എന്റെ ഉള്ളൊന്ന് കാളി.
പണ്ണാൻ വന്നവൻ എന്റെ വീട്ടിൽ കിടന്ന് ചത്താൽ പിന്നെ നാട്ടുകാരുടെ മുന്നിൽ ജീവിക്കാനാവില്ല.
“അറിയാം വാസു അണ്ണാ!” ഞാൻ പതർച്ചയോടെ പറഞ്ഞു.
അമ്മയോട് വേഗം തുണിയെടുത്ത് ഉടുക്കാൻ പറഞ്ഞ് ഞാൻ വാസു അണ്ണനെ താങ്ങി കാറിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
അമ്മ അകത്തേക്ക് ഓടി.
നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അമ്മ തിരിച്ചുവന്നു.
തോർത്തും സാരിയുമില്ലാതെ നഗ്നയായി അഴിഞ്ഞാടിയ അതേ രജനി, ഇപ്പോൾ അതീവ സുന്ദരിയായി വസ്ത്രം ധരിച്ചു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാനായില്ല.
ഞാൻ കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് പാഞ്ഞു. പിന്നിൽ നെഞ്ച് തടവി മരണം മുന്നിൽ കണ്ട് വാസു അണ്ണൻ ഇരിക്കുമ്പോൾ, അരികിൽ ഒരു വശ്യസുന്ദരിയെപ്പോലെ എന്റെ അമ്മ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
( വന്യമായി ഇത് പോലെ തുടരും )