ഡെലിവറി ബോയ് ഡയറി – 2 20

പക്ഷേ അതിലും കൂടുതൽ എനിക്ക് feel ആയത് അവളുടെ behavior ആയിരുന്നു.

അവൾ ഒരിക്കലും direct ആയി ഒന്നും കാണിക്കില്ല. പക്ഷേ ഞാൻ notice ചെയ്യണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന പോലെ ചെറിയ teasing ഉണ്ടാകും

വാതിൽ തുറക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അവൾ എപ്പോഴും അകത്തേക്ക് ഒന്ന് നോക്കും — അമ്മ വരുന്നതുണ്ടോ എന്ന് check ചെയ്യാൻ. അമ്മ kitchen ല് ആണോ, room ല് ആണോ എന്ന് ഉറപ്പാക്കിയ ശേഷമാണ് അവൾ എന്റെയടുത്തേക്ക് വരുക.

ചിലപ്പോൾ ഫുഡ് വാങ്ങുമ്പോൾ മനപ്പൂർവ്വം കുറച്ച് അടുത്ത് നിൽക്കും. ചിലപ്പോൾ കണ്ണിൽ നോക്കി പതുക്കെ ചിരിക്കും.

ഞാൻ അവളെ നോക്കി nervous ആകുന്നത് അവൾക്ക് ഇഷ്ടമാണെന്ന് എനിക്ക് പതിയെ മനസ്സിലായി തുടങ്ങി.

ആദ്യമായിട്ടാണ് എനിക് ഇങ്ങനെ ഒരു എക്സ്പീരിയൻസ്. അതുകൊണ്ട് എങ്ങനെ മുമ്പിലേക് കൊണ്ടുപോവണമെന്ന് അറിയില്ല. പോകുന്നത് വരെ പോകട്ടെ എന്ന് കരുതി ഞാനും നിന്നു.

അങ്ങനെ മരിയയുടെ കാര്യങ്ങൾ ഒരു വശത്ത് പോകുമ്പോഴും, അനുവുമായുള്ള ആ ചെറിയ അടുപ്പം പഴയ പോലെതുടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഒരു ദിവസം അനുവിന്റെ ഓർഡർ എനിക്ക് കിട്ടി. ഞാൻ ഫുഡ് എടുത്ത് അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നവഴിയിലായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് പെട്ടെന്ന് അനുവിന്റെ ഫോൺ വന്നത്.

അവൾ നേരിട്ട് വിളിക്കുന്നത് തന്നെ എനിക്ക് ഒരു surprise ആയിരുന്നു.

“ഹലോ…” ഞാൻ ഫോൺ എടുത്തു.

“സാഹിൽ… ഒരു സഹായം ചെയ്യാമോ?” അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ചെറിയൊരു തിരക്കുണ്ടായിരുന്നു.

“എന്താ സംഭവിച്ചത്?” ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“കുറച്ച് സാധനങ്ങൾ വാങ്ങിക്കൊണ്ടുവരാമോ? അത്യാവശ്യമാ… വീട്ടിലേക്ക് guest വരുന്ന വഴിയിലാണ്,” അവൾപറഞ്ഞു.

ഞാൻ ഒട്ടും ആലോചിക്കാതെ “ഓക്കേ” പറഞ്ഞു.

“എന്തൊക്കെയാ വേണ്ടത്?”

“ഞാൻ വാട്സാപ്പിൽ അയക്കാം,” അവൾ പറഞ്ഞു.

കോൾ കട്ട് ചെയ്തതിന് ശേഷം കുറച്ച് നേരം ഞാൻ ഫോണിലേക്കുതന്നെ നോക്കി നിന്നു. അനു ആദ്യമായിട്ടാണ്എനിക്ക് ഇങ്ങനെ വ്യക്തിപരമായി എന്തെങ്കിലും ആവശ്യപ്പെടുന്നത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വേറിട്ടസന്തോഷം തോന്നി.

കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് അവളുടെ വാട്സാപ്പ് മെസേജ് വന്നു. ഞാൻ നമ്പർ സേവ് ചെയ്തിരുന്നില്ലെങ്കിലും, പ്രൊഫൈൽഫോട്ടോ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ഒരു ചിരി വന്നു.

അവൾ അയച്ച സാധനങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റ് ഞാൻ നോക്കി. വഴിയിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു കടയിൽ കയറി എല്ലാം വാങ്ങി അതൊക്കെ എടുത്ത് ഞാൻ നേരെ അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് വിട്ടു.

ബെൽ അടിച്ചതും അനു വേഗം വാതിൽ തുറന്നു. വീട്ടിൽ നല്ല തിരക്കുള്ള പോലെ തോന്നി. അകത്ത് ആളുകളുടെ ശബ്ദവും കേൾക്കാം.

“കിട്ടിയോ?” അവൾ ചെറിയൊരു ആശ്വാസത്തോടെ ചോദിച്ചു.

ഞാൻ കവർ അവൾക്ക് കൊടുത്തു. അവൾ അതെല്ലാം വേഗം വാങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും, മുഖത്ത് ഒരു ടെൻഷൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.

“താങ്ക്യൂ സാഹിൽ… ശരിക്കും ഹെൽപ്പ് ആയി,” അവൾ പറഞ്ഞു.

അതിനുശേഷം പണം ഓൺലൈനായി അയച്ചു.

ഞാൻ കുറച്ച് കൂടി അവിടെ നിൽക്കണമെന്ന് ഉള്ളിൽ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു. സത്യത്തിൽ അവളെ കുറച്ചുകൂടി കാണണം എന്ന് തോന്നിയിരുന്നു. പക്ഷേ അവൾ അത്യാവശ്യം പോലെ അകത്തേക്ക് പോയി.

വാതിൽ അടഞ്ഞിട്ടും കുറച്ച് സെക്കൻഡ് ഞാൻ അവിടെ തന്നെ നിന്നു. എന്നിട്ട് തിരിച്ചു പോയി.

ഒരു കാര്യം ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ലായിരുന്നു… അനു കാണാൻ ഏകദേശം ആയിഷ ഖാനെ പോലെ തന്നെയായിരുന്നു. അതേ മുഖഭാവം… അതേ ശരീരഘടന… അതേ കണ്ണുകൾ. ആദ്യമായി കണ്ട ദിവസം മുതൽ തന്നെ എനിക്ക് അത് തോന്നിയിരുന്നു.

അന്ന് ജോലി കഴിഞ്ഞ് രാത്രി ഞാൻ വെറുതെ വാട്സാപ്പ് നോക്കി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് പെട്ടെന്ന് അനുവിന്റെ മെസേജ് ഓർമ്മ വന്നത്.

ഞാൻ അവളുടെ ചാറ്റ് തുറന്നു.

സത്യത്തിൽ അവളുടെ നമ്പർ ഞാൻ മുമ്പേ സേവ് ചെയ്തിരുന്നു. പക്ഷേ അന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ അവൾക്ക് പ്രൊഫൈൽ ഫോട്ടോ ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

ഇപ്പോൾ തുറന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ ഒരു ഫോട്ടോ കാണാം. അതായത്… അവൾ എന്റെ നമ്പറും സേവ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

അതൊന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വേറിട്ട സന്തോഷം തോന്നി.

1 Comment

Add a Comment
  1. തുടരണം ♥️🔥

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *