അക്കുവിന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ തിളക്കം,, അതിൽ പ്രണയവും അടങ്ങാത്ത ദാഹവും ഒരുപോലെ നിഴലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു…
അവളുടെ നൈറ്റിയുടെ തുറന്നുകിടക്കുന്ന വിടവുകളിലൂടെ അവളുടെ മാറിടത്തിന്റെ ഉയർച്ചതാഴ്ചകൾ അവന്റെ ശ്വാസഗതിക്കൊപ്പം താളം പിടിക്കുന്നത് അവൻ ആർത്തിയോടെ നോക്കി…
”ഇപ്പൊ ശ്വാസം മുട്ടുന്നില്ലല്ലോ… അല്ലേ?” അക്കു അവളുടെ മൂക്കിൻതുമ്പിൽ തന്റെ മൂക്കുകൊണ്ട് മെല്ലെ ഉരസിക്കൊണ്ട് കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു…
അച്ചു മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. പകരം, ആ നോട്ടം താങ്ങാനാവാതെ അവൾ തന്റെ കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തി…
അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ കവിളിലൂടെ പതുക്കെ ഇഴഞ്ഞുനീങ്ങി മുടിയിഴകൾ കാതിനു പിന്നിലേക്ക് ഒതുക്കി വെച്ചു. മുഖാമുഖം ഇത്രയും അടുത്ത് കിടക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ലിംഗത്തിന്റെ ആ കനത്ത ചൂട് തന്റെ അടിവയറ്റിൽ അമരുന്നത് അവൾക്ക് വ്യക്തമായി അറിയാമായിരുന്നു. ആ സ്പർശനം അവളുടെ ബോധത്തെ വീണ്ടും മങ്ങിച്ചു.
അച്ചുവിന്റെ വിരലുകൾ അക്കുവിന്റെ മുടിയിഴകളിൽ പതുക്കെ കോർത്തു. അവനെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിക്കുമ്പോഴും അവളുടെ ഉള്ളിലെ ആധി ഒരു ഉപദേശമായി പുറത്തുവന്നു…
”എടാ… നീ എന്നെ ഇത്രയധികം സ്നേഹിക്കരുത്. അത് നിന്റെ ഭാവിയെ ബാധിക്കും,” അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറി…
“എനിക്ക് കുഴപ്പമില്ല, പക്ഷേ നിനക്ക് ഇനിയും ഒരു ജീവിതമുണ്ട്, ഒരു കുടുംബം വേണം. നമ്മുടെ ഈ ബന്ധം അതിരുകൾക്കപ്പുറം വളർന്നാൽ… പിന്നെ നമുക്ക് തിരിച്ചു കയറാൻ സാധിച്ചില്ലെങ്കിൽ…”
വാക്കുകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിയാതെ അച്ചുവിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി…
ആ കണ്ണീർതുള്ളികൾ അക്കുവിന്റെ ഹൃദയത്തിലാണ് വന്നു പതിച്ചത്. അവളുടെ സങ്കടം അവന് സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു…
അവൻ പതുക്കെ അവളെ ഒന്നുകൂടി തന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു…
ആശ്വാസമെന്നോണം അവളുടെ നെറുകയിൽ ഒരു കരുതലിന്റെ ചുംബനം നൽകി.. പിന്നെ, അവളുടെ നനഞ്ഞ കൺപോളകളിൽ വാത്സല്യത്തോടെ ചുണ്ടുകൾ ചേർത്തു.. ആ കണ്ണീരിനെ ഒപ്പിയെടുക്കുന്നതുപോലെ ഇരു കവിളുകളിലും അവൻ സ്നേഹത്തോടെ ഉമ്മ വെച്ചു…
അപ്പോഴേക്കും അച്ചുവിന്റെ ശ്വാസം വീണ്ടും വേഗത്തിലായി…
അക്കുവിന്റെ ചുണ്ടുകൾ പതുക്കെ താഴേക്ക് ഇറങ്ങി. പ്രണയവും കാമവും ഇഴചേർന്ന ആവേശത്തോടെ അവൻ അവളുടെ ചുണ്ടുകൾക്ക് അരികിലെത്തി…
അവരുടെ നിശ്വാസങ്ങൾ തമ്മിൽ ഇടകലർന്നു, ഒരേ ചൂട് അവർ പങ്കുവെച്ചു…
അക്കുവിന്റെ അധരങ്ങൾ അവളുടെ പനിനീർ ഇതളുകൾ പോലുള്ള ചുണ്ടുകളിൽ അമരാൻ ഒരുങ്ങിയ ആ നിമിഷം…
പെട്ടെന്ന്, അച്ചു തന്റെ വിരൽ അവരുടെ ചുണ്ടുകൾക്കിടയിൽ കുറുകെ വെച്ചു,, ആ ചുംബനത്തെ അവൾ തടഞ്ഞു..
അതുവരെയുള്ള എല്ലാ ലാളനകളും ഒരു കൊച്ചു പെൺകുട്ടിയെപ്പോലെ അനുസരണയോടെയും സന്തോഷത്തോടെയും സ്വീകരിച്ചവളാണ് അവൾ. പക്ഷേ, ചുണ്ടുകൾ കോർക്കുക എന്ന പൂർണ്ണമായ സമർപ്പണത്തിന് അപ്പോഴും അവളുടെ മനസ്സ് സജ്ജമായിരുന്നില്ല…
ആ ഒരൊറ്റ വിരൽ അവർക്കിടയിൽ വലിയൊരു അതിർവരമ്പായി നിന്നു.
അച്ചുവിന്റെ കണ്ണുകൾ അക്കുവിന്റെ കണ്ണുകളിൽ തറച്ചു നിന്നു.
“അത് വേണ്ട അക്കു… അത് മാത്രം വേണ്ട…” ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു യാചനയുണ്ടായിരുന്നു…
അക്കു അവളുടെ വിരലിലേക്ക് നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.. അവളുടെ ആ പരിഭ്രമം അവന് ഇഷ്ടമായിരുന്നു… അവൻ അവളുടെ വിരലിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് കടിച്ചു,,,
എന്നിട്ട് അവളുടെ കാതോരം ചെന്നു പറഞ്ഞു:
”ചേച്ചി എന്തിനാ ഈ പേടിക്കുന്നത്? നമ്മുടെ ഈ ലോകത്ത് നമ്മൾ രണ്ട് പേരും പിന്നെ ദേവേട്ടനും മാത്രമേയുള്ളൂ. ഈ വിരൽ മാറ്റിക്കൂടെ ചേച്ചിക്ക്?”
അക്കുവിന്റെ ആവർത്തിച്ചുള്ള അപേക്ഷകൾക്കും ആ തീക്ഷ്ണമായ നോട്ടത്തിനും മുന്നിൽ അച്ചുവിന് അധികനേരം പിടിച്ചുനിൽക്കാനായില്ല…
മനസ്സിന്റെ ഒരു കോണിൽ അപകടസൂചനകൾ മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, തന്റെ വിരലുകൾക്കിടയിലൂടെ അവൾ സാവധാനം കീഴടങ്ങൽ പ്രഖ്യാപിച്ചു…
ആ വിരൽ പതുക്കെ മാറിയതും ആ മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷം വല്ലാതെ ഘനീഭവിച്ചു…