അടങ്ങാത്ത അലയടി – 3 6അടിപൊളി  

«കണ്ടോ. ഇത്രയും സമയം. ഇനി പൊക്കോ . ഡ്യൂട്ടി അല്ലേ .»

അവൻ പോയില്ല. നിയന്ത്രണം വിട്ട് അവൻ മുന്നോട്ട് വന്നു. ചുണ്ട് കഴുത്തിൽ. നാവ് കവിളിൽ. മുലക്കണ്ണ്

വായിലാക്കി. മറ്റേ മുല കൈ കൊണ്ട് പിടിച്ചു.

നിവേദിത തല പിന്നോട്ട് ആട്ടി. അവൻ താഴേക്ക് ഇറങ്ങി. നാവ് വയറ്റിൽ. നാഭിയിൽ. പൂറിതളിൽ. കന്തിൽ ഒരു ഊമ്പൽ. അവൾ അവന്റെ തല പിടിച്ചു.

«ഡ്യൂട്ടി.»

«മാഡം. കട്ടിലിൽ കിടക്ക്.»

അവൻ മറന്നു. യൂണിഫോമിന്റെ ബട്ടൻ തുറന്നില്ല; പാന്റ് മാത്രം ഇറക്കി. കുണ്ണ വീർത്ത് പുറത്തായി. അവൻ അവളെ കട്ടിലിലേക്ക് തള്ളി. തലപ്പ് പൂറിന്റെ വായിൽ വെച്ചു.

ഒറ്റയടിക്ക് കയറ്റി. ആഴത്തിൽ . വേഗത്തിൽ . ഹോട്ടൽ യൂണിഫോമിന്റെ തുണി അവളുടെ നഗ്നമായ മുലയിൽ ഉരസി. അടി വേഗത്തിലായി. ഡ്യൂട്ടിയുടെ ഭയം ഇപ്പോഴും ഒരു കോണിൽ;

അത് വേഗം കൂട്ടി. നിവേദിതയുടെ പൂറ് വലിഞ്ഞു മുറുകി . അത് അവനെ എളുപ്പം വലിച്ചെടുത്തു. ഓരോ തള്ളലിലും കട്ടിൽ ശബ്ദമുണ്ടാക്കി. അവൾ അവന്റെ പുറത്ത് കൈ വെച്ചു.

«ഇങ്ങനെ. വേഗം കുറയ്ക്കരുത്. ഇനിയും ആഴത്തിൽ.»

അവൻ അടിച്ചു കയറ്റി. നിവേദിതയുടെ അകത്ത് ചൂട് കൂടി. കന്ത് അവന്റെ സഞ്ചിയിൽ ഉരസി. അവൾക്കു വരാറായി. അപ്പോൾ ഫോൺ റിംഗ് ചെയ്തു.

തലയിണയുടെ അരികിൽ. സ്ക്രീനിൽ നയന. നിവേദിത ഒരു കൈകൊണ്ട് ഫോൺ എടുത്തു. മറ്റേ കൈകൊണ്ട് അവന്റെ അരയിൽ അമർത്തി. നിർത്തരുത് .

വിരൽ അവന്റെ കുണ്ടിയിൽ കുത്തി. തുടരാൻ ആംഗ്യം. അവൻ തുടർന്നു. മെല്ലെ അല്ല; ആഴത്തിൽ. നിവേദിത ഫോൺ എടുത്തു . ശബ്ദം ഇടറി , പിന്നെ നേരെയാക്കി.

«എന്താ നയന.»

«നിവേദിതേ. ഞാൻ റിസപ്ഷനിലാണ്. ഫയൽ ശരിയായി . സർട്ടിഫിക്കറ്റ് ശരിയായി. നിനക്കും വിനോദിനും നന്ദി പറയാൻ വന്നതാ . മുകളിലേക്ക് വരാമോ.»

നിവേദിതയുടെ കാൽ അവന്റെ അരയിൽ മുറുകി. ഒരു തള്ളൽ കൂടി. ശബ്ദം വിറച്ചു.

«അഞ്ച് മിനിറ്റ് കാത്ത് നിൽക്ക്. പിന്നെ മുകളിലേക്ക് വാ. ബെൽ അടിക്ക്.»

«അഞ്ച് മിനിറ്റോ. നീ ഉറങ്ങുകയായിരുന്നോ.»

«ഊ .. പറയാം .. നീ വാ ..»

കോൾ കട്ടായി. നിവേദിത ഫോൺ എറിഞ്ഞു. രണ്ട് കൈകൊണ്ടും അവനെ വലിച്ചു.

«ആഞ്ഞടിക്ക് .. നിർത്തരുത് .»

റൂം ബോയ് ആഴത്തിൽ

തള്ളി. നിവേദിതയുടെ ശരീരം ആർച്ചു പോലെ വളഞ്ഞു . ലാവ പൂറിൽ ഒഴുകി. അവന്റെ പാൽ അതിനോട് ചേർന്ന് ഉള്ളിൽ തെറിച്ചു.

അവൾ വായ് മൂടി. നിലവിളി തലയിണയിൽ മുങ്ങി. അവൻ പുറത്തെടുത്തു. യൂണിഫോം താഴെ. പാന്റ് വലിച്ചു കയറ്റി. വാതിലിലേക്ക് നോക്കി.

«മാഡം. ഞാൻ പോകുന്നു. ആരും വിളിച്ചില്ല .»

«പോ. വേഗം ഇറങ്ങ്. .»

അവൻ വാതിൽ വരെ ഓടി, തിരിഞ്ഞു. ഒരു പാക്കറ്റ് ടേബിളിൽ വെച്ചു.

«ഇത്. നിങ്ങൾ രാത്രി ബസ് കയറുമെന്ന് റിസപ്ഷൻ പറഞ്ഞു. വാങ്ങി തരാൻ. ഒരു ടീഷർട്ട്. ഒരു ലെഗ്ഗിങ്സ്. ഞാൻ അടുത്ത ഷോപ്പിൽ നിന്ന് എടുത്തു. ഇട്ടു നോക്കൂ .»

അവൻ ഇറങ്ങി. വാതിൽ അടഞ്ഞു. നിവേദിത കട്ടിലിൽ കിടന്നു. പൂറിൽ അവന്റെ പാൽ. ശ്വാസം മുട്ടുന്നു . ബ്ലൗസ് മാത്രം ഏന്തി ധരിച്ചു.

ബട്ടൻ പൂട്ടിയില്ല. പെട്ടിക്കോട്ട് അരയിൽ അയഞ്ഞ് ചുറ്റി. അഞ്ച് മിനിറ്റ്. ഡോർബെൽ. അവൾ എഴുന്നേറ്റ് വാതിൽ തുറന്നു.

നയന മുന്നിൽ നിന്നു. സൽവാർ. മുഖത്ത് ഒരു നേരിയ സന്തോഷം. ഫയൽ ശരിയായതിന്റെ . പിന്നെ കണ്ണ് നിവേദിതയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് ഇറങ്ങി.

ബ്ലൗസ് തുറന്നിരുന്നു. മുലയുടെ അരിക് കാണാമായിരുന്നു. പെട്ടിക്കോട്ട് ചേർന്നിരുന്നില്ല. മുടി ഇത്തിരി കുഴഞ്ഞിരുന്നു. മുറിയിൽ സ്കോച്ചിന്റെ മണം. ശരീരത്തിന്റെ മണം. നയനയുടെ പുരികം ഉയർന്നു.

«ഓ. വിനോദിന് വിശ്രമമില്ലല്ലോ. ഉച്ചയ്ക്കും..

നിവേദിത വാതിൽ അടച്ചു. ഒരു ചിരി. തല കുലുക്കി.

«അല്ല കുട്ടി. അവൻ ഉച്ചയോടെ പോയി. വീട്ടിൽ എമർജൻസി. ഇത് റൂം ബോയുമായുള്ള ഒരു സ്ഫോടനമായിരുന്നു. അവൻ ഡ്യൂട്ടിയിലാണ് .. കളി കഴിഞ്ഞതും ഇറങ്ങി ഓടി .

എനിക്ക് വിശക്കുന്നു . നമുക്ക് ഉള്ളത് പങ്കിടാം. ആദ്യം ബോട്ടിൽ തുറക്ക്.»

നയന നിന്നു. കോപം വന്നില്ല. ഒരു അതിശയം. പിന്നെ ഒരു ചിരി. അവൾ ബാഗ് ഇറക്കി വെച്ചു . സ്കോച്ച് ബോട്ടിൽ എടുത്തു രണ്ടു ഗ്ളാസ്സിലേക്ക് ഒഴിച്ചു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *