അമ്മായിയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും താഴെ വീണ സ്പൂണ് എടുക്കാൻ അവർ കുനിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ അവരുടെ മുലച്ചാൽ കണ്ടു.
വലിയ മുഴുപ്പുള്ള ഉരുണ്ട മുലകൾ എന്നെ വല്ലാതെ അലോസരപ്പെടുത്തി.
അമ്മായി ശ്രദ്ധിക്കുന്നു എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ കണ്ണുകൾ അവരുടെ മുലകളിൽ നിന്ന് വലിച്ചു മാറ്റി.
എന്നാലും എന്റെ അമ്മായി നിങ്ങൾ ഒരു സർപ്പകന്യക തന്നെ.
നിങ്ങളിൽ ഉറഞ്ഞു കൂടിയിരിക്കുന്ന ആ വിഷത്തെ ഞാൻ നക്കി കുടിക്കും.
എനിക്ക് ആ വിഷത്തിന്റെ രുചി അറിയണം.
ഞാനെന്റെ വിഷത്തെ നിങ്ങളിൽ കുത്തിയിറക്കും.
നിങ്ങളെ ഞാൻ സുഖിപ്പിച്ച് സുഖിപ്പിച്ച് ഒരു കാമകന്യകയാകും.
ഞാൻ അങ്ങനെ മനസ്സിൽ ഓരോന്നും കുറിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഞാൻ അമ്മായിയുടെ വലതു കൈ എന്റെ കൈക്കുള്ളിൽ ആക്കി പൊത്തിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: എന്റെ അമ്മായി എത്രനാളായി അമ്മായിയെ ഞാനൊന്ന് കണ്ടിട്ട് എനിക്ക് ഒത്തിരി സന്തോഷമായി അമ്മായി. എത്ര നാളായി ഞാൻ അമ്മായിയെ കാണുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അമ്മായിക്ക് അറിയാമോ.
അമ്മായി കുതറി മാറിയില്ല. ഒരുതരത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ അവരെ ഒന്ന് പരീക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു.
എനിക്ക് അവരുടെ മനസ്സ് അറിയണം.
അതിനുശേഷമേ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ചെയ്യാൻ കഴിയുകയുള്ളൂ.
പെട്ടെന്നുള്ള ഒരു എടുത്തുചാട്ടം വേണ്ട എന്ന് തന്നെ ഞാൻ വിചാരിച്ചു.
എന്നാൽ വെറും ഒരു മണിക്കൂർ കൊണ്ട് തന്നെ ഞാൻ അമ്മായിയെ വശത്താക്കി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
അമ്മായിയുടെ സകല ദൗർബല്യങ്ങളും എനിക്ക് മനസ്സിലായി.
അപ്പോഴൊക്കെ അവരുടെ വല്ലാത്ത നോട്ടത്തിൽ കിടന്നു ഞാൻ പിടിക്കുകയായിരുന്നു.
അവരുടെ പിടയുന്ന കണ്ണുകൾ എന്തൊക്കെയോ വലിയ വലിയ കാര്യങ്ങൾ പറയുന്നു.
അവരുടെ ആന്തരിക ചലനങ്ങൾ എല്ലാം ആ കണ്ണുകളിൽ കൂടി എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.
ആ ചലനങ്ങൾക്കൊത്താണ് ഇനി പ്രവർത്തിക്കേണ്ടത്.
എന്റെ ജാനകിയമ്മേ നിങ്ങളെ അങ്ങനെ വെറുതെ പാഴാക്കിവിടാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല.
ഇതുപോലുള്ള ജാനകിയമ്മമാർ നമ്മുടെ നാട്ടിൽ എത്രയോ ഉണ്ട്.
സമയവും സാഹചര്യവും സന്ദർഭവും ഒന്നും കിട്ടാത്തതുകൊണ്ട് അവർ സ്വയം വെന്തുരുകി ചാമ്പലായി പോവുകയാണ്.
കഴിവുള്ളവൻ ഒക്കെ ഊക്കി സുഖിക്കുക.
അല്ലാത്തവരൊക്കെ വാണമടിച്ച് സുഖിക്കുക.
അതാണ് അതിന്റെ ഒരു അരിത്തമാറ്റിക്ക്.
കുട്ടികൾ രണ്ടും പഠിത്തം കഴിഞ്ഞ് തിരികെ വരുന്നതുവരെ ഞാൻ അമ്മായിയോടൊപ്പം ആ മണവും പിടിച്ച് ചുറ്റിപ്പറ്റി നിന്നു.
അവർക്ക് എന്നെ കൂടുതൽ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.
എന്റെ മനസ്സിൽ എന്താണെന്ന് അവർ പതുക്കെ പതുക്കെ വായിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു.
അവർ വായിക്കട്ടെ, വായിച്ചു പഠിക്കട്ടെ, അതാണ് എനിക്കും ആവശ്യം.
അപ്പോഴേക്കും ഞാനും അവർക്ക് ഒരു ആവശ്യമാകാതിരിക്കില്ല.
ഞങ്ങൾ ഭക്ഷണം ഒക്കെ കഴിച്ച് വീട്ടുകാര്യങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞിരുന്നു.
രണ്ടു മണി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കുട്ടികൾ രണ്ടും വന്നു.
മൂത്തവൻ പ്ലസ്ടുവിലും പെൺകുട്ടി പ്ലസ് വണ്ണിനും പഠിക്കുന്നു.
സമയം വളരെ പതുക്കെ പതുക്കെയാണ് അന്ന് ഇഴഞ്ഞ് നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നത്.
രാത്രിയാകാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നു എന്റെ കാത്തിരിപ്പൊക്കയും.
അതിനുമുമ്പ് തന്നെ ഞാൻ അവരുടെ രാത്രിയിലെ കിടപ്പിനെപ്പറ്റിയൊക്കെ മനസ്സിലാക്കി.
ആകപ്പാടെ ഡൈനിങ് റൂമും രണ്ടു മുറികളും മാത്രമേ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
അതിലൊന്നിൽ അമ്മായിയും മറ്റേതിൽ കുട്ടികളുമായിരുന്നു കിടന്നിരുന്നത്.
അപ്പോൾ എനിക്ക് ഉറങ്ങേണ്ടുന്ന സ്ഥലം ഞാൻ തന്നെ കണ്ടുപിടിച്ചു.
ഡൈനിങ് റൂമിൽ കിടന്ന സോഫയിൽ കിടക്കാനായിരുന്നു എന്റെ വിധി.
അമ്മായി കുട്ടികളോടൊപ്പം കിടക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും ഞാനത് നിർബന്ധപൂർവ്വം നിരാകരിച്ചു.
സോഫയെ ബഡായി രൂപാന്തരപ്പെടുത്താമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ കുട്ടികൾ കിടക്കുന്നതുവരെ ഞാനും അമ്മായിയും സോഫയിൽ തന്നെ ഇരുന്നു.
അമ്മായിയെ ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ വിട്ടില്ല എന്നതാണ് സത്യം.
കുട്ടികൾ ഉറങ്ങാൻ കിടന്നപ്പോൾ ഞാൻ അമ്മായിയോട് പറഞ്ഞു: ഇനി അമ്മായി പോയി കിടന്നോളൂ. പിന്നെ വാതിലൊന്നും അടയ്ക്കേണ്ട…