ധന്യ: ഹ്മ്മ്…. എനിക്കും അങ്ങനെ തോന്നുന്നുണ്ട്.
അനു: എൻ്റെ കാലുകൾ ൽ മണൽ ആയി. നമുക്ക് തിരിച്ചു നടന്നാലോ.
നൗഫൽ: ഹാ… തിരിച്ചു നടക്കാം. അനു പേടിക്കേണ്ട. വെള്ളം ഒഴിക്കാതിരുന്നാൽ മതി. മണൽ നമുക്ക് തുടച്ചു കളയാം. നനഞ്ഞാൽ പോവാൻ പാടാണ്.
അശ്വിൻ: ചെരുപ്പ് ഊരിയിട്ട് നടന്നാലോ അനു?
നൗഫൽ: അത് നല്ല ഐഡിയ ആണ്.
നൗഫൽ വേഗം കുനിഞ്ഞു അനു ൻ്റെ ചെരുപ്പ് അഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.
അനു: അയ്യോ വേണ്ട ഞാൻ അഴിച്ചോളാം.
നൗഫൽ: വേണ്ട, നീ അഴിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ നിൻ്റെ സ്കേർട് മണ്ണിൽ മുട്ടും.
അശ്വിൻ അനു നെ കൂടുതൽ ചേർത്ത് പിടിച്ചു, നൗഫൽ അവളുടെ ഇരു കാലുകളിൽ നിന്നും ചെരുപ്പ് ഊരി എടുത്തു.
അനു: ഇങ്ങു താ ഞാൻ പിടിക്കാം.
അശ്വിൻ: ഇങ്ങു താടാ, ഞാൻ കാർ ൽ കൊണ്ട് വച്ചിട്ട് വരാം.
അനു: വേണ്ട നമുക്ക് ഒരുമിച്ചു പോവാം കാർ ലേക്ക്
നൗഫൽ: തിരിച്ചു പോവണോ കാർ ലേക്ക്?
അനു: ഹാ പോവാം… ഇവിടെ എന്തായാലും വെള്ളത്തിൽ ഇറങ്ങുന്നില്ലല്ലോ…
അശ്വിൻ: എങ്കിൽ പോവാം.
അവർ മൂന്നു പേരും തിരിച്ചു നടന്നു… അശ്വിൻ അനു ൻ്റെ ചെരുപ്പ് അവൻ്റെ ഇടതു കൈയിൽ തൂക്കി പിടിച്ചു. നൗഫൽ അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ ചുറ്റി പിടിച്ചു തൻ്റെ വലതു കൈ കൊണ്ട്.
അനു ഒരു കൗതുകത്തിനു തൻ്റെ ഇരു കൈകളും അവരുടെ രണ്ടു പേരുടെയും തോളിലേക്ക്
ഇട്ടുകൊണ്ട് അവരുടെ രണ്ടു പേരുടെയും തോളിൽ ഭാരം കൊടുത്തുകൊണ്ട് കാലുകൾ ഉയർത്തി തൂങ്ങി കിടന്നു.
അശ്വിൻ: ആഹാ… കൊള്ളാല്ലോ… പക്ഷെ നീ ഒന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ചെയ്യ്.
പെട്ടന്നുള്ള ആ പ്രവർത്തിയിൽ സ്റ്റെപ് തെറ്റിയ നൗഫൽ അവളെയും ആയി മണ്ണിലേക്ക് മുട്ട് കുത്തി.
അശ്വിൻ: അടിപൊളി, ഇനി മണൽ പറ്റാൻ നിൻ്റെ സ്കേർട് ൽ സ്ഥലം ഇല്ല.
നൗഫൽ: പറഞ്ഞിട്ട് തൂങ്ങേണ്ടേ എൻ്റെ അനു…
അനു: സാരമില്ല, കാർ ൽ ചെന്നിട്ട് ക്ലീൻ ചെയ്യാം.
നൗഫൽ എഴുനേറ്റു അവളെ പിടിച്ചു എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു എന്നിട്ട് അശ്വിനെ നോക്കി.
നൗഫൽ: പിടിക്കെടാ ഇവളെ… അവളുടെ ആഗ്രഹം തീരട്ടെ.
