ഡെലിവറി ബോയ് ഡയറി – 3 45അടിപൊളി  

അങ്ങനെ ഓരോ ചിന്തകളുമായി കിടന്നുകൊണ്ടിരിക്കെ, വാണത്തിന്റെ ക്ഷീണവും കാരണം ഞാൻ പതിയെ ഉറക്കത്തിലേക്ക് പോയി.

അടുത്ത ദിവസം പതിവുപോലെ ഞാൻ ജോലി ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് മരിയയുടെ ഓർഡർ വന്നത്. അവൾ എനിക് ഇതുവരെ ഒരു ഒരു പിടിയും തന്നിട്ടില്ല. അവളുടെ അമ്മ കാണാതെ എന്റെ മുഖം നോക്കി ചിരിക്കും. ചിലപ്പോ ചുണ്ട് കടിച്ചു പിടിക്കും. അല്ലേൽ കണ്ണ് ഇറുക്കി കാണിക്കും. Shorts ധരിച്ചിട്ടുള്ളതെങ്കിൽ കാല് മെല്ലെ പൊക്കി എന്നെ tease ചെയ്യും.ഞാൻ നോക്കുന്നത് കണ്ട്, എന്റെ കാലിന്റെ weakness അവൾക് നന്നായി അറിയാം. ഇതുവരെ എനിക് ഒരു message പോലും അയച്ചിട്ടില്ല. കാണുമ്പോൾ ഉള്ള കുസൃതികൾ മാത്രം.

പിന്നെ അവളുടെ അമ്മയെ കണ്ണാനും ഒരു പ്രേത്യേക ഭംഗിയാണ്. ഏകദേശം 35 above ആണ്. ഇതുവരെ ഞാൻ വേറെ ഒരു രീതിയിൽ നോക്കിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ നല്ല respect ചെയ്തിട്ട് എന്നോട് സംസാരിക്കും. മോനെ എന്ന് വിളിക്കും. കാണാൻ രമ്യ കൃഷ്ണൻ പോലെ ആണ്. അതേപോലെ സാരീ ഒക്കെ ഉടുത്ത് എല്ലാം മറിച്ച് ആയിരിക്കും വരുവാ

https://postimg.cc/wtwsJvcv

അവളുടെ ഓർഡർ accept ചെയ്തതിനു പിന്നാലെ തന്നെ അവളുടെ ഫോൺ വന്നു.

“ഹലോ…”

“Hey… ഞാൻ order accept ചെയ്തിട്ടുണ്ട്,” ഞാൻ പറഞ്ഞു.

“അത് കണ്ടിട്ടാണ് വിളിച്ചത്,” അവൾ കുറച്ച് മെല്ലെ പറഞ്ഞു.

“എന്തുപറ്റി? എന്തെങ്കിലും വേണോ?”

“വേണ്ട… നീ പറയുന്നത് കേൾക്കു. നീ വണ്ടിയും കൊണ്ട് വീട്ടിലേക്ക് വരണ്ട.”

“പിന്നെ?”

“പറയുന്നത് കേൾക്കടാ ചെക്കാ… നീ കവലയിൽ വണ്ടി വെച്ച് നടന്ന് വന്നാൽ മതി.”

“ഏഹ്… എന്താ കാര്യം?”

“ഒന്നും ചോദിക്കണ്ട. നീ നേരെ വീട്ടിൽ കയറി വന്നാൽ മതി. ചെരുപ്പ് പോലും അഴിക്കണ്ട… വാതിൽ തുറന്നിട്ടുണ്ടാകും.”

അതും പറഞ്ഞ് അവൾ ഫോൺ വെച്ചു.

സത്യത്തിൽ ഞാൻ പൂർണ്ണമായി ഞെട്ടി നിന്നുപോയി.

ഇവൾ ഇങ്ങനെയാണ്. എനിക്ക് ഇതുവരെ ഒരു പിടിയും തരാത്ത ഒരുത്തി. പക്ഷേ ഇങ്ങനെ ഞെട്ടിക്കാൻ അവൾക്ക് ഒരുപ്രത്യേക കഴിവുണ്ടായിരുന്നു.

ഞങ്ങൾ ഇതുവരെ മര്യാദയ്ക്ക് സംസാരിച്ചിട്ടുപോലുമില്ല. പക്ഷേ ഓരോ delivery യിലും കണ്ണുകൾ കൊണ്ട്എന്തൊക്കെയോ സംസാരിക്കുമായിരുന്നു.

അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ആ കുസൃതിയും ഞാൻ പലപ്പോഴും ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവൾക് അന്യായ കഴപ്പാണെന്ന് എനിക് ഉറപ്പായിരുന്നു. പക്ഷേ അവൾ എന്നെ വീട്ടിലേക്ക് വിളിക്കും എന്ന് ഒരിക്കലും കരുതിയില്ല.

അതും ഇപ്പോൾ… സന്ധ്യാകാലം. സമയം ആറു ആവാറായി. ഇരുട്ട് വീഴുന്നത്തെ ഉള്ളു.

“പടച്ചോനേ… എന്തെങ്കിലും നടക്കുമോ?” എന്ന് ഞാൻ മനസ്സിൽ ചോദിച്ചു. ഞാൻ ധൈര്യതോടെ ഫുഡ് എടുത്ത്അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് വിട്ടു.

മരിയയുടെ വീട് ഒറ്റപ്പെട്ട ഭാഗത്തായിരുന്നു. തൊട്ടടുത്ത് വലിയ വീടുകൾ ഒന്നുമില്ല. കുറച്ച് അപ്പുറത്തായി വീടുകൾഉണ്ടെങ്കിലും, അവിടെ നിന്ന് നേരെ ഇവരുടെ വീടിന്റെ മുൻവശം കാണാൻ പറ്റില്ല.

അവൾ പറഞ്ഞ കവലയിൽ എത്തി വണ്ടി നിർത്തി. ഞാൻ ഒരു വശത്തു park ചെയ്തു. പക്ഷേ അതുവരെ ഉണ്ടായിരുന്നധൈര്യം പകുതി കുറഞ്ഞിരുന്നു.

വണ്ടി വെച്ച് അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ചുറ്റും മുഴുവൻ നോക്കി. ആളുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേആരും എന്നെ പ്രത്യേകിച്ച് ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലായിരുന്നു. അത് കുറച്ച് ആശ്വാസമായി.

ദൃശ്യം സിനിമയിലെ ഡയലോഗ് ഞാൻ മനസ്സിൽ തന്നെ പറഞ്ഞു:

“തിരിഞ്ഞ് നോക്കണ്ട… ഒന്നും അറിയാത്ത

പോലെ നടന്ന് പോക്കോ.”

അവളുടെ വീട്ടുമുറ്റത്ത് എത്തിയപ്പോഴേക്കും പേടിച്ചിട്ട് എന്റെ വായ് വരണ്ടിരുന്നു. വയറ്റിനുള്ളിൽ ഒരു പിടുത്തം പോലെ തോന്നി. കൈകൾ വരെ ചെറുതായി വിയർത്തു തുടങ്ങി.

“ഇവൾ ഇനി എന്നെ ബ്ലാക്ക്മെയിൽ ചെയ്താലോ?”

“ഫുഡ് വെച്ച് തിരിച്ച് ഓടിയാലോ?”

അടുത്ത നിമിഷം ഞാൻ തന്നെ എന്റെ മനസ്സിനെ ശകാരിച്ചു.

“ഏയ്…. വെറുതെ ഓരോന്ന് ചിന്തിക്കണ്ട. വരുന്നടുത്ത് വെച്ച് കാണാം”

രണ്ടും കൽപ്പിച്ച് ഞാൻ വീട്ടിന്റെ പടിയിൽ കയറി. ചുറ്റും വീണ്ടും ഒന്ന് നോക്കി. വീടിന്റെ മുന്നിൽ നിറയെ ചെടികൾ ഉള്ളതുകൊണ്ട് പുറത്തുകൂടി പോകുന്നവർക്ക് അകത്ത് കൃത്യമായി കാണാൻ പറ്റില്ലായിരുന്നു.