അശ്വിൻ: അനു നു എന്താ സുഖം.
അനു: പോടാ.
നൗഫൽ: നീ വേണമെങ്കിൽ ബാക് സീറ്റ് ൽ കയറി സ്കേർട് ഊരി പുറത്തേക്ക് താ, ഞങ്ങൾ കുടഞ്ഞു തരാം.
അനു: നല്ല ഐഡിയ. എൻ്റെ thighs കൂടി ഒന്ന് ക്ലീൻ ചെയ്യണം. ആ ടവൽ എനിക്ക് താ.
അശ്വിൻ കാർ ൽ കയറി സ്റ്റാർട്ട് ആക്കി കൊടുത്തു അനു നു. അനു ബാക് ലെ സീറ്റ് ലേക്ക് കയറി. സ്കേർട് ഊരി അവൾ ഗ്ലാസ് താഴ്ത്തി അശ്വിന് കൊടുത്തു. അശ്വിൻ അത് നന്നായി കുടഞ്ഞു അവൾക്ക് തിരിച്ചു കൊടുത്തു.
അനു: ഒരു മിനിറ്റ് ഞാൻ എൻ്റെ ഷർട്ട് കൂടി ഊരി തരാം.
അശ്വിൻ: ഓക്കേ
അവൻ അവളുടെ ഷർട്ട് ഉം വാങ്ങി കുടഞ്ഞു അവൾക്ക് തിരിച്ചു കൊടുത്തു.
അനു ഡ്രസ്സ് ചെയ്തു പുറത്തിറങ്ങി.
നൗഫൽ: ഓക്കേ ആയോ?
അനു: പിന്നെ… എക്സ്ട്രാ ക്ലീൻ.
നൗഫൽ: ഇനി ഒന്നും ഊരേണ്ടല്ലോ അല്ലെ?
അനു: ഹഹ… അശ്വിൻ എൻ്റെ
ചെരുപ്പ് എവിടെ?
അശ്വിൻ: ബാക് സീറ്റ് ൽ ഉണ്ടെടീ.
അനു: ആണോ?
അശ്വിൻ: നീ അവിടെ ഇരുന്നു. ഞാൻ എടുത്തു തരാം. ഇനി മണ്ണിൽ കാലു കുത്തേണ്ട.
അശ്വിൻ അവൾക്ക് ചെരുപ്പ് എടുത്തു കൊടുത്തു.
നൗഫൽ: നീ എടുക്കുന്നോ കാർ?
അശ്വിൻ: ഞാൻ എടുക്കണോ?
നൗഫൽ: ഞാൻ ചോദിച്ചെന്നെ ഉള്ളു. എനിക്ക് നോ ഇഷ്യൂ.
അശ്വിൻ: നീ എടുത്തോ.
നൗഫൽ കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. അശ്വിൻ ബാക് ൽ കയറി, അനു ഫ്രണ്ട് ലും.
അനു: ഉഫ്…. മണൽ എവിടെയൊക്കെ കയറിയോ എന്തോ?
നൗഫൽ: ഇനിയും ഉണ്ടോ? കാർ നിർത്തണോ?
അനു: ഏയ്… വേണ്ട.
അശ്വിൻ: ഇനി എവിടാ ഡീ?
നൗഫൽ: തട്ടി കളഞ്ഞാൽ പോവും. വെള്ളത്തിൽ ഇറങ്ങിയില്ലല്ലോ.
അനു: ഏയ്… സാരമില്ല. പിന്നെ ഒരു ഇറിറ്റേഷൻ ഉണ്ടാവില്ലേ, അത്രയേ ഉള്ളു.
അശ്വിൻ: എവിടെയാ നിനക്ക് ഫീൽ ചെയ്യുന്നേ?
അനു: thighs ലും പിന്നെ ബാക് ലും.
നൗഫൽ: നീ ബാക് ലേക്ക് പൊയ്ക്കോ. എന്നിട്ട് വേണമെങ്കിൽ ഒന്ന് കൂടി ഊരി കുടഞ്ഞൊ സ്കേർട്.
അശ്വിൻ: ഞാൻ ഫ്രണ്ട് ലേക്ക് വരാം.
അശ്വിൻ അനു ൻ്റെ സീറ്റ് ബാക് ലേക്ക് മാക്സിമം ചെരിച്ചു. എന്നിട്ട് അവളോട് പറഞ്ഞു നീ ഇങ്ങോട്ട് പോരു…
അനു സീറ്റ് ൽ മുട്ടിൽ ഇന്ന് കൊണ്ട് ബാക് സീറ്റ് ലേക്ക് വന്നു.
അശ്വിൻ അത് പോലെ ഫ്രണ്ട് സീറ്റ് ലേക്ക് കയറി ഇരുന്നു. സീറ്റ് നേരെ ആക്കി.
അനു അവളുടെ സ്കേർട് ഊരി ഒരു പാന്റി മാത്രം ഇട്ടു കൊണ്ട് ബാക് സീറ്റ് ൽ ഇരുന്നു.
അനു നൗഫൽ മിറർ ലൂടെ നോക്കുന്നത് കണ്ടു.
നൗഫൽ: ഓക്കേ ആണോ?
അനു സ്കേർട് അശ്വിന് കൊടുത്തു.
