അഹമ്മദിന്റെ മുഖം ഗൗരവപൂർണ്ണമായി മാറി. അവൻ ആയേഷയുടെ മറുവശത്ത് ഇരുന്ന് അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു:
“അമ്മേ… സൈനബ് ചേച്ചിക്ക് ഇത്ര വലിയ പ്രശ്നങ്ങളുണ്ടായിരുന്നോ? ഞങ്ങൾക്ക് അറിയില്ലല്ലോ. വിഷമിക്കേണ്ട… അവരെല്ലാവരെയും ഇവിടെ വരാൻ പറഞ്ഞോ? ഞാൻ അവരെ എയർപോർട്ടിൽ നിന്ന് പിക്കപ്പ് ചെയ്യാം.”
ഫാത്തിമയുടെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞു. അവൾ ആയേഷയുടെ മടിയിൽ തല വച്ച് പറഞ്ഞു:
“അമ്മേ… സൈനബ് ആന്റി .കുട്ടികളും വന്നാൽ ഞങ്ങൾ അവരെ സ്നേഹത്തോടെ ചേർത്ത് നിർത്താം. നിനക്ക് ഇത്ര വിഷമം കാണുമ്പോൾ എനിക്കും വേദനിക്കുന്നു… നീ ഒറ്റയ്ക്ക് വിഷമിക്കരുത്.”
മോണിഷ ആയേഷയുടെ കവിളിൽ ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“ആയേഷക്ക… നീ ഞങ്ങളുടെ താങ്ങാണ്. ഇപ്പോൾ നിനക്ക് ഞങ്ങൾ താങ്ങാകാം. സൈനബ് ചേച്ചിയും കുട്ടികളും വന്നാൽ ഈ വീട് അവരുടെയും വീടായിരിക്കും. ഞാൻ അവരുടെ മുറി തയ്യാറാക്കാം.”
ആയേഷ കണ്ണീർ തുടച്ചുകൊണ്ട് എല്ലാവരെയും നോക്കി, വിറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു:
“ഞാൻ അവരോട് നമ്മുടെ വീട്ടിലെ ജീവിതരീതി ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞില്ല… അവർ വന്ന ശേഷം പതുക്കെ മനസ്സിലാക്കട്ടെ. അവർക്ക് ഇപ്പോൾ മാനസികമായി വലിയ സമ്മർദ്ദമുണ്ട്. ആദ്യം അവരെ സുഖപ്പെടുത്തുകയാണ് പ്രധാനം. ബിലാലും സനയും 20 വയസ്സുണ്ട്… അവരും വളരെ ദുരിതത്തിലാണ്.”
അഹമ്മദ് ആയേഷയുടെ തുടയിൽ കൈ വച്ച് ദൃഢമായി പറഞ്ഞു:
“അമ്മേ…വിഷമിക്കേണ്ട. ഞാൻ നാളെ അവരെ പിക്കപ്പ് ചെയ്യാം. നമ്മുടെ കുടുംബം ഇനി കൂടുതൽ വലുതാവുകയാണ്. ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ഒന്നിച്ച് നിന്നാൽ ഒന്നും പ്രശ്നമല്ല.”
ഫാത്തിമ ആയേഷയുടെ മുലയോട് ചേർന്ന് പറഞ്ഞു:
“അമ്മേ… സൈനബ് ചേച്ചി വന്നാൽ ഞാൻ അവളോട് സഹോദരിയെപ്പോലെ പെരുമാറാം . വേണ്ടത് ഞങ്ങൾ ചെയ്യാം.”
ആയേഷ എല്ലാവരെയും നോക്കി, കണ്ണുകളിൽ സ്നേഹവും വിഷാദവും കലർന്ന് പറഞ്ഞു:
“നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഉണ്ടല്ലോ എന്നത് എനിക്ക് വലിയ ആശ്വാസമാണ്… സൈനബ് വന്നാൽ നമ്മുടെ കുടുംബം കൂടുതൽ ശക്തമാകും.”
റൂമിലെ
അന്തരീക്ഷം ഗൗരവപൂർണ്ണവും, വൈകാരികമായി നിറഞ്ഞതുമായിരുന്നു.
രാത്രി 10:30. വലിയ ഡ്രോയിങ് റൂമിൽ മൃദു ഇലക്ട്രിക് ലൈറ്റുകൾ മാത്രമേ ഓണായിരുന്നുള്ളൂ. മങ്ങിയ ഗോൾഡൻ-മഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ള ഡിമ്മബിൾ ലൈറ്റുകൾ റൂമിനെ മൃദുവായ ഒരു സ്വർണ്ണ നിഴലിൽ മുക്കിയിരുന്നു. ശക്തമായ വെളിച്ചമില്ലാത്തതിനാൽ എല്ലാം മൃദുവും രഹസ്യമയവുമായി തോന്നിച്ചു.
ആയേഷയുടെ ആഹ്വാനപ്രകാരം വീടിന്റെ എല്ലാവരും പൂർണ നഗ്നരായി ഹാജരായി.
ആയേഷ നടുക്ക് സോഫയിൽ ഇരുന്നു. അവളുടെ കനത്ത 36F മുലകൾ സ്വതന്ത്രമായി ആടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അഹമ്മദ് അവളുടെ വലതുവശത്ത്, ഫാത്തിമ ഇടതുവശത്ത്, മോണിഷ അഹമ്മദിനോട് ചേർന്ന്, ലക്ഷ്മിയും മുരുകനും എതിർവശത്ത് ഇരുന്നു. എല്ലാവരുടെയും ശരീരങ്ങൾ നഗ്നമായിരുന്നു.
ആയേഷ ഗൗരവത്തോടെ തുടങ്ങി:
“നാളെ സൈനബും അവളുടെ ഇരട്ടക്കുട്ടികളും ഇവിടെ വരുന്നു. അവരുടെ സാഹചര്യം വളരെ മോശമാണ്. ഞാൻ അവരോട് നമ്മുടെ വീട്ടിലെ ജീവിതരീതി ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞില്ല. അവർ വന്ന ശേഷം പതുക്കെ മനസ്സിലാക്കട്ടെ.”
അഹമ്മദ് ചോദിച്ചു:
“അമ്മേ… റൂമുകൾ എങ്ങനെ ക്രമീകരിക്കണം?”
ആയേഷ പറഞ്ഞു:
“സൈനബിനും ബിലാലിനും സനയ്ക്കും ഒരു വലിയ റൂം തരാം. ഒരു വലിയ ബെഡ് മതി. അവർക്ക് സുരക്ഷിതത്വം തോന്നണം. നമ്മൾ എല്ലാവരും നാളെ മുതൽ പൂർണ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കണം. ഗൗണോ സല്വാരോ എന്ത് വേണമെങ്കിലും. സൈനബും കുട്ടികളും നമ്മുടെ ‘കസ്റ്റം’ മനസ്സിലാക്കുന്നത് വരെ നഗ്നത ഒഴിവാക്കണം.”
മോണിഷ തലയാട്ടി:
“ശരി ആയേഷക്ക… ഞങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കാം. പക്ഷേ ഇന്നലെ രാത്രി നമ്മൾ അവസാനമായി സ്വതന്ത്രമായി ആസ്വദിക്കാം അല്ലേ?”
ആയേഷ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“അതെ… ഇന്നലെ രാത്രി നമ്മുടെ അവസാന സ്വതന്ത്ര രാത്രിയാണ്. നാളെ മുതൽ നിയന്ത്രണം വേണം.”
ലക്ഷ്മി മൃദുവായി ചോദിച്ചു:
“അവർക്ക് ഭക്ഷണവും മറ്റ് സൗകര്യങ്ങളും ഞാൻ നോക്കാം.”
മുരുകൻ പറഞ്ഞു:
“ഞാൻ ഗേറ്റ് സൈഡ് ക്ലീൻ ചെയ്ത് വയ്ക്കാം.”