ചേച്ചിയും അനിയനും ഇളയമ്മയും അമ്മയും – 3 28അടിപൊളി  

“പക്ഷേ പത്മയുടെ ആത്മാവ് അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു. മോക്ഷം പ്രാപിക്കാതെ അവൾ ഒരു യക്ഷിയായി തിരിച്ചെത്തി.” അമ്മൂമ്മ അവരുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

“എന്നിട്ടോ അമ്മൂമ്മ?” അരുൺ ചോദിച്ചു.

“അവൾ തൻ്റെയും അനിയൻ്റെയും കൊലയാളികളെ തേടിയിറങ്ങി.
സാധാരണ യക്ഷികളെ പോലെ അവരെ കൊല്ലാൻ ആയിരുന്നില്ല അവളുടെ ഉദ്ദേശം.
തന്നെയും അനിയനെയും കുറിച്ചു നാട്ടിലൊട്ടാകെ പറഞ്ഞു, കുടുംബത്തിലെ എല്ലാരേയും അവർ ആത്മഹത്യക്ക് പ്രേരിപ്പിച്ച അവരോട് അവൾക്ക് തീരാത്ത പകയായിരുന്നു.

അവൾ അവളുടെ കൊലയാളികൾക്ക് ശിക്ഷ തിരുമാനിച്ചിരുന്നു.

ചിലർക്കു തൻ്റെ സഹോദരിയുമായി ലൈംഗികബന്ധം പുലർത്താൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു. മറ്റു ചിലരെ അമ്മയുമായി. ചിലരെ ബന്ധുക്കളുമായി.
അവർ എല്ലാവരും തന്നെ ഗർഭം ധരിക്കുകയും നാട്ടിൽ എല്ലാവരാലും നാണം കെടുകയും ചെയ്തു.
അവരെല്ലാവരും തന്നെ വീടും നാടും ഉപേക്ഷിച്ചു ഒളിച്ചോടി.
പിന്നീട് എപ്പോഴോ എവിടെയോ പോയി ജീവനൊടുക്കി എന്നാണു അറിവ്.

അവരിൽ ഒരാൾ മാത്രമാണ് രക്ഷപ്പെട്ടത്.”

അമ്മൂമ്മയുടെ വിരലുകൾ പുസ്തകത്തിൻ്റെ അവസാന താളിൽ എത്തിയിരുന്നു..

അവരുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു വിചിത്രമായ തീപ്പൊരി.

“അത് നമ്മുടെ കുടുംബത്തിലെ ഒരു പൂർവ്വികനായിരുന്നു.
അവൻ മാന്ത്രികരുടെ സഹായത്തോടെ പത്മയുടെ ആത്മാവിനോട് ക്ഷമ ചോദിച്ചു.” പുസ്തകം അടച്ചുകൊണ്ട് അമ്മൂമ്മ തുടർന്നു.

“പത്മ അന്ന് ഒരു വാക്ക് കൊടുത്തു. നമ്മുടെ വംശത്തിൽ ഒരു സഹോദരനും സഹോദരിയും ലൈംഗികബന്ധം പുലർത്തുന്നതുവരെ അവൾ നമ്മളെ ഉപദ്രവിക്കില്ല എന്ന്.” അമ്മൂമ്മ പറഞ്ഞവസാനിപ്പിച്ചു.

അരുണിൻ്റെ കൈയിൽ ഒരു വിറയലുണ്ടായി.
അമ്മൂമ്മയുടെ കഥയുടെ അവസാന വാക്കുകൾ മുറിയിൽ നിശബ്ദത നിറച്ചു.
അരുണും അരുണിമയും ദീർഘ നിശ്വാസമെടുത്തു.

“അതിനു ശേഷം എന്തു സംഭവിച്ചു?” അരുൺ ചോദിച്ചു.

“അവർ അവൾ കൊല്ലപ്പെട്ട സ്ഥലത്തു ഒരു കാവു പണിതു. ചുറ്റിനും കൽത്തൂൺ ഒക്കെയായി ഒരു പഴയ അമ്പലം പോലെ. അതിന് ശേഷം അവിടെ പത്മയുടെ ശിൽപം പ്രതിഷ്ഠ ചെയ്തു.” അമ്മൂമ്മ പറഞ്ഞു,

“ഈ വീടിൻ്റെ പുറകിലെ വനത്തിലാണ് അത്. ഇന്നും അതവിടെയുണ്ട്. എല്ലാവരാലും വിസ്മരിക്കപ്പെട്ട്. നിങ്ങൾക്ക് വേണമെങ്കിൽ പോയി നോക്കാം.
പണ്ടു കാലത്ത് നിങ്ങളെ പോലെ ആങ്ങളയും പെങ്ങളും ഒരു വീട്ടിൽ ഉണ്ടായാൽ അവർ എല്ലാ വർഷവും മുടങ്ങാതെ ആ കാവിൽ പോയി പത്മയോട് പ്രാർഥിക്കുമായിരുന്നു.
കാലക്രമേണ അതെല്ലാം നിന്നുപോയി.”

അരുണിനു അപ്പോൾ കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലായി. എന്തിനാണ് ചേച്ചി ഈ കഥ ഇപ്പോൾ ചോദിച്ചതെന്ന്.

അരുണിമയുടെ കാമുകൻ തൻ്റെ ശരീരത്തിൽ കയറിയതിനു ശേഷം ആത്മാക്കളും പ്രേതങ്ങളും എല്ലാം വിശ്വസിക്കേണ്ട സംഗതികളായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

അരുൺ: “അമ്മൂമ്മേ, പത്മ തിരിച്ചുവന്നാൽ ഏന്താണ് സംഭവിക്കുക?”

അമ്മൂമ്മ: “അതിനെ പറ്റി ആർക്കുമറിയില്ല. ഈ പുസ്തകത്തിലും കൂടുതലായി ഒന്നും ഇല്ല അപ്പു.. ഈ കാലത്തൊക്കെ ആരെങ്കിലും ഇത് വിശ്വസിക്കുമോ. വിശ്വസിച്ചാൽ തന്നെ ഏതെങ്കിലും സഹോദരനും സഹോദരിയും ലൈംഗികബന്ധം നടത്തുമോ?.. അതുകൊണ്ടു മക്കൾ ഒന്നുംകൊണ്ട് പേടിക്കേണ്ട..”

അത്രയും പറഞ്ഞ് അമ്മൂമ്മ അവരെ പറഞ്ഞയച്ചു ഉറങ്ങാൻ പോയി.

അമ്മൂമ്മയുടെ മുറിയിൽ നിന്നിറങ്ങി അരുണും ചേച്ചിയും അവരുടെ മുറിയിലേക്കു നടന്നു.

“നമുക്ക് അമ്മൂമ്മ പറഞ്ഞ സ്ഥലം വരെ പോയി നോക്കിയാലോ? നാളെ ?” അരുൺ ചോദിച്ചു.

അരുണിമയ്ക്കും അത് തോന്നിയിരുന്നു.

അരുണിമ: “എന്തായാലും നമ്മൾ ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു. ഇനി എന്തു വന്നാലും നേരിടാൻ അല്ലേ പറ്റൂ..”

അരുണിമ അങ്ങനെ പറഞ്ഞെങ്കിലും അവർ ഇരുവരുടെ മനസ്സിലും പേടി തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു.

_________

പിറ്റേന്നു ഉച്ചകഴിഞ്ഞു അരുണും അരുണിമയും വീടിൻ്റെ പുറകിലെ വഴിയിലൂടെ ഇറങ്ങി. അരുണിമയുടെ കൈ അരുൺ കൈയിൽ കോർത്തുപിടിച്ചു.

കുറെ നടന്ന ശേഷം “ഇതാ വഴി,” അരുൺ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു.

ഇളംപച്ച നിറത്തിലുള്ള ഇലകൾക്കിടയിലൂടെ ഒരു ഇടുങ്ങിയ പാത പോകുന്നത് കാണാമായിരുന്നു.
അവർ ആ വഴിയെ നടന്നു. വനത്തിൻ്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു തണുത്ത കാറ്റ് അവരുടെ മുഖത്തേക്ക് വീശി.