അനു: അശ്വിൻ നീ ഒന്ന് കൂടി കുടഞ്ഞെ ഈ സ്കേർട്.
അശ്വിൻ: ഇതിൽ ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ ഡീ അനു..
അനു: നീ ആ ടവൽ ഒന്ന് താ എനിക്ക്.
നൗഫൽ: അത് ബാക് ലെ സീറ്റ് പോക്കറ്റ് ൽ തന്നെ ഉണ്ട് അനു.
അനു ആ ടവൽ എടുത്തു അവളുടെ ഇരു ചന്തികളും തുടച്ചു.
എന്നിട്ട് ഷർട്ട് ൻ്റെ രണ്ടു ബട്ടൺ തുറന്നു അവളുടെ ക്ലീവേജ് കൂടി തുടച്ചു.
അനു: അശ്വിൻ, നീ ഇങ്ങു വാ, എൻ്റെ ബാക് ഒന്ന് തുടച്ചു തരുവോ? എനിക്ക് കാണാൻ പറ്റില്ലല്ലോ.
നൗഫൽ: വെറുതെ അല്ല ക്ലീൻ ആവാത്തത്.
അശ്വിൻ വീണ്ടും സീറ്റ് ബാക് ലേക്ക് നിവർത്തി കൊണ്ട് തിരിച്ചു ബാക് സീറ്റ് ലേക്ക് പോയി.
അശ്വിൻ: കാർ ൻ്റെ സീറ്റ് ൽ മണൽ ഉണ്ട് അനു. നീ എഴുനേറ്റ് നിന്നെ.
അശ്വിൻ കാർ ൻ്റെ സീറ്റ് കമ്പ്ലീറ്റ് ടവൽ കൊണ്ട് ക്ലീൻ ചെയ്തു എന്നിട്ട് പാന്റി മാത്രം ഇട്ടു നിൽക്കുന്ന അനു ൻ്റെ ഇരു ചന്തികളും തുടച്ചു ക്ലീൻ ആക്കി.
അശ്വിൻ: ഓക്കേ ആയോ എന്ന് നോക്കിയേ നീ.
അനു: ഹ്മ്മ്മ് ഓക്കേ ഡാ.
അശ്വിൻ: ഇനി പാന്റി കൂടെ
ഊരണോ?
അനു: ഏയ്… അങ്ങോട്ടേക്ക് പോയിട്ടില്ല ഭാഗ്യം.
അശ്വിൻ: ഷർട്ട് ൻ്റെ ഉള്ളിൽ ഇല്ലല്ലോ.
അനു: ഇല്ല, വയറിൽ ഉള്ളത് ഞാൻ കളഞ്ഞു. മതി, നീ ആ സ്കേർട് ഇങ്ങു എടുത്തേ…
നൗഫൽ അവൻ്റെ ഇടതു കൈ കൊണ്ട് അനു ൻ്റെ സ്കേർട് എടുത്തു ബാക് ലേക്ക് കൊടുത്തു.
അനു പിന്നിൽ ഇരുന്നു കൊണ്ട് സ്കേർട് ഇട്ടു. അശ്വിൻ അവളെ സ്കേർട് ഇടാൻ ഹെല്പ് ചെയ്തു കൊടുത്തു. അവളുടെ ഷർട്ട് ൻ്റെ രണ്ടു ബട്ടണും തുറന്നു കിടക്കുന്നത് അശ്വിൻ കണ്ടു. തുടുത്ത വലിയ മുലകളുടെ മുലച്ചാലിൻ്റെ വശ്യ ഭംഗി അവൻ്റെ കുണ്ണയെ ഉണർത്തി.
മീനു സൂപ്പർ
Dear Meenu, thank you for the wondrful story. I particularly loved the story jeevithasaubhagyam. the characters are strong and character development i perfect. when the story ended i felt as though a heavenly feast had ended abruptly. amrithakiranangal alos is picking momentum. ammu and dhanya are real gems, they know what they want.
Dear Meenu, when i stumbled on ente sultana, i thought it was the best. Now i know that yours are a notch higher. But i just wonder how long i will have to wait for the next chapter.
Dear Meenu,
I understand and appreciate the seminal and pivotal feminist premises your stories are hinged on. A woman and her body cannot be monopolized, as nature would have it, in its game of the survival of the fittest, she needs a wider berth to have the right men and even women to worship her body and generate the best possible children in the long march of life.
They invite readers to think about women’s autonomy, agency, and the freedom to define their own lives and relationships rather than being confined by traditional expectations.
Your portrayal of women striving for emotional, physical, and financial independence—such as Nandini in your first story—is particularly compelling. Financial autonomy, in particular, enables a woman to make choices on her own terms and to shape her own destiny.
Many societies in the West have already undergone profound changes in attitudes toward relationships and family structures, and India, too, seems to be moving gradually through its own social transformation. Your stories engage thoughtfully with these evolving realities and encourage reflection rather than easy answers.
Please continue the journey you have begun. I hope Aswin finds the courage to live by his convictions, Kiran realizes his dreams with Ammu, and Ammu and Dhanya discover solace, companionship, and fulfillment together, celebrating the strength and grace of the divine feminine.
Wishing you all the very best.
Warm regards,
Alex