“ബിരിയാണി കൊതിച്ചി ആയിട്ടും ഇത്താത്തയുടെ വയർ ചാടിയിട്ടില്ലല്ലോ… എന്നും കഠിനമായി പണിയെടുക്കുന്നുണ്ടല്ലേ?” അവൻ ഒരു നിഷ്കളങ്കനെപ്പോലെ ചോദിച്ചുകൊണ്ട് ആ വയർ പ്രദേശത്ത് ആഞ്ഞു ഉഴിഞ്ഞു.
അവന്റെ വിരലുകൾ പൊക്കിളിലെ ആ ഇടുങ്ങിയ കുഴിയിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിലെ കാമം ഒരു വേലിയേറ്റം പോലെ ഇരച്ചു കയറി. ഞാൻ അല്പം ശക്തി സംഭരിച്ച് അവനെ നോക്കി.
“കണ്ടിട്ട് നിനക്ക് എന്ത് തോന്നുന്നു?” ഒരുമാതിരി കുസൃതിയോടെ ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“അടിപൊളി നെയ്വയർ!” ജമാൽ ആ വയറിൽ വന്യമായി ഉഴിഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്റെ ചൂണ്ടുവിരൽ എന്റെ പൊക്കിളിലേക്ക് ആഴ്ത്തി ഇക്കിളിയാക്കി.
“ആഹ്… ജമാൽ… നിർത്തടാ…” ഞാൻ ഇക്കിളി കൊണ്ട് ആർത്തു ചിരിച്ചു. സത്യത്തിൽ ആ ചിരിക്ക് പിന്നിൽ വലിയൊരു സുഖം ഒളിച്ചിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ ശരീരം ആ ഇക്കിളിയിൽ വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു.
“അൻസിബാത്തയുടെ ഇക്കിളി പ്രായമൊന്നും കഴിഞ്ഞില്ലെന്നു തോന്നുന്നല്ലോ,” ജമാൽ വഷളനായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്നെ കളിയാക്കി.
“പിന്നെ… ഇങ്ങനെ പൊക്കിളിൽ വിരലിട്ട് കുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നാൽ ആർക്കാടാ ഇക്കിളി വരാത്തത്?” ഞാൻ അവനെ തള്ളി മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ എന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു തരം കീഴടങ്ങലായിരുന്നു.
“എത്ര വരെ ഇക്കിളി വരുമെന്ന് നമുക്കൊന്ന് നോക്കാലോ ഇത്താത്തേ…” അവൻ കൂടുതൽ വന്യനായി. അവൻ തന്റെ വിരൽ എന്റെ പൊക്കിളിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ആഴ്ത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
അതേസമയം തന്നെ, അവന്റെ മറുകൈ എന്റെ നൈറ്റിക്കടിയിലൂടെ പിന്നിലേക്ക് പാഞ്ഞു. എന്റെ ആ തള്ളിനിൽക്കുന്ന കൊഴുത്ത ചന്തികളിൽ അവൻ ആഞ്ഞു പിടിച്ചു. അവന്റെ ആ വിരലുകൾ എന്റെ ചന്തിപ്പന്തുകളെ ഞെരിച്ചുടയ്ക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി. മുന്നിൽ പൊക്കിളിലെ ഇക്കിളിയും പിന്നിൽ കുണ്ടിയിലെ ആ വന്യമായ പിടിത്തവും… മൂന്ന് വർഷത്തിന് ശേഷം എന്റെ ഉടൽ ഒരു പുരുഷന്റെ കരവലയത്തിൽ പിച്ചിച്ചീന്തപ്പെടാൻ തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു.
ജമാലിന്റെ ആ വന്യമായ പിടിത്തത്തിൽ ഞാൻ പാതി മയങ്ങിപ്പോയി. എന്റെ പ്രതിഷേധങ്ങളെല്ലാം വെറും വാക്കുകളിൽ ഒതുങ്ങി. അവൻ ആവേശത്തോടെ എന്നെ പൊക്കിയെടുത്ത് ആ ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിന് മുകളിലേക്ക് കിടത്തി. ആ മേശയുടെ തണുപ്പിൽ ഞാൻ മലർന്നു കിടന്നു.
ജമാൽ ഒരു ഡോക്ടറെപ്പോലെ എന്റെ അരികിൽ നിന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ എന്റെ ഉടലിനെ കീറിമുറിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി. അവൻ പതുക്കെ എന്റെ നൈറ്റി അരക്കെട്ടിന് മുകളിലേക്ക് വലിച്ചുയർത്തി. എന്റെ വെളുത്തു കൊഴുത്ത തുടകളും, വിരിഞ്ഞ ചന്തികളും, ആ തടിച്ച നെയ്വയറും അവന് മുന്നിൽ തുറക്കപ്പെട്ടു.
“ഇത്താത്തേ… ഈ ശരീരം… ഇതൊരു അത്ഭുതം തന്നെയാണ്,” അവൻ കിതപ്പോടെ മന്ത്രിച്ചു.
“എന്താടാ… നീ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്?” ഞാൻ ശ്വാസം വിടാൻ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“പരിശോധിക്കുകയാണ്. എവിടെയൊക്കെയാണ് ഈ കൊഴുപ്പ് ഒളിച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് എനിക്ക് അറിയണം,” അവൻ പറഞ്ഞു.
അവൻ തന്റെ രണ്ട് കൈകളും എന്റെ വയറിന്റെ പാർശ്വങ്ങളിൽ അമർത്തി. ഒരു ഡോക്ടർ രോഗിയെ പരിശോധിക്കുന്നത് പോലെ അവൻ എന്റെ വയറിലെ ആ മടക്കുകൾ ഞെക്കി നോക്കി. “ആഹ്… ഇത്താത്തേ… എന്തൊരു ടൈറ്റാണിത്!”
“അയ്യോ… ജമാൽ… അവിടെ ഇക്കിളി എടുക്കുന്നു…” ഞാൻ പുളഞ്ഞു.
അവൻ അത് കേൾക്കാത്ത ഭാവത്തിൽ എന്റെ വട്ടപ്പൊക്കിളിന് ചുറ്റും കൈവിരലുകൾ കൊണ്ട് അമർത്തി പരിശോധിച്ചു. “ഇവിടെ വല്ലാതെ കൊഴുപ്പ് കൂടുന്നുണ്ടല്ലോ. ഇതാണോ ബിരിയാണി കഴിക്കുന്നതിന്റെ ഗുണം?”
“പോടാ വഷളാ…” ഞാൻ ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
പെട്ടെന്ന് അവൻ കുനിഞ്ഞ് എന്റെ വയറിലേക്ക് തന്റെ മുഖം ആഴ്ത്തി ആഞ്ഞു മണത്തു. “ഇത്താത്തയുടെ ഈ മണം… ഇത് എന്നെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നു.” അവൻ തന്റെ നാവ് കൊണ്ട് എന്റെ പൊക്കിളിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ ഒന്നു നക്കി.
“ആഹ്… ജമാൽ… അവിടെ വേണ്ട…” എന്റെ കാലുകൾ അറിയാതെ വായുവിൽ ഉയർന്നു.
അവൻ പതുക്കെ താഴേക്ക് നീങ്ങി. എന്റെ മുഴുത്ത തുടകളിൽ അവൻ ആഞ്ഞു ഞെക്കി. “ഈ തുടകൾക്കിടയിൽ എത്ര പേർ ഒളിച്ചിരിപ്പുണ്ടാകും?” അവൻ വഷളൻ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.