ആന്റി എന്നെ കണ്ടു ചിരിച്ചു:
“എടാ… എപ്പോഴാ വന്നത്?”
“ഇപ്പൊതന്നെ ആന്റി… ഒന്നു നടക്കാൻ ഇറങ്ങിയതാണ്,” ഞാൻ പറഞ്ഞു.
ആന്റി സാധാരണ പോലെ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടു വെള്ളം നനക്കുകയായിരുന്നു. കാറ്റ് വീശുമ്പോൾ വെള്ളത്തിന്റെ തുള്ളികൾ ഒന്നു പടർന്നു, ആ സന്ധ്യാസമയത്ത് എല്ലാം കൂടി ഒരു കുളിർമ നൽകി.
ആന്റിക്ക് (37 വയസ് )ആന്റിയുടെ ഭർത്താവ് ഗൾഫിലാണെന്നും, വീട്ടിൽ ഇപ്പോൾ ഒറ്റക്കാണെന്നും എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. ഭർത്താവിന്റെ അമ്മ മകളുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയതുകൊണ്ട്, വീട്ടിൽ ആരും ഇല്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇടയ്ക്കിടെ ഞാൻ അവിടേക്ക് ചെല്ലും. കുറെ നേരം സംസാരിക്കും അതുപോലെ ആന്റിയുടെ സീൻ പിടിച്ചു, വീട്ടിൽ എത്തി വാണം വിടും. ആന്റിക്ക് മകളിലായിരുന്നു,
കാരണം ആന്റിക്കോ ആന്റിയുടെ ഭർത്താവിനോ അതിനുള്ള കൈവിലായിരുന്നു. ആർക്കാണ് എന്നത് കൃത്യമായി അറിയില്ല, ഞാൻ ചോദിച്ചതും ഇല്ല. പക്ഷെ അതിന്റ കുഴപ്പം ഒന്നും അമ്മായിയമക്കു ഇല്ലായിരുന്നു.
ആന്റിയെ പോന്നു പോലെയാണ് നോക്കുന്നത്. ഇപ്പൊ മോളുടെ വീട്ടിൽ പോയപ്പോഴും എന്നോടും അമ്മയോടും അവളെ ഒന്ന് നോക്കിക്കോളാൻ പറഞ്ഞാണ് പോയേകുന്നത്.
“അകത്ത് വാ… പുറത്തു നിൽക്കണ്ട,” ആന്റി പറഞ്ഞു.
എനിക്ക് അതൊരു പുതിയ കാര്യമല്ലായിരുന്നു. മുമ്പും പലപ്പോഴും പോയിട്ടുള്ളതിനാൽ, ഞാൻ gate തുറന്ന് അകത്തേക്ക് നടന്നു.
വരാന്തയിൽ എത്തി നിന്നപ്പോൾ, സന്ധ്യാസമയത്തിന്റെ വെളിച്ചം വീട്ടിനകത്തേക്ക് പതിഞ്ഞിരുന്നു. ആന്റി വെള്ളം നനച്ചിട്ട് അകത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ, വീട്ടിൽ ഒരു ശാന്തത—ഒറ്റയ്ക്ക് കഴിയുന്ന ഒരാളുടെ വീടിന്റെ സാധാരണ feel.
“ഇന്ന് വലിയ ബോർ ആണല്ലേ?” ആന്റി ചിരിച്ചു ചോദിച്ചു.
“അതെ ആന്റി… അതുകൊണ്ട് ഒന്നു പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി,” ഞാൻ പറഞ്ഞു.
വരാന്തയിൽ നിന്ന് അകത്ത് കയറുമ്പോൾ, വീട്ടിനുള്ളിൽ ഒരു ശാന്തത. പുറത്തുള്ള സന്ധ്യാസമയത്തെ വെളിച്ചം അല്പം അകത്തേക്ക് പതിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു.
“ഇരിക്കു,” ആന്റി പറഞ്ഞു.
ഞാൻ സോഫയിൽ ഇരുന്നു. ആന്റി അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.
“ചായ കുടിക്കണോ?” ആന്റി അകത്ത് നിന്ന് ചോദിച്ചു.
“വേണ്ട ആന്റി…” ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“വേണ്ടെന്നാലും ഒന്നു കുടിക്കണം… ഞാൻ ഇപ്പോൾ തന്നെയാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്,” ആന്റി ചിരിച്ചു പറഞ്ഞു.
ഞാൻ ഒന്നും പറയാതെ ചിരിച്ചു. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് ആന്റി രണ്ട് ഗ്ലാസ് ചായയുമായി വന്നു, എന്റെ മുന്നിൽ വെച്ചു.
“ഇത് കുടിച്ചിട്ട് പോ,” ആന്റി പറഞ്ഞു.
ഞാൻ ചായ എടുത്ത് അല്പം കുടിച്ചു. ചൂട് ചായയും, പുറത്തുള്ള തണുത്ത കാറ്റും—ആകെ ഒരു സുഖം.
“ഇങ്ങനെ ഒറ്റക്ക് ഇരിക്കുന്നത് ചിലപ്പോൾ ബോർ അടിക്കും,” ആന്റി സാവധാനമായി പറഞ്ഞു.
“അതെ ആന്റി… അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് ഞാൻ ഇടയ്ക്ക് വരുന്നത്,” ഞാൻ പറഞ്ഞു.
ആന്റി ഒന്നു ചിരിച്ചു. കുറച്ച് സമയം ഇരുവരും നിശബ്ദമായി ചായ കുടിച്ചു. പുറത്തുനിന്ന് കേൾക്കുന്ന ചെറിയ ശബ്ദങ്ങൾ മാത്രമാണ് കാറ്റ്, ഇലകൾ ഇളകുന്ന ശബ്ദം.
നീ വന്നാൽ എനിക്ക് ഒന്നു കമ്പനി കിട്ടും,” ആന്റി പറഞ്ഞു.
“എനിക്ക് ആന്റിയും ടൈം പാസ്സ് ആകും,” ഞാൻ പറഞ്ഞു.
അങ്ങനെ ചെറിയ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞ് സംഭാഷണം പതുക്കെ നീങ്ങി—വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങൾ, നാട്ടിലെ വിശേഷങ്ങൾ… ഒരു അടുപ്പം, കാഷ്വൽ സുഖം പോലെ.
കുറച്ച് സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ഒരു ചെറിയ നിശബ്ദത വന്നു.
ആന്റി കപ്പ് വച്ച് എന്നെ നോക്കി:
“നിനക്ക് ബോറായി തോന്നുന്നില്ലേ… ഇങ്ങനെ ദിവസങ്ങൾ പോകുന്നത്?” ആന്റി ചോദിച്ചു.
ഞാൻ ഒന്നു ചിന്തിച്ചു: “ഇപ്പോഴൊക്കെ തോന്നുന്നു ആന്റി… എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണം പോലെ.”
ആന്റി ഒന്നു തലകുനിച്ചു: “ജീവിതം ഇങ്ങനെ ഒന്ന് നിശബ്ദമായിരിക്കും ചിലപ്പോൾ…”
ആ വാക്കുകൾക്ക് ശേഷം, ഒരു ചെറിയ നിശബ്ദത.
ആ നിശബ്ദത തന്നെ ഒന്നു കനത്ത ആയ പോലെ തോന്നി,പക്ഷേ അതിൽ ഒരു അസ്വസ്ഥത ഇല്ല, ഒരു ആലോചന മാത്രമുണ്ട്.
അങ്ങനെ ഞാൻ ഒന്നും ചോദിക്കാതെ ഇരിക്കുമ്പോൾ, സമയം കുറച്ചു മുന്നോട്ട് പോയി. സന്ധ്യയുടെ വെളിച്ചം കുറയുകയും, വീട്ടിനുള്ളിലെ ലൈറ്റുകൾ മാത്രം ശാന്തമായി മിന്നുകയും ചെയ്തു.