********************************
ഏഴാം രാത്രി….
“എനിക്ക് ഇപ്പോഴും നീറുന്നുണ്ടെടാ മോനു…”
ആദ്യമായി പിറകിലെ കന്യകാത്വം എനിക്ക് മുന്നിൽ അടിയറവു വെച്ച് ഭോഗം കഴിഞ്ഞു എന്റെ നെഞ്ചിൽ കിടന്ന പെണ്ണ് തേങ്ങി,..
“അടുത്ത വരവ് വരെ ഓർക്കാൻ നിനക്ക് ഇച്ചിരി നോവ് തന്നതല്ലേ പോട്ടെടാ…”
കണ്ണിൽ ഞാൻ കൊടുത്ത ഉമ്മയിൽ അവളൊന്നു തണുത്തു.
“എനിക്ക് പേടിയാവാ….”
ഒന്നിറുക്കിക്കൊണ്ടു അവൾ പറഞ്ഞു.
“എന്തിനാ ഞാൻ ഇവിടെ ഇല്ലേ…ഇനി പോണില്ലാന്നു വെക്കാം….നീ കാണാൻ പറഞ്ഞ ലോകം ഒക്കെ ഞാൻ കണ്ടു,…ഒന്നിനും നിന്നിലും ചന്തമൊന്നുമില്ല….”
അവളെ കെട്ടിയണച്ചു ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട പെണ്ണിന്റെ കിലുക്കം കാതിൽ നിറഞ്ഞു,
“ഞാൻ….ഞാൻ…പോയാൽ നിനക്കാരാ….തറവാടിനു ഇനി ഒരവകാശി ആരാ…. ചെല്ലുമ്പോൾ തലയ്ക്ക് മുകളിൽ ഉള്ളൊരു ചോദിക്കൂലെ ഒറ്റയ്ക്ക് ആക്കി വന്നില്ലേന്നു,… തറവാടിന്റെ അന്ത്യം കണ്ടില്ലേന്നു…”
“എങ്കിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് പോവണ്ട,….പോവാൻ നേരം പറഞ്ഞാൽ ഞാനും വരാം,….എന്നിട്ടു ചോദിക്കുന്നവർക്ക് ഉത്തരം ഞാൻ കൊടുക്കാം എന്തേ അമ്മപെണ്ണേ…”
മറുപടി വന്നില്ല അതുകൊണ്ടു തന്നെ പുറത്തു പയ്യെ തട്ടിക്കൊണ്ടു ഞാൻ കിടന്നു,
“നീയ് ഒരു കല്യാണം കഴിക്കണം….”
എടുത്തിട്ടപോലെ പറഞ്ഞു.
“പറ്റില്ല….”
എന്റെ മറുപടിക്കും കടുപ്പം നിറഞ്ഞു….
“പറേണത് നിന്റെ അമ്മയാ… എന്തെ അനുസരിക്കില്ലേ….”
നെഞ്ചിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു നിവർന്ന കണ്ണുകളിൽ കണ്ണകി ആടി,…. ഞാൻ എന്നും പൂച്ചകുട്ടി ആയിപോവുന്ന ഭാവം, എന്നെ അടക്കി നിർത്തുന്ന തറവാട്ടമ്മ,…
“ഇല്ലെങ്കിൽ ഇനി നീ എന്നെ തൊടില്ല,…നെഞ്ച് നീറി ആണേലും നിന്റെ ഭാഗ്യയുടെ വേഷം ഞാൻ അഴിച്ചു വെക്കും.”
മൂർച്ചയുള്ള വാക്കിന് അതിലും മൂർച്ചയുള്ള അർഥം. സമ്മതം മൂളിപോയി… വേറെ ഒന്നും കഴിഞ്ഞില്ല… കണ്ണകി തെളിഞ്ഞ മുഖത്ത് ലക്ഷ്മി നിറഞ്ഞു, ചുണ്ടിന്റെ കോണിൽ എനിക്കായി ഒളിപ്പിച്ച ചിരിയുമായി മുലയമർത്തി എന്റെ നെഞ്ചിൽ വീണു.
“നിറമോ ജാതിയോ കുലമോ,…എനിക്ക് നിർബന്ധമില്ല…പക്ഷെ നിന്നെ അറിയണം എന്നേയും… ഭാഗ്യലക്ഷ്മിയും വിഷ്ണുവുമായിട്ടല്ല
വിഷ്ണുവിന്റെ ഭാഗ്യയെ അറിയുന്ന ഒരാൾ…അങ്ങനെയൊരാൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രം…”
പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ നെഞ്ച് പിടച്ചിരുന്നു അവളും അറിഞ്ഞിരിക്കണം, ശ്വാസം നീട്ടി വിടുന്നുണ്ട്. കട്ടിലിൽ ശ്വാസം താളം പിടിക്കും വരെ ഞാൻ അവളുടെ മുതുകിൽ പയ്യെ തട്ടി ഏതോ ഈണങ്ങൾ മൂളിക്കൊണ്ട് കിടന്നു അവൾ മയങ്ങി ഏതോ നിമിഷം ഞാനും.
********************************
പടിപ്പുരയിൽ നിന്ന് ഞാൻ പിറകിലേക്ക് നോക്കി തറവാട് എന്നെ യാത്രയാക്കി,… പടിപ്പുര വരെ എന്റെ കൂടെ വന്ന അമ്മയ്ക്ക് നെറ്റിയിൽ ഞാൻ ഉമ്മ കൊടുത്തു, തറവാട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങും മുന്നേ എന്റെ ഭാഗ്യക്കും. മുഖത്തെ വിളറൽ ഞാൻ അറിയാതിരിക്കാൻ കഷ്ടപ്പെട്ടുണ്ടാക്കിയ ഒരു ചിരി നിറച്ചിട്ടുണ്ട്,… തട്ടിയുടക്കാൻ എനിക്കും തോന്നിയില്ല, കരഞ്ഞു കാണുന്ന അവളുടെ, അമ്മയുടെ മുഖം മനസ്സിൽ ഇട്ടുകൊണ്ട് പടികടന്നു പോവാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല എന്ന് അറിയാവുന്നത് കൊണ്ടാവാം.
ചാത്തനോടും നീലിയോടും യാത്ര പറഞ്ഞു,… പടിപ്പുരയിറങ്ങി നടന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കിയില്ല നോക്കാൻ വയ്യ….
അകലെ ചെമ്മാനം എനിക്ക് മൗനമായി യാത്രയേകി….
ഓരോ മണലിനോടും പുൽക്കൊടിയോടും യാത്ര പറഞ്ഞു. അടുത്ത അവധിയെത്തും വരെ…. ഒരിടവേളയ്ക്ക് വേണ്ടി മാത്രം…
കഥയിലൂടെ കാവ്യം നിറയ്ക്കുന്ന ഇവിടുള്ള മഹാരഥനോടുള്ള ആരാധന കൊണ്ട് മാത്രം എന്നെകൊണ്ട് കഴിയില്ല എന്നറിഞ്ഞിട്ടും നടത്തിയ ഒരു പരാക്രമം ആണിത്…
സുഭദ്രയിൽ തുടങ്ങി ഇതുവരെ എഴുതിയതിലെല്ലാം എഴുത്തുകൊണ്ട് മായാലോകം തീർത്ത മുനിവര്യന്റെ കഥകളുടെ വാലിൽ കെട്ടാൻ ഇല്ലെങ്കിലും,… ഇത് എന്റെ വക ഒരു സമർപ്പണം…
മിസ്സ് യൂ ഋഷി..❤❤❤
ബാക്കി ചോദിക്കരുത് ഇത് തന്നെ ഒരു വിധത്തിൽ എഴുതിയതാണ്🙏🙏🙏😁
സ്നേഹപൂർവ്വം…❤❤❤