നൗഫലും അശ്വിനും അവളുടെ ഇടുപ്പിലൂടെ ഇരു വശത്തു നിന്നും അനു നെ ചുറ്റി വരിഞ്ഞു. ഇരുവരുടെയും ഇടയിൽ അമർന്ന അനു അവരുടെ തോളിലേക്ക് കൈകൾ ചുറ്റി വീണ്ടും ഉയർന്നു തൂങ്ങി കിടന്നു. ഇരുവരുടെയും കൈകൾ അവളുടെ വയറിൽ അമർന്നു.
അനു: എൻ്റെ കൈ വേദന എടുക്കുന്നു.
അനു താഴേക്ക് ഇറങ്ങി അവർക്കു നടുവിൽ നടന്നു നീങ്ങി. അവളുടെ
ചെരുപ്പുകൾ അപ്പോളും അശ്വിൻ ൻ്റെ വലതു കൈയിൽ തൂങ്ങി കിടന്നു.
നൗഫൽ അവൻ്റെ വലതു കൈ കൊണ്ട് അവളുടെ ബാക്കിൽ തട്ടി. അനു ൻ്റെ ചന്തികൾ രണ്ടും ഒരു തവണ ഇളകി ആടി.
അനു: മണൽ നന്നായിട്ട് ഇരിപ്പുണ്ടോ?
നൗഫൽ: നിൻ്റെ സ്കേർട് ൽ കുറച്ചുണ്ട്.
അനു: സ്കേർട് ൽ മാത്രം അല്ല.
നൗഫൽ: പിന്നെ?
അനു: thighs ൽ ഉണ്ട്.
അശ്വിൻ: അയ്യോ… നടക്കുമ്പോൾ പ്രശ്നം ഉണ്ടോ? ഉരയുന്നുണ്ടോ?
അനു: ചെറുതായിട്ട്.
നൗഫൽ: അനു… തൊലി പോവും.
അനു: സാരമില്ല. കാർ ൽ ചെന്നിട്ട് ക്ലീൻ ആക്കാം. നമ്മൾ അടുത്തെത്തിയില്ലേ.
നൗഫൽ: നീ ചുമ്മാ റിസ്ക് എടുക്കല്ലേ അനു…
അതും പറഞ്ഞു നൗഫൽ അവളെ ഇരു കൈകൾ കൊണ്ട് കോരി എടുത്തു.
അനു: ഐവ… വെയിറ്റ് ഉണ്ട് എനിക്ക് കെട്ടോ.
അനു അവളുടെ വലതു കൈകൊണ്ട് അവൻ്റെ കഴുത്തിന് ചുറ്റും ചുറ്റിപിടിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ്റെ കൈകളിൽ കിടന്നു. അനു ൻ്റെ വലതു മുല നൗഫൽ ൻ്റെ നെഞ്ചിൽ അമർന്നിരുന്നു.
അനു: വെയിറ്റ് ഉണ്ട് എനിക്ക്.
നൗഫൽ നീ മിണ്ടാതെ കിടന്നോ…
അനു: ഓക്കേ…
അശ്വിൻ: മുഴുവൻ മണൽ ആണ് നിൻ്റെ ദേഹത്തു.
നൗഫൽ: അത് നമുക്ക് ക്ലീൻ ചെയ്യാം. അനു, നീ പേടിക്കേണ്ട.
അനു: എനിക്ക് പേടി ഒന്നും ഇല്ല.
നൗഫൽ അവളെ കാർ ൻ്റെ അടുത്ത് ചെന്ന് നിർത്തി. അശ്വിൻ അവളുടെ ചെരുപ്പ് കാർ നു ഉള്ളിലേക്ക് ഇട്ടു.
അനു അവളുടെ ദേഹത്തുള്ള മണൽ തട്ടിക്കളഞ്ഞു.
നൗഫൽ: നീ സീറ്റ് ലേക്ക് ഇരിക്ക്, നിൻ്റെ കാൽ ലെ മണൽ ഞാൻ ക്ലീൻ ചെയ്യാം.
നൗഫൽ: അശ്വിൻ, ബാക് ലെ സീറ്റ് പോക്കറ്റ് ൽ ഒരു ടവൽ ഉണ്ട്. അത് ഒന്ന് എടുക്കെടാ.
നൗഫൽ അനു നെ കോ ഡ്രൈവർ സീറ്റ് ൽ നിറുത്തിയിട്ട് അവളുടെ കാലുകൾ എടുത്തു തൻ്റെ മടിയിൽ വച്ച് മണൽ മുഴുവനും ക്ലീൻ ചെയ്തു.