അമ്മായി: (പേടിച്ചു കൊണ്ട് ) നിങ്ങൾ എന്തൊക്കെ ഭ്രാന്താണ് എന്റെ ദേഹത്ത് ചെയ്യുന്നത്?
കാതറിൻ : അതൊക്കെ മനസ്സിലാക്കി തരാടി….. നീ നിന്നെത്തന്നെ മറക്കുന്ന ഒരു കാലം അതിവിദൂരമല്ല. നീ ഇപ്പോൾ നിന്റെ പിടിവാശി എല്ലാം മാറ്റി ഞങ്ങളുടെ അടിമയായി മാറുന്നതുവരെ നിനക്കുള്ള പണിഷ്മെന്റ് തുടരും. നീ എത്രത്തോളം വാശിപിടിക്കുന്നോ അത്രത്തോളം നീ അനുഭവിക്കും. മര്യാദയ്ക്ക് കീഴടങ്ങി നിങ്ങൾക്കുമുന്നിൽ നിന്നെ സ്വയം സമർപ്പിച്ചോ
അമ്മായി : കാണിച്ചു തരാമടി നിങ്ങൾക്ക്. ഞാനീ കെട്ടിൽ നിന്നും വന്ന സ്വതന്ത്ര ആയിക്കോട്ടെ ഞാനിത് പോലീസ് കേസ് ചെയ്യും. നിങ്ങൾ അഴി എണ്ണും
ഇത് കേട്ട് ദേഷ്യം പിടിച്ച കാതറിനും ലൗലി യും അവളുടെ ഇടതുകവിളും വലതുകവിളും അപ്പുറവും ഇപ്പുറവുമായി നിന്ന് കൈകൊണ്ട് വീശി അടിച്ചു. തലങ്ങുംവിലങ്ങും കവിളിൽ കുറച്ചുനേരം നിർത്താതെ അടി കിട്ടിയപ്പോൾ തല ചുറ്റുന്നത് പോലെയും ചെവി അടയുന്നതും പോലെ തോന്നി. ഒന്ന് കരയാനോ ആർക്കാനോ കഴിയാത്ത വിധം അപ്പോൾ അമ്മായി ബോധരഹിതയായി.
കാതറിൻ : ഇവൾക്ക് ഇത്രപെട്ടെന്ന് ബോധം പോയോ. നീ ഫ്രിഡ്ജിൽ പോയി ആ തണുത്ത വെള്ളം ഇങ്ങു എടുത്ത് വാ..
ലൗലി പെട്ടെന്ന് തന്നെ വെള്ളമെടുത്ത് വന്നു.
ലൗലി: ഇവളുടെ ബോധ ഇപ്പോ വരുത്തി തരാം
ലൗലി കുപ്പിയുടെ മൂടി അഴിച്ചു തണുത്തവെള്ളം അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് ഒഴിച്ചു. പെട്ടെന്ന് അവൾ കണ്ണു തുറന്നു അവരെ നോക്കി മുഖം വല്ലാതെ നീറിപ്പുകയുന്നുണ്ടായിരുന്നു..
കാതറിൻ : നീ എന്താ പറഞ്ഞത് പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ കംപ്ലൈന്റ് കൊടുത്ത് നീയെന്നെ തൂക്കിലേറ്റുമെന്നോ? നീ ഈ വീട് വിട്ടു വെളിയിൽ ഇറങ്ങിയാൽ അല്ലേ? ഇതിനകത്ത് തന്നെ 5 ഗാർഡുകൾ ഉണ്ട്. പിന്നെ ഈ നാട്ടിലെ ഭരണം നടത്തുന്നവരും നീതിനിർവഹണം നടത്തുന്നവരും ഞങ്ങളുടെ ഈ ഗ്യാങ്ങുമായി വളരെ രഹസ്യ ബന്ധം പുലർത്തുന്നവരാണ്. നിന്നെ കൊണ്ടൊന്നും ഒരു ചുക്കും ചെയ്യാനാവില്ല. നീ വല്ല അതിബുദ്ധി കാണിച്ചാൽ പിന്നെ പരലോകത്തേക്കു അയക്കാനും വെറും നിമിഷങ്ങൾ മതി. നാളെ നിന്നെ രജിസ്റ്റർ ചെയ്യുന്നതോടെ നീ ഞങ്ങളുടെ ഡാറ്റാബേസിൽ നിലയുറപ്പിക്കും. ഈ രാജ്യം മുഴുവൻ ഞങ്ങളുടെ ശൃംഖലകൾ ഉണ്ട് ഈ രാജ്യത്തിന് പുറത്തും.
ഇത്രയും കേട്ടതോടെ അവൾക്ക് മനസ്സിലായി ഇനിയൊരിക്കലും രക്ഷപ്പെടാനാവാത്ത വിധം താൻ കുരുക്കിൽ അകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന്. എത്രനേരം ഇങ്ങനെ എതിർത്തുനിൽക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് ഒരു മരവിച്ച അവസ്ഥയിൽ അവൾ ആലോചിച്ചു. ഇവർക്ക് അടിമപ്പെട്ടു കൊടുക്കാതെ നിൽക്കാൻ തന്റെ മനസ്സ് അവളോട് ശക്തമായി പറഞ്ഞെങ്കിലും. ബുദ്ധികൊണ്ട് അവള് തീരുമാനമെടുത്തു
അമ്മായി : പ്ലീസ് മിസ്ട്രസ് എന്നെ ഉപദ്രവിക്കരുത്. ഞാൻ ഇനി മുതൽ നിങ്ങളുടെ അടിമ… ഞാൻ സ്വയം നിങ്ങൾക്ക് സമർപ്പിക്കുന്നു.
കാതറിൻ : രണ്ടടി കിട്ടേണ്ടത് കിട്ടിയപ്പോൾ നിനക്ക് തോന്നിയില്ലേ. എന്നാലും നീ അത്ര മെരുങ്ങി വന്നിട്ടില്ല. നീ ഇതുമായി മാനസികമായി പൊരുത്തപ്പെടാൻ ഇനിയും നാളുകൾ എടുക്കും അത് ഞങ്ങൾക്ക് നന്നായിട്ട് അറിയാം. പിന്നെ നിന്റെ അഭിനയം നന്നായിട്ടുണ്ട്… ഇങ്ങനെ മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ ഇതൊക്കെ സമ്മതിച്ചു തരുന്നതാണ് ഞങ്ങളുടെ ഒരു ആനന്ദം. ഹാ ഹ ഹ
ഇരുവരും ചിരിച്ചു. അടിയുടെ നീറ്റലും മനസ്സിന്റെ നീറ്റലും അവളുടെ മുഖത്ത് പാറിപ്പറക്കുന്ന മുടികളിലൂടെ കലങ്ങിയ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ അവളുടെ അടി കിട്ടി പതഞ്ഞ ആ മുഖത്തിലൂടെ തൊട്ടുരുമി താഴോട്ട് വീണുകൊണ്ടിരുന്നു. ആ കണ്ണുനീർ തുള്ളിയുടെ ചൂടു പോലും അവളുടെ മുഖത്തെ പൊള്ളിക്കുന്ന പോലെ അവൾക്കു തോന്നി.
ലൗലി : കാതറിൻ നമ്മൾ ചെയ്യാൻ വന്ന പണി മറന്നോ? ഏതായാലും കീഴടങ്ങിയ ല്ലോ. എങ്കിൽ ചരിഞ്ഞു കിടന്നു നീ അടിച്ചിട്ട കാൽ പൊക്കി നിന്റെ പൂർത്തടം ഒന്ന് കാണിക്കടി പുണ്ടച്ചി മോളെ…
അമ്മായി: യെസ് മിസ്ട്രസ്…
അവൾ പതിയെ ചെരിഞ്ഞു കിടന്നു ഒരു മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി.. അങ്ങനെ ചെയ്തപ്പോൾ അവൾക്ക് വല്ലാത്ത ലജ്ജ തോന്നി. പണ്ട് വീട്ടിൽ പപ്പി ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ അതിനെ പിടിക്കുമ്പോൾ ഇതുപോലെ ഒരു കാൽ മുകളിലേക്കുയർത്തി അനുസരണയോടെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുമായിരുന്നു….