറുപടി അയച്ചു:
“നിങ്ങൾക്ക് സംസാരിക്കണമെങ്കിൽ നമ്മുടെ വീട്ടിൽ വരൂ. സുദേവും മായ ആന്റിയും ഉണ്ടാവും. ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് വരുന്നില്ല.”
അന്നയുടെ ഫോൺ കോൾ കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷം മൂന്നുപേരും ലിവിങ് റൂമിൽ ഗൗരവത്തോടെ ഇരുന്നു. സുദേവ് ഒരു നിമിഷം മായയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി, പിന്നെ മൃദുവായി പുഞ്ചിരിച്ചു.