അവസാനം ശ്വാസം കിട്ടാതെ സുശീലാമ്മ സോഫയിലേക്ക് മലർന്നു. എന്നാൽ അൽതാഫിന്റെ കുണ്ണ വലിഞ്ഞു മുറുകി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. അവന് മതിയായിരുന്നില്ല. ഇനിയും വേണമായിരുന്നു. മലർന്ന് കിടക്കുന്ന സുശീലാമ്മയുടെ മാക്സിയവൻ ഊരിയെടുത്തു. അപ്പോഴും സുശീലാമ്മ കിതക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ കിതപ്പിനെയവാൻ വകവെക്കാതെ, തുറന്നു കിടക്കുന്ന പൂറിലേക്ക് അവന്റെ കുണ്ണയവൻ തള്ളികയറ്റി. രണ്ടു കൈകളും സോഫയിലേക്ക് കുത്തി – സിന്ധു പഠിപ്പിച്ചത് പോലെ – അരക്കെട്ട് മാത്രം ചലിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. അമ്മപൂറിലേക്ക് കുണ്ണകയറുന്ന സുഖം, ആനന്ദം, പരമാനന്ദം.
അൽത്താഫിന്റെ കുണ്ണ സുശീലാമ്മയുടെ പൂറിലേക്ക് ചെന്ന് തല്ലുന്ന ശബ്ദം ആ മുറിയിൽ മുഴങ്ങി.
“പ്ലക് പ്ലക് പ്ലക് പ്ലക്….”
അവന് മറ്റൊന്നും ആലോചിക്കാൻ തോന്നിയില്ല. ആ അമ്മപൂറിലേക്ക് അടിച്ചൊഴിക്കാനുള്ള വെപ്രാളമാണ്. അടിച്ചു അവൻ. ആഞ്ഞടിച്ചു. തന്റെ എല്ലാ ഊർജവും അരക്കെട്ടിലേക്ക് ആവാഹിച്ച്, തന്റെ കുണ്ണയുടെ സുശീലാമ്മയുടെ പൂറിലേക്ക് നൽകി. അതിന്റെ സുഖം സ്വീകരിക്കാൻ അവരുടെ പ്രായം അനുവദിച്ചില്ല. ആ ‘അമ്മ തളരുന്നുണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും അനുഭവിക്കുന്ന സുഖത്തിൽ ലയിച്ച്, ബോധത്തിന്റെയോ അബോധത്തിന്റെയോ ഇടയിൽ ഒരു നൗകപോലെ അവര് കിടന്നു.
“മ്മ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ് ..” അൽതാഫ് ഒന്ന് മുരണ്ടു. അവന്റെ അരക്കെട്ടിൽ വലിയൊരു പ്രളയം ഉരുണ്ടുകൂടിയിരുന്നു. അത് പൊട്ടിയൊലിക്കാൻ പോവുകയാണ്. ജന്മങ്ങൾക്കപ്പുറത്ത് നിന്ന് തന്റെ അരകെട്ടിലൂടെ ഒരു പ്രവാഹം കടന്നുവരുന്നത്, തിളച്ച ലാവപോലെ അവൻ അറിഞ്ഞു. തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ എല്ലാ ഊർജവും അതിനെ സ്വീകരിക്കാൻ സജ്ജമായി. ഇതിന് ഇറങ്ങിപോകുവാൻ ആനന്ദത്തിന്റെ പരവദാനി വിരിച്ചു. അതിലൂടെ അവ ഇറങ്ങി വന്നു. അവൻ നിലവിളിച്ചു.
“ആഹ്ഹഹ്ഹഹ്ഹ …..”
വന്യമായ ഒരു മൃഗം തന്റെ ശത്രുവിനെ ജയിച്ചപോലെ അത് മുഴങ്ങി. ആ പ്രവാഹം തന്നിലേക്ക് ഒഴുകിവരുന്നത് സുശീലാമ്മ അറിഞ്ഞിരുന്നു. അത് സ്വീകരിക്കാൻ കഴിയാതെ തളർന്നു പോയി ആ അമ്പതുകാരി. അതിന്റെ ചൂടിൽ പലതവണ ശോഷിച്ച അവരുടെ ഗർഭപാത്രം ഉഷ്ണിച്ചു.
ഒരു വലിയ പ്രളയത്തിനൊടുവിലെ അന്തരീക്ഷം പോലെ പരസപരം അലസമായി കിടക്കുകയാണ് അവർ. രണ്ടു മനുഷ്യശരീരങ്ങൾ. മറ്റൊരു കണ്ണിലൂടെ നോക്കിയാൽ കൊടിയ പാപത്തിന്റെ എല്ലാ വിഴുപ്പും ആരോപിക്കാൻ പോന്ന രണ്ടുവ്യക്തികൾ. വേണമെങ്കിൽ ഒരമ്മയും മകനും എന്നുപറയാം. ഒരു നിമിഷത്തിന്റെ ‘സവാരിഗിരിയിൽ’ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ
തുഴ വീണ്ടെടുക്കാൻ അവർ ഒട്ടും ആഗ്രഹിച്ചില്ല. തുഴയില്ലാത്ത ഈ സഞ്ചാരത്തിന്റെ ആനന്ദം അറിഞ്ഞവർ ഒരിക്കലും തിരിച്ചുപോകില്ലലോ..?
കിതപ്പാറിയപ്പോൾ അവർ എഴുന്നേറ്റു. സുശീലാമ്മ ബാത്റൂമിലേക്ക് പോയി. അപ്പോഴും അൽത്താഫിന് ക്ഷീണം തോന്നി. കഴിഞ്ഞ ദിവസം താനൊരു വെറും പയ്യനായിരുന്നു. പറമ്പിൽ ക്രിക്കറ്റ് കളിച്ച് കൊണ്ട് നടന്ന വെറും പയ്യൻ. ഇന്ന് ഒരു പുരുഷനാണ്. സ്ത്രീ സുഖമറിഞ്ഞ പുരുഷൻ. ഇന്നലെ താൻ ബോൾ എറിഞ്ഞു പൊട്ടിച്ച ജനാല ചില്ലിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെ ഒരു ന്യൂസ്പേപ്പർ കൊണ്ട് മറച്ചിരിക്കുന്നു. കീറി പോയ അതിന്റെ വിടവിലൂടെ രണ്ടു കണ്ണുകൾ തന്നെ തന്നെ നോക്കുന്നു.
അവൻ ഞെട്ടി പോയി.
‘തനിക്ക് തോന്നിയതാണോ?’ ഒരു നിമിഷം ശങ്കിച്ചു. വീണ്ടും നോക്കി.
പുറത്തോരു ആൾപെരുമാറ്റം. അവൻ വീണ്ടും ആ വിടവിലേക്ക് നോക്കി. രണ്ടു കണ്ണുകൾ. നല്ല പരിചയമുള്ള കണ്ണുകൾ.
“ദൈവമേ……” അവന്റെ കണ്ഠത്തിൽ നിന്നും ഒരു നിലവിളി ഉയർന്നു. പക്ഷെ പുറത്ത് വന്നില്ല.
തുഴയില്ലാത്ത ഈ ഒഴുക്കിന്റെ അവസാനം ആ നിമിഷത്തിലവന് വെളിപ്പെട്ടു.
നടുക്കടലിൽ ഒരു ഭീഗര സത്വം.
എല്ലാം നശിപ്പിക്കാൻ പോകുമാർ ഒരു ശക്തി തനിക്കെതിരെ നിൽക്കുന്നു.
അവന് തളർച്ച തോന്നി.
തുടരും..