അൻസിബ 001 27അടിപൊളി 

പക്ഷേ, പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഞാൻ എന്റെ സമനില വീണ്ടെടുത്തു. എന്റെയുള്ളിലെ പരിഭ്രമം പുറത്തുകാണിക്കാതെ ഞാൻ ഗൗരവം നടിച്ചു.

“എടാ… നിനക്ക് നാണമില്ലേ സ്വന്തം ഇത്താത്തയെ ഇങ്ങനെ നോക്കാൻ? ഈ അവസ്ഥയിൽ എന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കാൻ നിനക്ക് എങ്ങനെയെടാ തോന്നുന്നത്?” ഞാൻ കടുപ്പിച്ചു ചോദിച്ചു.

അവൻ എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും ഞാൻ നിൽക്കാതെ പതുക്കെ മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. എന്റെ ഹൃദയം അപ്പോഴും പടപടാ ഇടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ അടുക്കളയിൽ ജോലി ചെയ്യുമ്പോഴാണ് ജമാൽ പതുക്കെ അങ്ങോട്ട് വന്നത്. തലേദിവസത്തെ ആ വന്യതയൊന്നും അവന്റെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നില്ല. വല്ലാതെ തളർന്നതുപോലെയും കുറ്റബോധം നിറഞ്ഞതുമായ ഒരു ഭാവമായിരുന്നു അവന്.

അവൻ പതുക്കെ എന്റെ അരികിൽ വന്ന് നിന്നു. “ഇത്താത്തേ… എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം,” അവന്റെ ശബ്ദം ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“ഇന്നലെ ഞാൻ ചെയ്തത് വലിയ തെറ്റാണെന്ന് എനിക്കറിയാം. ആ വീഡിയോകൾ കണ്ട് എന്റെ തലയ്ക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചതായിരുന്നു. ഇത്താത്തയെ അങ്ങനെ കാണാൻ ഞാൻ ഒരിക്കലും ആഗ്രഹിച്ചതല്ല. എന്നോട് മാപ്പ് തരണം.” അവൻ തല താഴ്ത്തി നിന്നു.

ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവനെ നോക്കി. ആ പാവം പിടിച്ച മുഖം കാണുമ്പോൾ, തലേദിവസം കണ്ട ആ തടിച്ച കുണ്ണയുടെ വന്യതയും അവൻ എന്റെ പേര് വിളിച്ച് വാണമടിച്ചതും വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസമായിരുന്നു. എങ്കിലും അവന്റെ ആ മാപ്പപേക്ഷയിൽ ഒരു സത്യസന്ധത ഉണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. പക്ഷേ, ആ മലമുകളിലെ വീട്ടിൽ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും മാത്രമായ ആ നിമിഷം മുതൽ എന്തോ ഒന്ന് മാറാൻ തുടങ്ങുകയാണെന്ന് എന്റെ മനസ്സ് മന്ത്രിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവന്റെ ഭാഗത്തുനിന്ന് ഉണ്ടായ ആ വന്യമായ പെരുമാറ്റം ഞാൻ ക്ഷമിച്ചുവെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അവൻ കൂടുതൽ അടുപ്പത്തോടെ ഇടപെടാൻ തുടങ്ങി.

ഇടയ്ക്കിടെ ഞങ്ങൾ പഴയ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞ് ചിരിക്കുകയും തമാശകൾ പങ്കുവെക്കുകയും ചെയ്യും.

അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് പുതിയ ബിസിനസ്സ് ആവശ്യങ്ങൾക്കായി അവന് ചൈനയിലേക്ക് പോകേണ്ടി വന്നത്.

ജമാൽ പോയതോടെ ആ വലിയ മലമുകളിലെ വീട് വീണ്ടും നിശബ്ദമായി. മുറ്റത്തെ കാറ്റിന്റെ ഇരമ്പൽ പോലും എന്നെ ഭയപ്പെടുത്താൻ തുടങ്ങി. പക്ഷേ, ഭയത്തേക്കാൾ ഉപരിയായി എന്നെ വേട്ടയാടിയത് ഒരുതരം ശൂന്യതയായിരുന്നു. അവൻ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ എന്റെ ഉടലിൽ അനുഭവപ്പെട്ടിരുന്ന ആ ഒരുതരം തരിപ്പ്, അവന്റെ നോട്ടം എന്റെ ചന്തികളിൽ പതിയുന്നുണ്ടെന്ന ആ തിരിച്ചറിവ്… അതെല്ലാം ഞാൻ അറിയാതെ മിസ്സ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.

ദിവസങ്ങൾ നീണ്ട കാത്തിരിപ്പിന് ഒടുവിൽ ഒരു സായാഹ്നത്തിൽ ജമാൽ തിരിച്ചു വന്നു. ടാക്സിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി വരുമ്പോൾ അവൻ വല്ലാതെ ക്ഷീണിച്ചിരുന്നു, എങ്കിലും അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ ഉണ്ടായ ആ തിളക്കം എനിക്ക് മനസ്സിലാവുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“ഇത്താത്തേ… എനിക്ക് ഇവിടെ ഇല്ലാതെ ഒന്നിനും ഒരു സുഖമില്ലായിരുന്നു,” ബാഗ് താഴെ വെച്ച് അവൻ കിതപ്പോടെ പറഞ്ഞു.

“നീ വല്ലാതെ മെലിഞ്ഞല്ലോടാ ജമാൽ,” ഞാൻ അവന്റെ അരികിലേക്ക് നടന്നു.

“അൻസിബാത്താ… നിങ്ങൾ… നിങ്ങൾ വല്ലാതെ സുന്ദരിയായിട്ടുണ്ടല്ലോ… ശരിക്കും ഒരു നടിമാരെപ്പോലെയുണ്ട്,” അന്തംവിട്ട പെരുച്ചാഴിയെപ്പോലെ എന്റെ ഉടലിന്റെ ഓരോ വടിവുകളും സ്കാൻ ചെയ്തുകൊണ്ട് അവൻ മന്ത്രിച്ചു.

“…എന്താടാ, അവിടെ ചൈനയിൽ പെണ്ണുങ്ങളെയൊന്നും കണ്ടില്ലായിരുന്നോടാ നീ…”. ഞാൻ തമാശയിൽ ചോദിച്ചു.

അവൻ എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ പഴയ ആ വഷളൻ ഭാവം പതുക്കെ നിഴലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “അവിടെ ചൈനയിൽ നല്ല സുന്ദരികളായ പെണ്ണുങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു ഇത്താത്തേ… പക്ഷേ അവരുടെയൊന്നും ചന്തികൾക്ക് നമ്മുടെ ഇത്താത്തയുടെ ഈ വിരിഞ്ഞ ലുക്ക് ഇല്ലായിരുന്നു!”

“ഒന്നു പോടാ ചെറുക്കാ… ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം കയറി വന്നിട്ട് ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണോ പറയുന്നേ?” ഞാൻ കുസൃതിയോടെ അവന്റെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു.

Updated: February 27, 2026 — 7:21 pm

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *