വിവേകും പ്രവീണും പിന്നെ ലക്ഷ്മിയും 1

Vivekum Pravinayum Pinne Lakshmiyum Part 1 | Author : Shamna Sajida

---

നിങ്ങള് സ്വെറ്ററും ടൂത്ത് ബ്രഷും എടുത്തിട്ടില്ലല്ലോ. എൻറെ കൈകൾ എല്ലായിടത്തും എത്തണം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ എങ്ങനാ. സ്വന്തം കാര്യങ്ങൾ എങ്കിലും ഒന്ന് ഉത്തരവാദിത്തോടുകൂടി ചെയ്തൂടെ.”

“എൻറെ പൊന്നു ഭാര്യേ, നീ ഇനി തുടങ്ങാൻ നിക്കല്ലേ. ഞാൻ കാലിഫോർണിയയിലേക്കാണ് പോകുന്നത്. അവിടെ തണുപ്പില്ല. പോരാത്തതിന് ഹോട്ടലിൽ ഫ്രീയായിട്ട് ടൂത്ത് ബ്രഷും കിട്ടും,”

ഞാൻ എൻ്റെ ഭാഗം ന്യായീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

“ഓ വിവേക്, ഞാൻ കാലിഫോർണിയയെപ്പറ്റിയല്ല പറഞ്ഞത്. വിമാനത്തിൽ യൂസ് ചെയ്യുന്നതിനാണ്. ലോങ്ങ് ഫ്ലൈറ്റ് അല്ലേ. നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെയാണ്, ഒന്നിനെപ്പറ്റിയും ആലോചിക്കില്ല,”

എൻ്റെ നെറ്റിയിൽ പതുക്കെ തട്ടിക്കൊണ്ട് അവൾ പരിഭവത്തോടെ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ അവളുടെ വാക്കുകളിലും പരിഭവത്തിലും ഒരുപാട് സ്നേഹം ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു.

“ആ പിന്നെ, ഇന്ന് ഗ്രോസറി ഷോപ്പിങ്ങിന് പോയപ്പോൾ സേവിയർ അങ്കിളിനെയും നീതു ചേച്ചിയെയും കണ്ടിരുന്നു. അപ്പോ ആ ചേട്ടൻ പറഞ്ഞു, നിങ്ങളുടെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട് പ്രവീൺ കാലിഫോർണിയയിലാണെന്ന്,” ഇഷ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ ഒന്ന് മൂളി. അതിൽ കൂടുതൽ ഒന്നും പറയാൻ എനിക്ക് താൽപര്യമില്ലായിരുന്നു.

“നിങ്ങൾ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട്‌സ് അല്ലേ, എന്നിട്ട് ഇത്രയും വർഷമായിട്ടും നിങ്ങൾ തമ്മിൽ കാണുകയോ സംസാരിക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല?. നിങ്ങളുടെ പഴയ ഫോട്ടോകളിൽ മാത്രമേ ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ. ഈഷയുടെ ചോദ്യം എന്നെ വല്ലാതെ അലട്ടി.

“ഞാൻ ലണ്ടനിലോട്ട് വന്നപ്പോൾ അവൻ ഇന്ത്യയിൽ തന്നെ നിന്നു. അതുകൊണ്ട് പിന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് ഒരുമിച്ച് കാണാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല,”

ഞാൻ അവളോട് പറഞ്ഞു, പക്ഷേ അത് മുഴുവൻ സത്യമായിരുന്നില്ല.

“നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ എന്തായാലും അവിടെ പോവുകയല്ലേ. അദ്ദേഹത്തെയും പോയി കണ്ടേക്കൂ.” ഈഷ പറഞ്ഞു.

“നോക്കട്ടെ, ഓഫീസിലെ തിരക്കുകളൊക്കെ കഴിഞ്ഞിട്ട് സമയം കിട്ടിയാൽ അവനെയും പോയി കാണാം,” ഞാൻ പറഞ്ഞു. സത്യം പറഞ്ഞാൽ പ്രവീണിനെ കാണാൻ എനിക്ക് താൽപര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. അതിനുള്ള ധൈര്യവും എനിക്കില്ലായിരുന്നു.

“അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ പെട്ടെന്ന് ഇറങ്ങിക്കോളൂ, സമയം വൈകി. ഐ വിൽ മിസ്സ് യു, ടേക്ക് കെയർ മൈ സ്വീറ്റ് ഹാപ്പി ” ഈഷ എൻ്റെ നെറ്റിയിൽ ഒരുമ്മ തന്നുകൊണ്ട് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

എന്നെ ഇത്രയധികം സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരു ഭാര്യയെ ലഭിച്ചത് എൻ്റെ ഭാഗ്യം.

____________________________

വിമാനത്തിലിരിക്കുമ്പോൾ എൻ്റെയുള്ളിൽ എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരസ്വസ്ഥത നിറഞ്ഞു. അത് മാറ്റാൻ ഞാൻ ഫോണിൽ പാട്ടുകൾ വെച്ചു. എൻ്റെ വിരലുകൾ തനിയെ ‘ഡ്രീം ഓൺ’ എന്ന പാട്ടിലേക്ക് നീണ്ടു. ഏയറോസ്മിത്ത് റോക്ക് ബാൻഡിൻ്റെ ആ പാട്ട് കേൾക്കാൻ അപ്പോൾ എൻ്റെ മനസ്സ് കൊതിച്ചു.

Every time when I look in the mirror

All these lines on my face getting clearer

The past is gone

It went by, like dusk to dawn

Isn’t that the way

Everybody’s got the dues in life to pay

Sing with me, sing for the year

Sing for the laughter, sing for the tear

Sing with me, just for today

Maybe tomorrow, the good Lord will take you away

Dream on

Dream on …

പാട്ടിൻ്റെ വരികൾക്ക് ഇന്ന് എന്നത്തേക്കാളും അർത്ഥം ഉള്ളതായി എനിക്ക് തോന്നി. എൻ്റെ മനസ്സിലുള്ള ഭാരം മുഴുവൻ ആ വരികളിലൂടെ പുറത്തേക്ക് ഒഴുകിപ്പോകുന്നത് പോലെ. എൻ്റെ ഓർമ്മകളെ പല വർഷം പിന്നിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയിരുന്നു. അതിൽ ഏറ്റവും മുഴച്ചു നിന്നിരുന്നത് പ്രവീണയുമായുള്ള ഓർമ്മകളാണ്.

 

എൻജിനീയറിങ് കോളേജിലെ ആദ്യ ദിവസമായിരുന്നു ഞാനും പ്രവീണും ആദ്യമായി കാണുന്നത്. ഞങ്ങൾ ഒരേ ഹോസ്റ്റൽ മുറിയിൽ നാലു വർഷം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവനൊരു ഗിറ്റാറിസ്റ്റായിരുന്നു. അവന് റോക്ക് മ്യൂസിക് ആയിരുന്നു ജീവൻ. എനിക്ക് റോക്ക് മ്യൂസിക്കിനെക്കുറിച്ച് വലിയ ധാരണയൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ചേതൻ്റെ സ്വാധീനം കൊണ്ടാണ് എനിക്ക് റോക്ക് മ്യൂസിക്കിനോടും ഈ പാട്ടിനോടുമൊക്കെ താൽപര്യം തോന്നിയത്. ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ഈ പാട്ട് എത്ര തവണ കേട്ടിട്ടുണ്ടാകും!