ഗായത്രി മിസ്സിന്റെ പുതു ജീവിതം – 19 1അടിപൊളി  

ഏതാണ്ട് ലിഫ്റ്റ് മുകളിൽ എത്തുന്നത് വരയും രണ്ടുപേരും ആവേശത്തോടെ ചുണ്ടുകൾ മാറി മാറി ചപ്പി വലിക്കുകയായിരുന്നു. ഒടുവിൽ തങ്ങളുടെ ഫ്ലോർ എത്തിയപ്പോൾ ലിഫ്റ്റ് നിന്ന്.

ഡോർ തുറക്കാറായപ്പോഴേക്കും രണ്ടു പേരും അകന്നു മാറി എങ്കിലും ചുംബനത്തിന്റെ ആവേശത്തിൽ രണ്ടു പേരുടെയും മുടി അങ്കോലമാകുകയും ചുണ്ടിനു ചുറ്റും തുപ്പൽ പടരുകയും ചെയ്ത്തിരുന്നു.

അ ഹോട്ടലിന്റെ കൊറിഡോറിലുടെ വേഗം നടന്നു രണ്ടു പേരും തങ്ങളുടെ മുറി കണ്ടെത്തി. ഗായത്രി കതക് തുറന്നു ഉള്ളിലേക്ക് കയറി.

ഗായത്രി വാതിൽ ഒരു മൃദുവായ ക്ലിക്ക് ശബ്ദത്തോടെ അടച്ച് —മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവർ രണ്ടു പേരും അലിഞ്ഞുചേർന്നു. ഗായത്രി ഡോറിലെ തണുത്ത ലോക്കിന്റെ ലോഹഭാഗത്തോട് പുറം തിരിഞ്ഞു നിന്നു.

നേർത്ത സിൽക്ക് സാരിയിലൂടെ വാതിലിന്റെ കൈപ്പിടി അവളുടെ അരയിൽ അമരുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കാമം നിന്ന് എരിഞ്ഞു. ഒരു നിമിഷം, മുറിയിലെ മധുരകരമായ നിശ്ശബ്ദത അവരിരുവരെയും വാരി പൊതിഞ്ഞുനിർത്താൻ അവൾ അനുവദിച്ചു.

മുറിയിലെ പഴയ കാർപ്പെറ്റിന്റെ നേരിയ ഗന്ധവും പുതുതായി വിരിച്ച വെളുത്ത കിടക്കവിരികളുടെ വൃത്തിയും ഔപചാരികതയും കലർന്ന മണം അവിടെ ആകെ നിറഞ്ഞുനിന്നു.

സൂര്യ പ്രകാശത്തിന്റെ വെളിച്ചവലയത്തിന് അപ്പുറം, അവൾക്ക് കാണാനാകാത്ത ഒരു ജനലിലെ തിരശ്ശീല മന്ദമായി ഇളകി. നഗരത്തിന്റെ ദൂരെയുള്ള തിരക്കിന്റെ ശബ്ദം ഗ്ലാസിന് പുറത്തുനിന്ന് അത് ഭേദിച്ചു അകത്തേക്കു കടക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതുപോലെ അതിൽ പതിഞ്ഞുനിന്നു

പാർവതി ഗായത്രിയിൽ നിന്ന് മൂന്നു അടി അകലെയായിരുന്നു നിൽക്കുന്നത്. അവളുടെ

സാരി ആ സൂര്യ വെളിച്ചത്തിൽ ദ്രവം പോലെ ഒഴുകുന്ന മടക്കുകളായി തിളങ്ങി.

കൈകൾ മുന്നിൽ ചേർത്തുപിടിച്ചിരുന്ന അവളുടെ ഭാവത്തിന് ഒരു നാണം കലർന്ന മുഖം മുടി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നാൽ പൂർണമായും അവളുടെ മനസ്സ് അങ്ങനെ ആയിരുന്നില്ല.

