സജു ലൗലിയുടെ കയ്യിലിരുന്ന വടി വാങ്ങി ധൈര്യം സംഭരിച്ച് സിറ്റൗട്ടിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.
ഒരു മൂലയ്ക്കായി ചുരുണ്ട് കിടക്കുന്ന ചെറിയൊരു ശംഖുവരയനെ അവൻ വ്യക്തമായി കണ്ടു. അവൻ ശ്രദ്ധയോടെ സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് കയറി പാമ്പിന്റെ അടുത്ത് ചെന്നു. സകല ഈശ്വരന്മാരെയും മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ച് കയ്യിലിരുന്ന വടി കൊണ്ട് അവനാ പാമ്പിന്റെ തലയിൽ തന്നെ കുത്തിപ്പിടിച്ചു. പാമ്പ് കിടന്നു പുളഞ്ഞു. 5 മിനിറ്റ് എങ്കിലും അത് മരണവെപ്രാളം കാണിച്ചു. ഭാമയും ലൗലിയും മകനും ആശങ്കയോടെ അത് നോക്കി നിന്നു. ഏതായാലും പാമ്പ് ചത്തു. സജു വിജയാഹ്ലാദത്തോടെ അവരെ നോക്കി. അവരൊക്കെ ആശ്വാസത്തോടെ സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് കയറി വന്നു.
“സജു… നീ വന്നത് ഏതായാലും ഭാഗ്യമായി.” ഭാമേച്ചി അഭിമാനത്തോടെ അവനെ നോക്കി പറഞ്ഞു.
“അതെ… ഞാൻ ആകെ പേടിച്ചു പോയി.” ലൗലി ആരാധനയോടെ അവനെ നോക്കി.
“ചേട്ടൻ സൂപ്പറാ…” ലൗലിയുടെ മകൻ പാമ്പിനെ കാണാനായി എത്തിനോക്കി. കണ്ണട വെച്ച ഒരു കിളുന്ത് ചെക്കൻ. 17 വയസ്സ് എങ്കിലും കാണും.
“ഇതിനെ കുഴിച്ചിടണം… നീ പോയി ഒരു തൂമ്പ എടുത്തു വാ…” സജു പറഞ്ഞു.
അവൻ ചായിപ്പിലേക്ക് ഓടി. സജു പാമ്പിനെ വടിയിൽ ചുറ്റിയെടുത്തു. അവൻ സിറ്റൗട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ ആയി തിരിഞ്ഞതും വടിയിലെ പാമ്പിനെ കണ്ട് ലൗലി പെട്ടെന്ന് പേടിച്ചു പിന്നോട്ട് ചാടി. ഭാമയുടെ ദേഹത്താണ് അവൾ വന്നിടിച്ചത്. അപ്രതീക്ഷിതമായ ആ ഇടിയിൽ പടിക്കെട്ടിൽ കാല് സ്ലിപ്പ് ആയി ഭാമ പിന്നിലേക്ക് വീണു.
“അമ്മേ…” എന്നൊരു നിലവിളിയോടെ ഭാമ മുറ്റത്ത് മലർന്നു വീണു.
“അയ്യോ ഭാമേച്ചി…” സജു വടിയും പാമ്പിനെയും അവിടെയിട്ട് ചാടി ഇറങ്ങി അവളെ താങ്ങി. ലൗലിയും സഹായിക്കാൻ എത്തി. രണ്ടുപേരും കൂടെ ഭാമയെ പിടിച്ചു എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു.
“ഹൗ… ഇതെന്തൊരു പേടിയാ ചേച്ചീ…” ഭാമ എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് നടു തിരുമ്മി.
“സോറി ഡീ… പെട്ടെന്ന് പാമ്പിനെ കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ ആകെ പേടിച്ചു.” ലൗലി ജാള്യതയോടെ പറഞ്ഞു.
“ചത്ത പാമ്പിനെ എന്തിനാ ചേച്ചി പേടിക്കുന്നത്?” സജു ചിരിച്ചു.
അപ്പോഴേക്കും മകൻ തൂമ്പയുമായി വന്നു. സജു തന്നെ പാമ്പിനെ എടുത്ത് പറമ്പിൽ ഒഴിഞ്ഞ ഒരിടത്ത് കുഴിച്ചിട്ടു. ഭാമയും ലൗലിയും ടോർച്ച് തെളിച്ച് ഒപ്പം നിന്നു. കുഴിയെടുത്ത് പാമ്പിനെ ഇട്ട് മൂടി കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും സജു നല്ലതുപോലെ വിയർത്തു കുളിച്ചു. ഒന്നാമതെ നല്ല ചൂട്. അതിന്റെ കൂടെ നട്ടപ്പാതിരയ്ക്ക് നല്ലൊരു പണിയും കിട്ടി. സജു തന്റെ വിധി ഓർത്തു. ഭാമേച്ചിയുടെ ബെഡ്റൂമിൽ ഇരുന്ന് തന്റെ രണ്ടാമത്തെ ലോഡിറക്കേണ്ട സമയമാണ്. ഓരോരോ സമയദോഷം എന്നല്ലാതെ എന്തു പറയാൻ…
“വലിയ ഉപകാരം സജു…” ലൗലി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവനോട് പറഞ്ഞു. “നിങ്ങൾ നിൽക്ക് ഞാൻ വെള്ളം എടുക്കാം…”
“ഞാനും വരാം.” സജുവിനെയും മോനെയും സിറ്റൗട്ടിൽ ഇരുത്തി പെണ്ണുങ്ങൾ അകത്തേക്ക് പോയി.
“നീ പഠിക്കുകയാണോ?” സജു അവനോട് ചോദിച്ചു.
“ആ ചേട്ടാ… ഞാൻ എഞ്ചിനീയറിങ്ങിന് പഠിക്കുവാ. ഇപ്പോ രണ്ടാം വർഷം.”
“നിന്നെ കണ്ടാൽ അത്ര പ്രായമൊന്നും പറയില്ലല്ലോ…” സജു അവനെ അടിമുടി നോക്കി. അവൻ കണ്ണടച്ചു ചിരിച്ചു.
“എന്താ നിന്റെ പേര്?”
“കെവിൻ.” അവൻ നിഷ്കളങ്കമായി ചിരിച്ചു.
അപ്പോഴേക്കും പെണ്ണുങ്ങൾ ടാങ്ക് കലക്കിയ വെള്ളവുമായി എത്തി. അവർ സിറ്റൗട്ടിൽ ഇരുന്ന് വെള്ളം കുടിച്ച് വിശേഷങ്ങൾ പങ്കിട്ടു.
“അമ്മച്ചി മരുന്നു കഴിച്ചാൽ അപ്പൊ ഉറങ്ങും… ഈ കോലാഹലം ഒന്നും അറിഞ്ഞിട്ടില്ല.” ലൗലി പറഞ്ഞു.
സജുവിന്റെ കണ്ണുകൾ ഇടയ്ക്കിടെ ലൗലിയെ മൊത്തമായി അളന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. നല്ലൊരു മോഡേൺ സുന്ദരി. പോത്തിറച്ചി അടിച്ചു കയറ്റി കൊഴുത്തതാവും. ചുണ്ടുകൾ വിടർന്നു വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടാൽ തന്നെ കുണ്ണ നൂറ്റെൻപത് ഡിഗ്രി പൊങ്ങും. ഇവരുടെ കെട്ടിയോൻ എവിടെയാണാവോ?
രാത്രി 10 മണി കഴിഞ്ഞു അവർ അവിടുന്ന് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ. തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ഇടവഴിയിൽ വച്ച് ഭാമ പതിയെ അവന്റെ ഇടം കൈ കോർത്ത് പിടിച്ചു. സജു പെട്ടെന്ന് കോരിത്തരിച്ചു പോയി.
“കുഴഞ്ഞോ ടാ” അവളുടെ സ്വരത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു ആർദ്രത.