സാർ അത് കണ്ടു, കണ്ണുകൾ ഉടക്കി. “സോറി, നമിത. നീ ക്ഷീണിച്ചോ? ഇവിടെ ഇരിക്ക്,”
എന്ന് പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം ഒരു
ബോക്സെടുത്തിട്ടു ഇരുത്തി…..
“നിന്നെ കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് ഒരു പ്രത്യേക ഫീലിങ്, നമിത……
ചന്ദ്രൻ നിന്നെ അവഗണിക്കുന്നുണ്ടോ?”
സാറിന്റെ വാക്കുകൾ മെല്ലെ…..
നമിതയുടെ മനസ്സിൽ വീട്ടിലെ പ്രശ്നങ്ങൾ
ലോൺ, ചന്ദ്രന്റെ
ഇട വിട്ടുള്ള അസാന്നിധ്യം……
ശെരിയായിരുന്നു നമിതക്കും അങ്ങനെ
തോന്നി തുടങ്ങി…
നമിതയുടെ ഹൃദയം
വേഗത്തിൽ മിടിക്കാൻ തുടങ്ങി…
സാറിന്റെ വാക്കുകൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരു കൊടുങ്കാറ്റ് പോലെ വീശി…..
“അവഗണിക്കുന്നു എന്ന് പറയാനാവില്ല സർ… ചന്ദ്രേട്ടൻ ജോലി കാരണം ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്നു…..
ഞങ്ങൾക്ക് ലോണും ചെലവുകളും…” അവൾ മെല്ലെ പറഞ്ഞു, കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തി. ബോക്സിന്റെ മുകളിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ അവളുടെ സാരി ചെറുതായി ചുളിഞ്ഞു, വിയർപ്പിന്റെ മണം ചുറ്റുപാടും നിറഞ്ഞു…..
രാജേഷ് സാർ അടുത്തു നിന്നു…
അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പ്രത്യേക തിളക്കം. “അതെ നമിതേ, ജീവിതം അങ്ങനെയാ…
ചിലപ്പോൾ നമ്മുടെ ആവശ്യങ്ങൾ അവഗണിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, മറ്റൊരു വഴി തേടേണ്ടി വരും. നിന്നെ പോലൊരു സുന്ദരി,
ഈ ഗോഡൗണിന്റെ പൊടിയും ചൂടും കൊണ്ട് വാടുന്നത് കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് വിഷമമാ…..
ചന്ദ്രൻ നിന്നെ എത്രത്തോളം ‘കെയർ’ ചെയ്യുന്നുണ്ട്? ഞാൻ പറയുന്നത് ദ്വയാർത്ഥത്തിൽ അല്ല, പക്ഷേ ചില ‘കെയറിങ്’ ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ ഒരു പെണ്ണിന്റെ മനസ്സ് പൂത്തുലയൂ…
” അയാൾ മെല്ലെ ചിരിച്ചു,
കൈ അവളുടെ തോളിനടുത്തു വെച്ചു പോലെ തോന്നിച്ചു, പക്ഷേ തൊടാതെ പിൻവലിച്ചു……
നമിതയുടെ മനസ്സ് ചാഞ്ചാടി…..
‘കെയർ’ എന്ന വാക്ക് അവളെ ചിന്തിപ്പിച്ചു. ചന്ദ്രൻ ഇപ്പോൾ ട്രിപ്പുകളിൽ മുങ്ങി, രാത്രികളിൽ പോലും ക്ഷീണിച്ചു കിടക്കും……
“സർ, ഞാൻ… എനിക്ക് മനസ്സിലാവുന്നു…..
പക്ഷേ ഞാൻ ഭാര്യയാണ്…” അവൾ പറഞ്ഞു, ശബ്ദം വിറച്ചു.
“അതെ, ഭാര്യയാണ്…..
പക്ഷേ ഭാര്യമാർക്കും ചില ‘സ്പെഷ്യൽ’ മൊമന്റുകൾ വേണം, നമിതേ…….
ഈ ബോക്സുകളിലെ മരുന്നുകൾ പോലെ, ചിലത് ‘എനർജി’ കൂട്ടാൻ, ചിലത് ‘റിലാക്സ്’ ചെയ്യാൻ… നിന്നെപ്പോലെ ഒരു പെണ്ണിന്, അല്പം ‘അറ്റൻഷൻ’ കൊടുത്താൽ എന്ത് മാറ്റമാ വരുക!
ഞാൻ ഇവിടെ തനിച്ചാണ്, നിന്നെപ്പോലെ ഒരാളെ കാണുമ്പോൾ, എനിക്ക് തോന്നുന്നത്…
ഹ നമുക്ക് ഒരു കോഫി കുടിച്ചാലോ?
ഓഫീസിലെ മെഷീനിൽ നിന്ന്, ചൂട് നല്ല ചൂട്…”
അയാൾ കണ്ണിറുക്കി പറഞ്ഞു, വാക്കുകൾക്കിടയിൽ ഒളിഞ്ഞിരുന്ന ദ്വയാർത്ഥം അവളുടെ മനസ്സിനെ കുത്തിനോവിച്ചു…..
നമിത എഴുന്നേറ്റു, ഹൃദയം പടപടാ മിടിക്കുന്നു. “സമയം വൈകി സർ… ചന്ദ്രേട്ടൻ വരാൻ പോകുന്നു.” പക്ഷേ അവൾക്ക് തോന്നി,
സാറിന്റെ വാക്കുകൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ വിത്ത് വിതച്ചിരിക്കുന്നു…..
ഗോഡൗണിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, അവർ ഓഫീസ് റൂമിലേക്ക് നടന്നു…..
രാജേഷ് മെല്ലെ തുടർന്നു, “നമിതേ, ചില ‘സീക്രട്ട്’ ഹെൽപ്പുകൾ ഞാൻ തരാം…
നിന്റെ സാലറി കൂട്ടാം, ലോണിന് ഹെൽപ്പ്…
പക്ഷേ അതിന് നീ എന്നോട് അല്പം ‘ക്ലോസ്’ ആവണം. ക്ലോസ് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ, സംസാരിക്കാൻ, ഷെയർ ചെയ്യാൻ…
നിന്റെ മനസ്സിലെ ‘സീക്രട്ടുകൾ…. എന്നോട് പറയാം…..
അയാളുടെ ശബ്ദം മൃദുവായി, പക്ഷേ അതിലെ ഉദ്ദേശം നമിതയെ അസ്വസ്ഥയാക്കി, അതേസമയം ഒരു വല്ലായ്മയും ഉണർത്തി.
കോഫി കപ്പ് കൈയിൽ വാങ്ങുമ്പോൾ, നമിതയുടെ കൈകൾ വിറച്ചു……
“സർ, ഞാൻ… ഞാൻ ചിന്തിക്കാം.” അവൾ പറഞ്ഞു, മനസ്സിൽ ഒരു പോരാട്ടം. ചന്ദ്രന്റെ ഫോൺ റിങ് ചെയ്തു, “ഡാർലിങ്, ഞാൻ ഒരു
ഒരു മണിക്കൂറിൽ എത്തും …” എന്ന മെസേജ് വന്നു. നമിതയുടെ ടെൻഷൻ കൂടി…
സാർ ചന്ദ്രേട്ടൻ ഒരു മണിക്കൂറിൽ എത്തും
ഹിഹി അതിനെന്താ ഒരു ചോക്കോ ബാർ
കഴിക്കാനുള്ള സമയം ഒരുപാടൊന്നുമില്ല…
അത് കേട്ട് നമിത ഞെട്ടി…
നമിതക്ക് ഇഷ്ടമാണോ…?
അവൾ അൽപ നേരം ആലോചിച്ചു…
വേറൊന്നും ഇഷ്ടമല്ല കേട്ടോ…. ഒടുവിൽ അവൾ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു….
അത് പറയുമ്പോൾ അവളുടെ ശബ്ദം പതറിയിരുന്നു…..