ഗായത്രി അവളുടെ കൊഴുത്ത മാറിന്റെ ന്റെ മൃദുവായ ഉയർച്ചതാഴ്ചകൾ ശ്രദ്ധിച്ചു. ശ്വാസം ഇതിനകം അല്പം വേഗത്തിലും ആഴം കുറഞ്ഞതുമായിരുന്നുവെന്ന് അവൾക്കു തോന്നി.

മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ പാർവതിയുടെ കരിയെഴുതിയ കണ്ണുകൾ കൂടുതൽ വലുതും ആഴമുള്ളതുമായി തോന്നി. ചെവികളിലെ സ്വർണ ജുംകകൾ വെളിച്ചം തട്ടി മിന്നി;

അവൾ തല ചെറുതായി തിരിക്കുമ്പോൾ അവ മെല്ലെ ഒന്നു ആടുകയും ചെയ്തു.

“നിനക്ക് ടെൻഷൻ ഉണ്ടോ?,” ഗായത്രി ചോദിച്ചു. . സ്വന്തം ശബ്ദം തന്നെ അവളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി—മൃദുവും താഴ്ന്നതുമായ ശബ്ദം, വാക്കുകൾ അവരുടെ ഇടയിലെ ചൂടേറിയ വായുവിലൂടെ പതുക്കെ ഒഴുകി.

മ്മ്…… കുറച്ചു. പാർവതിയുടെ ചുണ്ടുകൾ അത് പറയാനായി ചെറുതായി തുറന്നു, പിന്നെ ആ ലിപ്സ്റ്റിക് ഇട്ട ചുണ്ടുകൾ വീണ്ടും അടഞ്ഞു. അവളുടെ നീണ്ട മുടിപ്പിണർ തോളിലൂടെ ഒന്ന് വഴുതി.

“അതു പിന്നെ കുറച്ച്……”

“കള്ളം.” ഗായത്രി പതുക്കെ പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ വാക്ക് വായുവിൽ തങ്ങി നിന്നു. അവൾ വാതിലിൽ നിന്ന് മാറിനിന്നു. കൈയിലെ കുപ്പി വളകൾ മൃദുവായി കിലുങ്ങി—നിശ്ശബ്ദതയിൽ ഒരു സംഗീതസ്വരം പോലെ.

അവൾ നടക്കുമ്പോൾ സാരി ഉരസുന്ന നേരിയ ശബ്ദം മാത്രമായിരുന്നു അവർക്കിടയിൽ ഉണ്ടായ മറ്റൊരു ശബ്ദം.

“കള്ളി….. കഫെയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയതുമുതൽ നീ ഈ നിമിഷം ഭാവനയിൽ കാണുക അല്ലേ?.”

അല്ല എന്ന് പറയാൻ……പാർവതിയുടെ കൈ അറിയാതെ വായിലേക്കുയർന്നു, പിന്നെ ഉടൻ താഴ്ന്നു. കഴുത്തിലൂടെ കവിളുകളിലേക്കു പടർന്ന നാണത്തിന്റെ ചുവപ്പ് മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിലും അവളുടെ ഉള്ളിലെ ആഗ്രഹം വ്യക്തമായിരുന്നു.

“ഏയ്…..ഞാൻ അങ്ങനെന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല.”

“ചെയ്തു .” ഗായത്രി ഒരു അടി അകലെയെത്തി നിർത്തി. ഇപ്പോൾ പാർവതിയിൽ നിന്ന് വരുന്ന നേരിയ സുഗന്ധം അവൾക്ക് അനുഭവിക്കാമായിരുന്നു—സോപ്പിന്റെ വൃത്തിയുള്ള മണം, പൂക്കളുടെ മൃദുസുഗന്ധം, മണിക്കൂറുകൾക്കുമുമ്പ് ചെവിക്കുപിന്നിൽ പുരട്ടിയ മുല്ലപ്പൂ എണ്ണയുടെ നേരിയ ഗന്ധം. പിന്നെ ആ പൂവ് ഒലിച്ചതും…..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *