Kambi Kuttan – ഉയരങ്ങളിൽ 4

Uyarangalil Part 4 | Author : Jay | Previous Part

എന്റെ മുറി വീണ്ടും റെഡിയാക്കി ഞാൻ അതിൽ താമസം തുടങ്ങി. ഒരുദിവസം മുത്തശ്ശനും മുത്തശ്ശിയും കൂടി ബാംഗ്ലൂരിൽ ഉള്ള ചെറുമക്കളെ കൊണ്ടുവരാൻ പോയി. എന്നെ കൂടെ കൂട്ടാൻ അവർ ആവുന്നതിന്റെ അപ്പുറം ശ്രെമിച്ചു എങ്കിലും ഞാൻ ഒഴിഞ്ഞുമാറി. അങ്ങനെ എന്റെ തെന്മലയിലുള്ള ജീവിതത്തിനു ഒരു അവസാനം വരാൻ പോവുന്നു. അതിനുള്ള ടിക്കറ്റുമായിട്ട് ധർമജൻ വീട്ടിൽ വന്നു.

അവരെ എയർപോർട്ടിൽ കൊണ്ടു വിടാനും ഞാൻ പോയില്ല. എന്തോ മനസിന്‌ ഒരു വല്ലായ്ക. ചിലപ്പോൾ ഇവരെയെല്ലാം മിസ്സ്‌ ചെയ്യും എന്നുള്ളത്കൊണ്ടാവും. അവർ ബാംഗ്ലൂരിലേക്ക് പോയി രണ്ടാമത്തെ ദിവസം ഷീലേച്ചി അവരുടെ സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് പോവാൻ എന്നോട് അനുവാദം ചോദിച്ചുവന്നു. മുത്തശ്ശൻ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് തറവാട്ടിലെ പ്രധാനകാരണവൻ ഇപ്പോൾ ഞാൻ ആണല്ലോ. എനിക്ക് ഭക്ഷണത്തിനു ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാവുമെങ്കിലും അവരോട് പോയ്കൊള്ളാൻ ഞാൻ പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്നെ ഒരുമാതിരി കഴച്ചമഴ തുടങ്ങി. ഷീലേച്ചി എനിക്കുള്ള ഭക്ഷണമെല്ലാം റെഡിയാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. പുറത്തുള്ള മഴയും അസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് വരാന്തയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് മഴയും ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് ചായ കുടിക്കുന്നതിനു ഇടയിൽ ചേച്ചി കയറി വന്നു. മുത്തശ്ശൻ കുറച്ച് പൈസ കൊടുക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ചേച്ചിയുടെ വീട്ടിൽ ആകെ വയ്യാത്ത ഒരു അമ്മ മാത്രമേ ഉള്ളു. അവരെ കാണാൻ ആണ് ഈ പോക്ക്. കുറേനേരം ഞങ്ങൾ മഴയും നോക്കി വർത്തമാനം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് നിന്നു. മഴതോരുന്നില്ല ഞാൻ ഷീലേച്ചിയെ നോക്കി

ഇന്നിനി പോണോ ചേച്ചി? അവരെ വിടുന്നതിൽ എനിക്ക് ഒരു മടിയുണ്ടായിരുന്നു.

അയ്യോ പോണമെടാ അമ്മയ്ക്ക് സാധനം എല്ലാം വാങ്ങികൊടുക്കണം. പാവത്തിന്റെ റേഷൻ എല്ലാം തീർന്നുകാണും.

അവരുടെ കുറച്ചുനേരത്തെ വാർത്തമാനത്തിൽ നിന്നും തന്നെ പിടിവാശിക്കാരിയായ അവരുടെ തള്ളയുടെ ഏകദേശരൂപം മനസിൽ വന്നിരുന്നു.

ചേച്ചിക്ക് അവിടെ ഇന്ന് നിൽക്കണം എന്നുണ്ടോ? ഇന്നുതന്നെ തിരിച്ചുവരുമെങ്കിൽ ഞാൻ കൊണ്ടുവിടാം.
അവർ എന്നെ നോക്കി….

കുഞ്ഞിന് അതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടാവില്ലേ?

എന്ത് ബുദ്ധിമുട്ട്! ചേച്ചി റെഡി ആയിട്ട് വാ നമുക്ക് പോവാം.

കുറെ നേരം കഴിഞ്ഞു ചേച്ചി റെഡി ആയ്ട്ട് വന്നു.ഇപ്പൊ കണ്ടാൽ ഒരു ഇംഗ്ലീഷ് ടീച്ചറുടെ ലുക്ക്‌. ഞാൻ അവരെ അധികം നോക്കാൻ പോയില്ലെങ്കിലും അവർ എന്നെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്തോ അന്ന് ഉറക്കത്തിൽ അവരുടെ വായിൽ കൊടുത്തശേഷം അവരെ കാണുമ്പോൾ കുറ്റബോധമൈരൻ എന്നെ വിടാതെ പിന്തുടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഞങ്ങൾ കാറിൽ യാത്ര തുടങ്ങി. മാർക്കറ്റിലൊക്കെ കയറി വണ്ടി പ്രധാന റോഡ് ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് ചെറിയ റോഡിലൂടെയാണ് ഇപ്പൊ യാത്ര ഒരു വശത്തു വലിയ മലയും മറുവശത്തു അഗാധമായ കൊക്കയും കൂടെ കാറിലെ റേഡിയോയിൽ നിന്നും നല്ല റൊമാന്റിക് പാട്ടുകളും….. ആഹാ….. അന്തസ്സ് . അങ്ങനെ ആ മഴയിൽ കാർ ചെന്ന് ഒരു ജംഗ്ഷനിൽ നിന്നു. അവിടെനിന്നും വലത്തോട്ടുള്ള വഴിയിലൂടെ പോവാൻ ചേച്ചി പറഞ്ഞു ,കുറച്ചു ചെന്നപ്പോൾ റോഡിന്റെ വീതികുറഞ്ഞുവന്നു ഇപ്പോൾ ടാറിനുപകരം കോൺക്രീറ്റ് റോഡ് ആണ്. വണ്ടിചെന്നു ഒരു പഴയവീടിനു മുന്നിൽ നിന്നു. പട്ടിക്കാടാണെങ്കിലും മുറ്റത്തു വരെ വണ്ടിചെല്ലും. ഞങ്ങൾ സാധനങ്ങളൊക്കെ വീട്ടിൽ ഇറക്കിവെച്ചു. ചേച്ചിയുടെ അമ്മ കാപ്പി ഇട്ടുതന്നു. ചേച്ചി പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളെയൊക്കെ പാടെ മാറ്റിമറിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീ. എന്തോ അവർ എന്നോട് നല്ല സ്നേഹത്തോടെയാണ് പെരുമാറിയത്.കുറച്ചുനേരം ഇരുന്ന് വർത്തമാനം പറഞ്ഞതിനുശേഷം അവർ താഴത്തെ മലയിലെ റബ്ബർ ഫാക്റ്ററിയിലേക്ക് പോയി. അവിടെയാണ് അവരുൾപ്പടെ ആ ഏരിയയിലെ ആറേഴു വീട്ടിലുള്ളവരും ജോലി ചെയുന്നത് .

സമയം നാലുമണി ആയിട്ടും മഴ മാറുന്നില്ലായിരുന്നു.മൊത്തത്തിൽ ഒരു ഇരുണ്ടാകാലാവസ്ഥ, ഇടയ്ക്ക് ഇടിവെട്ടും ഉണ്ട്.