കാട് പിടിച്ച പൂറുള്ള അമ്മ രജനി 008

Kaadu Pidicha Poorulla Amma Rajani Part 8 | Author : Dr. Kirathan

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

നാല് ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വാസു അണ്ണനെ കാണുവാൻ ഞാനും അമ്മയും ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് പോയി.

മുറിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച വല്ലാതെ സങ്കടമുണ്ടാക്കുന്നതായിരുന്നു. സമ്പത്തും സ്വാധീനവുമുള്ള ആ മനുഷ്യൻ, ഒരു വലിയ ഹാർട്ട് സർജറി കഴിഞ്ഞ് അവശനായി ആ കട്ടിലിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് കിടക്കുകയാണ്. ചുറ്റും ശുശ്രൂഷിക്കാൻ സ്വന്തം ചോരയിൽ പിറന്നവർ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

അമ്മ പതുക്കെ അണ്ണന്റെ അരികിൽ പോയി ഇരുന്നു. ആ മുഖത്തെ വാട്ടം കണ്ടപ്പോൾ അമ്മയുടെ മനസ്സലിഞ്ഞു.

“അണ്ണാ… വീട്ടുകാരൊക്കെ എവിടെ? ആരെയും കാണുന്നില്ലല്ലോ…” അമ്മ സങ്കടത്തോടെ ചോദിച്ചു.

വാസു അണ്ണൻ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. നെഞ്ചിലെ ആ വലിയ തുന്നിക്കെട്ടുകളിൽ പതുക്കെ തഴുകിക്കൊണ്ട് അയാൾ വേദനയോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു.

“എല്ലാവർക്കും എന്റെ കാശ് മാത്രം മതി രജനീ… ഈ വാസു ചത്താലും അവർക്ക് പ്രശ്നമില്ല. ഇപ്പോൾ തന്നെ നാട്ടിൽ സ്വത്തിന്റെ തർക്കത്തിലാ എല്ലാവരും. ഈ കിടപ്പിലായ എന്നെ നോക്കാൻ ആർക്കും നേരമില്ലെടാ…” അയാളുടെ ശബ്ദം ഇടറിയിരുന്നു.

അമ്മയ്ക്ക് അത് കേട്ടപ്പോൾ സഹിക്കാനായില്ല. ആ മനുഷ്യൻ ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി പലിശയും മുതലും വിട്ട് തന്ന് സഹായിച്ച അയാളുടെ അവസ്ഥയും ഓർത്തപ്പോൾ അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.

“സാരമില്ലണ്ണാ… ഞാൻ ഉണ്ടല്ലോ. അണ്ണൻ തനിച്ചല്ല,” അമ്മ ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.

അമ്മ അവിടെത്തന്നെ നിൽക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. എന്നെ വീട്ടിലേക്ക് പറഞ്ഞയച്ചിട്ട്, മൂന്ന് ദിവസം രാത്രിയും പകലും ഉറക്കമൊഴിച്ച് അമ്മ വാസു അണ്ണനെ പരിചരിച്ചു. അയാളുടെ മരുന്നുകൾ കൊടുക്കാനും, സ്പോഞ്ച് ബാത്ത് ചെയ്യിക്കാനും, ഭക്ഷണം കഴിപ്പിക്കാനും അമ്മ കൂടെത്തന്നെ നിന്നു. ആ പഴയ പലിശക്കാരനോടുള്ള കടപ്പാടും സ്നേഹവും അമ്മയുടെ ഓരോ പ്രവർത്തിയിലും ഉണ്ടായിരുന്നു.

നാലാമത്തെ ദിവസം വാസു അണ്ണൻ ആശുപത്രി മുറിയിലേക്ക് തന്റെ വക്കീലിനെ വിളിച്ചുവരുത്തി. വലിയൊരു ആലോചനയ്ക്ക് ശേഷമെന്നോണം അയാൾ എടുത്ത തീരുമാനം ഞങ്ങളെ ഞെട്ടിക്കുന്നതായിരുന്നു. പാലക്കാട്ടെ ഉൾനാടൻ ഗ്രാമത്തിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന, പ്രശസ്തമായ ആ പഴയ വെളിച്ചെണ്ണ മില്ല് അമ്മയുടെ പേരിലേക്ക് മാറ്റാൻ അയാൾ ഏർപ്പാട് ചെയ്തു. ശുദ്ധമായ വെളിച്ചെണ്ണയ്ക്ക് പേരു കേട്ട ആ കമ്പനി അമ്മയുടെ കൈകളിൽ എത്തുമ്പോൾ വാസു അണ്ണന്റെ കണ്ണുകളിൽ വല്ലാത്തൊരു സമാധാനം ഉണ്ടായിരുന്നു.

കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ രേഖകളെല്ലാം ശരിയായി, മില്ല് ഔദ്യോഗികമായി അമ്മയുടെ പേരിൽ രജിസ്റ്റർ ചെയ്യപ്പെട്ടു. ആ സന്തോഷത്തിനിടയിലാണ് അണ്ണൻ ആ സത്യം വെളിപ്പെടുത്തിയത്.

“ഇത് ഞാൻ നിനക്ക് വെറുതെ തരുന്നതല്ല രജനീ… ആ വെളിച്ചെണ്ണ കമ്പനിയുടെ പേരിൽ ഇപ്പോൾ നല്ല കടബാധ്യതയുണ്ട്. അതൊരു വലിയ ബാധ്യതയായാ .” വാസു അണ്ണൻ ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു.

അമ്മയുടെ മുഖം പെട്ടെന്ന് വാടി. “നഷ്ടത്തിലായ ഈ കമ്പനി വെച്ച് ഞങ്ങൾ എന്ത് ചെയ്യാനാ വാസു അണ്ണാ? ഈ കടം ഞങ്ങൾ എങ്ങനെ വീട്ടും?” അമ്മ ആശങ്കയോടെ ചോദിച്ചു.

വാസു അണ്ണൻ കട്ടിലിൽ ചാരിയിരുന്ന് വഷളൻ ചിരിയോടെ എന്നെയും അമ്മയെയും മാറി മാറി നോക്കി.

“അതൊന്നും നീ പേടിക്കണ്ട രജനി. ഈ ലോൺ കാര്യങ്ങളെല്ലാം ശരിയാക്കി തരുന്ന ബാങ്കിന്റെ ഒരു സോണൽ മാനേജരുണ്ട്. അയാളെ പോയി കണ്ടാൽ മതി.”

“കണ്ടിട്ട്?” അമ്മ ചോദ്യഭാവത്തിൽ അണ്ണനെ നോക്കി.

“നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും കൂടി വരും ഞായറാഴ്ച അയാളുടെ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നാൽ മതി. ബാക്കി കാര്യങ്ങളൊക്കെ അയാൾ നേരിട്ട് പറഞ്ഞുതരും. അയാൾക്ക് വേണ്ടത് കൊടുത്താൽ നിന്റെ ഈ കടമൊക്കെ അയാൾ വെണ്ണ പോലെ അലിയിച്ചു കളയും.” വാസു അണ്ണന്റെ ആ വഷളൻ ചിരിയിൽ ആ സോണൽ മാനേജർക്ക് എന്താണ് വേണ്ടതെന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് രണ്ടുപേർക്കും വ്യക്തമായി മനസ്സിലായി.